letermowir z cyklosporyną
Letermowir to lek przeciwwirusowy stosowany w profilaktyce zakażeń wirusem cytomegalii (CMV) u pacjentów po allogenicznym przeszczepieniu komórek macierzystych układu krwiotwórczego. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu kompleksu terminazy CMV, co uniemożliwia replikację wirusa.
Cyklosporyna jest lekiem immunosupresyjnym, który hamuje aktywację limfocytów T poprzez blokowanie kalcyneuryny. Jest powszechnie stosowana w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepów oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych.
Jednoczesne stosowanie letermowiru z cyklosporyną prowadzi do istotnych interakcji farmakokinetycznych. Cyklosporyna zwiększa ekspozycję na letermowir poprzez hamowanie transporterów OATP1B1/3, co może prowadzić do wzrostu stężenia letermowiru w osoczu o około 2-3 krotnie. Z tego powodu, gdy letermowir jest podawany doustnie wraz z cyklosporyną, zaleca się zmniejszenie dawki letermowiru z 480 mg do 240 mg na dobę.
Należy również pamiętać, że letermowir może wpływać na metabolizm innych leków poprzez hamowanie lub indukcję enzymów cytochromu P450, co wymaga starannego monitorowania i potencjalnego dostosowania dawek leków stosowanych jednocześnie u pacjentów po przeszczepieniach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atoris 20 mg
Atoris (atorwastatyna) jest stosowany w leczeniu hiperlipidemii z indywidualnym dostosowaniem dawki w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 80 mg/dobę, przy czym modyfikacje dawkowania powinny następować co najmniej co 4 tygodnie. U pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią i mieszaną hiperlipidemią dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca, a efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, osiągając maksimum po 4 tygodniach. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć podwyższenie do 80 mg/dobę lub skojarzenie z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki od 10 do 80 mg/dobę stosuje się jako leczenie wspomagające inne metody, np. aferezę LDL-C. U pacjentów z upośledzeniem czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u osób z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie, a jest przeciwwskazany przy aktywnej chorobie wątroby.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, farmakoterapia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvazin Plus 10 mg + 10 mg
Lek Torvazin Plus, zawierający atorwastatynę i ezetymib, dostępny jest w dawkach 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg oraz 40 mg + 10 mg w formie kapsułek twardych. Standardowa dawka to jedna kapsułka na dobę, którą można przyjmować niezależnie od posiłku. Terapia powinna być prowadzona równolegle z dietą hipolipemiczną. Lek nie jest wskazany do inicjacji terapii – leczenie należy rozpocząć od oddzielnych preparatów atorwastatyny i ezetymibu, a dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na preparat złożony. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania, natomiast u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat lek nie jest zalecany ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Torvazin Plus jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wątroby, a u osób z zaburzeniami czynności wątroby wymagana jest szczególna ostrożność i kontrola lekarska.
atorwastatyna i ezetymib, czynna choroba wątroby, dieta obniżająca stężenie lipidów, elbaswir z grazoprewirem, kapsułka twarda, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, podanie doustne, WZW typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tulip 80 mg 80 mg
Atorwastatyna w dawce początkowej 10 mg raz na dobę stanowi podstawę terapii hipolipemizującej z lekiem Tulip 80 mg, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co minimum 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. Pełny efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 4 tygodniach, choć pierwsze zmiany pojawiają się już po 2 tygodniach. W leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej i hiperlipidemii mieszanej dawka 10 mg/dobę jest zazwyczaj wystarczająca, natomiast w rodzinnej hipercholesterolemii heterozygotycznej dawkę można zwiększać do 40 mg, a w razie potrzeby do 80 mg lub zastosować terapię skojarzoną z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. U pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią homozygotyczną dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, stosując atorwastatynę jako uzupełnienie innych metod leczenia, np. aferezy LDL.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, czynna choroba wątroby, dieta obniżająca stężenie cholesterolu, dysfagia, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia, hiperlipidemia złożona, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, profilaktyka chorób układu krążenia, profilaktyka zakażeń wirusem cytomegalii, rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, stężenie LDL-C, terapia hipolipemizująca, terapia skojarzona, Tulip, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Bluefish AB 10 mg
Atorvastatin Bluefish AB jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, a także do prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg/dobę lub dodanie leków wiążących kwasy żółciowe. U dzieci powyżej 10. roku życia z tą samą jednostką chorobową dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę pod ścisłą kontrolą specjalistyczną. Efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 2 tygodniach, a maksymalną odpowiedź po 4 tygodniach terapii.
afereza LDL-C, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia u dzieci, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir z cyklosporyną, parametry lipidowe, terapia hipolipemizująca, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Triveram 40 mg + 10 mg + 10 mg
Triveram jest preparatem złożonym zawierającym atorwastatynę (10-40 mg), peryndopryl (5-10 mg, w formie argininy) oraz amlodypinę (5-10 mg) w różnych konfiguracjach dawek, stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego i dyslipidemii. Standardowa dawka to jedna tabletka raz na dobę, podawana doustnie rano przed posiłkiem. Lek nie jest wskazany do inicjowania terapii; dawkowanie poszczególnych składników należy indywidualnie dostosować, a następnie, po stabilizacji stanu pacjenta, można przejść na preparat złożony. Triveram jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny < 60 ml/min oraz u osób z czynną chorobą wątroby. U pacjentów geriatrycznych konieczna jest ocena funkcji nerek przed rozpoczęciem leczenia. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych.
