chemioterapia emetogenna

Chemioterapia emetogenna to rodzaj leczenia przeciwnowotworowego, który charakteryzuje się wysokim potencjałem wywoływania nudności i wymiotów u pacjentów. Leki stosowane w takich schematach leczenia są klasyfikowane w oparciu o ryzyko emetogenności: wysokie (>90%), umiarkowane (30-90%), niskie (10-30%) i minimalne (<10%).

Do leków o wysokim potencjale emetogennym zalicza się m.in. cisplatynę, karboplatynę w wysokich dawkach, cyklofosfamid w dawkach >1500 mg/m², dakarbazyna czy doksorubicyna. Nudności i wymioty związane z chemioterapią (CINV) mogą być ostre (w ciągu 24 godzin od podania), opóźnione (po 24 godzinach) lub wyprzedzające (przed podaniem kolejnego cyklu).

Profilaktyka i leczenie nudności i wymiotów związanych z chemioterapią emetogenną opiera się na stosowaniu kombinacji leków przeciwwymiotnych. Standardowe schematy obejmują antagonistów receptora 5-HT3 (ondansetron, palonosetron), antagonistów receptora NK-1 (aprepitant, netupitant), kortykosteroidy (deksametazon) oraz w niektórych przypadkach olanzapinę. Odpowiednia profilaktyka przeciwwymiotna istotnie wpływa na jakość życia pacjentów i umożliwia kontynuację leczenia.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Krka 8 mg/2 ml

Dexamethasone Krka jest glikokortykosteroidem stosowanym w różnych stanach chorobowych, z dawkowaniem dostosowanym do rodzaju i nasilenia schorzenia oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W ostrych stanach, takich jak obrzęk mózgu, dawka początkowa wynosi 8-10 mg dożylnie, z możliwością zwiększenia do 80 mg, a następnie 16-24 mg/dobę podzielone na 3-4 dawki. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych stosuje się 0,15 mg/kg co 6 godzin u dorosłych przez 4 dni, a u dzieci 0,4 mg/kg co 12 godzin przez 2 dni. W ciężkich chorobach zakaźnych dawki sięgają 4-20 mg/dobę, a w wstrząsie pourazowym początkowo 40-100 mg dożylnie. W leczeniu astmy ciężkiej podaje się 8-20 mg dożylnie, a w leczeniu COVID-19 6 mg dożylnie raz na dobę przez maksymalnie 10 dni. Dawkowanie w innych wskazaniach, takich jak toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów czy profilaktyka wymiotów po chemioterapii, jest odpowiednio dostosowane i wynosi od 4 do 40 mg/dobę, zależnie od stanu klinicznego.
bakteryjne zapalenie opon mózgowych, chemioterapia emetogenna, choroba zakaźna, COVID-19, deksametazon sodu fosforan, gruźlica, marskość wątroby, napad astmy, niedoczynność tarczycy, nowotwór złośliwy, obrzęk mózgu, ostra choroba skóry, podanie nasiękowe, pourazowy zespół płuca wstrząsowego, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, tyfus, wstrząs pourazowy, wstrzyknięcie dostawowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podspojówkowe, wymioty po chemioterapii, wymioty pooperacyjne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone hameln 4 mg/ml

Dexamethasone hameln (4 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) stosuje się w dawkach dostosowanych do wskazań klinicznych, nasilenia schorzenia oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W ostrych stanach, takich jak obrzęk mózgu, dawka początkowa wynosi 8-10 mg i.v., następnie 16-24 mg/dobę w 3-4 dawkach przez 4-8 dni, z możliwością wydłużenia terapii przy radioterapii. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych stosuje się 0,15 mg/kg m.c. co 6 godzin przez 4 dni u dorosłych, a u dzieci 0,4 mg/kg co 12 godzin przez 2 dni. W wstrząsie pourazowym i ARDS dawka początkowa to 40-100 mg i.v. powtórzona po 12 godzinach lub 16-40 mg co 6 godzin przez 2-3 dni. W leczeniu COVID-19 zalecane jest 6 mg i.v. raz na dobę do 10 dni. Dawkowanie w innych wskazaniach, takich jak wstrząs anafilaktyczny (40-100 mg i.v.), ciężki napad astmy (8-20 mg i.v.), ostre choroby skóry (8-40 mg/dobę i.v.), choroby reumatyczne (6-16 mg/dobę) czy profilaktyka wymiotów po chemioterapii (10-20 mg i.v. przed chemioterapią, następnie 4-8 mg 2-3 razy/dobę) jest precyzyjnie określone i zależy od stanu pacjenta oraz przebiegu choroby.
ARDS, bakteryjne zapalenie opon mózgowych, bolus, chemioterapia emetogenna, choroby zakaźne, ciągła infuzja podskórna, CINV, COVID-19, deksametazon, glikol propylenowy, leczenie paliatywne, marskość wątroby, napad astmy, niedoczynność tarczycy, obrzęk mózgu, ostre choroby skóry, podanie nasiękowe, reumatoidalne zapalenie stawów, terapia przeciwwymiotna, toczeń rumieniowaty układowy, układowe choroby reumatyczne, wlew dożylny, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs pourazowy, wstrzyknięcie dostawowe, wymioty po cytostatykach, wymioty pooperacyjne, zespół pourazowej ostrej niewydolności oddechowej
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Krka 4 mg/ml