amlodypina, atorwastatyna, biodostępność, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, elbaswir z grazoprewirem, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, lek przeciwwirusowy, letermowir, letermowir z cyklosporyną, pacjent geriatryczny, peryndopryl, preparat złożony, wirusowe zapalenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie cytomegalowirusem - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zentasta 10 mg + 80 mg
Zentasta to lek łączący ezetymib (10 mg) oraz atorwastatynę w dawkach 10, 20, 40 lub 80 mg, stosowany w terapii hipolipemizującej. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, z maksymalną dawką 10 mg ezetymibu i 80 mg atorwastatyny (Zentasta 10 mg + 80 mg). Terapia powinna być prowadzona równocześnie z dietą hipolipemizującą, którą należy kontynuować przez cały czas leczenia. Lek nie jest wskazany do inicjacji terapii – leczenie należy rozpocząć od preparatów jednoskładnikowych, a dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na Zentastę. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast lek jest przeciwwskazany u osób z czynną chorobą wątroby oraz u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby (ponad 7 punktów w skali Childa-Pugha). Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży, dlatego lek nie jest zalecany w tej grupie.
atorwastatyna, czynna choroba wątroby, dieta hipolipemizująca, elbaswir z grazoprewirem, ezetymib, infekcja cytomegalowirusowa, lek przeciwwirusowy WZW typu C, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, niewydolność wątroby, podanie doustne, sekwestrant kwasów żółciowych, skala Childa-Pugha, terapia hipolipemizująca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Aurovitas 10 mg
Atorvastatin Aurovitas jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. U dzieci powyżej 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny jest widoczny już po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach leczenia. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę i atorwastatyna powinna być stosowana jako leczenie wspomagające inne metody, np. aferezę LDL-C.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, hiperlipidemia mieszana, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, profilaktyka pierwotna, stężenie cholesterolu LDL, terapia hipolipemizująca, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvalipin 40 mg
Torvalipin, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i hiperlipidemii złożonej, wymaga indywidualnego dostosowania dawki na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 80 mg/dobę, przy modyfikacjach co minimum 4 tygodnie. Pierwsze efekty terapeutyczne obserwuje się po 2 tygodniach, a maksymalny efekt po 4 tygodniach stosowania. U większości pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią dawka 10 mg/dobę jest wystarczająca. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawki wahają się od 10 do 80 mg/dobę, a lek stosowany jest jako terapia uzupełniająca do innych metod, np. aferezy LDL. W profilaktyce pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych dawka początkowa to również 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia w celu osiągnięcia docelowego stężenia LDL-C.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, czynna choroba wątroby, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia u dzieci, hiperlipidemia u dzieci, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, podanie doustne, profilaktyka pierwotna, stężenie LDL-C, terapia uzupełniająca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Torvacard neo 10 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Torvacard neo) konieczne jest wdrożenie i kontynuacja diety hipolipemizującej. Dawkowanie leku powinno być indywidualnie dostosowane na podstawie wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co minimum 4 tygodnie, a maksymalna dawka to 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalna odpowiedź pojawia się zwykle po 4 tygodniach i utrzymuje się przez cały czas leczenia. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie rozważyć zwiększenie do 80 mg/dobę lub skojarzenie z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. W homozygotycznej postaci choroby atorwastatyna pełni rolę leczenia wspomagającego, stosowanego w dawkach od 10 do 80 mg/dobę.
afereza LDL-C, atorwastatyna, cholesterol LDL-C, czynna choroba wątroby, dieta zmniejszająca stężenie cholesterolu, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, leczenie hipolipemizujące, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, mieszana hiperlipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Calipra 80 mg
Calipra, zawierająca 80 mg atorwastatyny wapniowej trójwodnej, jest wskazana do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej, hiperlipidemii złożonej oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, a także do zapobiegania chorobom układu krążenia. Terapia powinna być poprzedzona i prowadzona równolegle ze standardową dietą obniżającą cholesterol. Dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnie 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie do 80 mg/dobę lub dodać lek wiążący kwasy żółciowe. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej Calipra stosowana jest jako terapia uzupełniająca, np. do aferezy LDL, z uwzględnieniem ograniczonych danych klinicznych. U dzieci powyżej 10. roku życia z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa również wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę, przy monitorowaniu efektów i tolerancji leczenia.
afereza LDL, atorwastatyna wapniowa, cholesterol LDL, czynna choroba wątroby, dawka maksymalna, dawka początkowa, elbaswir z grazoprewirem, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, profilaktyka chorób układu krążenia, stężenie lipidów, tabletka powlekana, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Apo-Atorva 10 mg
Lek Apo-Atorva zawiera atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych i jest stosowany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii, mieszanej hiperlipidemii oraz heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 80 mg/dobę, w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu terapeutycznego oraz tolerancji leku. Efekt terapeutyczny pojawia się po około 2 tygodniach, a maksymalny efekt osiągany jest po 4 tygodniach terapii. W przypadku skojarzenia z lekami wiążącymi kwasy żółciowe lub u pacjentów leczonych elbaswirem, grazoprewirem lub letermowirem dawka atorwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u osób z chorobą wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane lub wymaga ostrożności.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, dieta ubogocholesterolowa, efekt leczniczy, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia mieszana, hiperlipidemia u dzieci, leczenie wspomagające, lek przeciwwirusowy, leki wiążące kwasy żółciowe, letermowir, letermowir z cyklosporyną, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, terapia hipolipemizująca, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie wirusem cytomegalii