Deksametazon fosforan stosuje się w dawkach dostosowanych do rodzaju i nasilenia schorzenia oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W ostrych stanach, takich jak obrzęk mózgu u dorosłych, dawka początkowa wynosi 8-10 mg i.v. (do 80 mg), następnie 16-24 mg/dobę w 3-4 dawkach podzielonych, przez 4-8 dni. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych u dorosłych stosuje się 0,15 mg/kg mc. co 6 godzin przez 4 dni, a u dzieci 0,4 mg/kg mc. co 12 godzin przez 2 dni, rozpoczynając przed antybiotykoterapią. W ciężkich chorobach zakaźnych dawki wynoszą 4-20 mg/dobę i.v., z możliwością zwiększenia do 200 mg w pojedynczych przypadkach, zawsze w połączeniu z terapią przeciwinfekcyjną. W leczeniu COVID-19 u dorosłych i młodzieży ≥12 lat zalecana dawka to 6 mg i.v. raz na dobę przez maksymalnie 10 dni, bez konieczności modyfikacji u osób starszych oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.
bakteryjne zapalenie opon mózgowych, chemioterapia emetogenna, ciężka choroba zakaźna, COVID-19, deksametazon fosforan, leczenie paliatywne nowotworu, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, obrzęk mózgu, ostra choroba skóry, ostry napad astmy, podanie nasiękowe, pourazowy zespół płuca wstrząsowego, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wstrząs pourazowy, wstrzyknięcie dostawowe, wstrzyknięcie podspojówkowe, wymioty pooperacyjne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Setronon 8 mg

Setronon (ondansetron) w dawce 8 mg w formie tabletek powlekanych stosowany jest doustnie w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią i radioterapią. W dniu chemioterapii o średnim potencjale emetogennym zaleca się podanie 8 mg doustnie 1-2 godziny przed zabiegiem, z powtórzeniem dawki po 12 godzinach, a następnie kontynuację 8 mg doustnie co 12 godzin przez 2-5 dni. W przypadku chemioterapii o wysokim potencjale emetogennym (np. duże dawki cisplatyny) dopuszczalne jest podanie dożylne, domięśniowe lub doodbytnicze, z dalszym doustnym podawaniem 8 mg co 12 godzin przez kolejne dni. U dzieci od 6 miesięcy dawkę ustala się na podstawie pola powierzchni ciała (5 mg/m² dożylnie, max 8 mg) lub masy ciała (0,15 mg/kg mc. dożylnie, max 8 mg), z kontynuacją doustną do 32 mg/dobę. W profilaktyce pooperacyjnych nudności zalecana dawka doustna wynosi 16 mg na godzinę przed znieczuleniem, a w leczeniu preferowane jest podanie dożylne lub domięśniowe.
chemioterapia emetogenna, cisplatyna, cytostatyk, dawka dobowa, klirens leku, leczenie przeciwwymiotne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności po chemioterapii, nudności po radioterapii, nudności pooperacyjne, okres półtrwania, ondansetron, pole powierzchni ciała, potencjał emetogenny, promieniowanie jonizujące, silne działanie wymiotne, zaburzenia metabolizmu leków
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pabi-Dexamethason 4 mg

Deksametazon, substancja czynna leku Pabi-Dexamethason, jest stosowany w dawkach od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia dawki powyżej 10 mg w cięższych stanach klinicznych. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od jednostki chorobowej i odpowiedzi pacjenta, z zaleceniem stosowania najniższej skutecznej dawki. W obrzęku mózgu dawki wynoszą od 6 mg do 16 mg (maksymalnie 24 mg) na dobę podzielone na 3-4 dawki, w ostrym astmie u dorosłych 16 mg/dobę przez 2 dni, a u dzieci 0,6 mg/kg m.c. przez 1-2 dni. W krupie dziecięcej stosuje się pojedynczą dawkę 0,15-0,6 mg/kg m.c. Dla ostrych chorób skóry dawki wahają się od 8 mg do 40 mg, a w ciężkich przypadkach nawet do 100 mg na dobę z późniejszą redukcją. W układowym toczniu rumieniowatym stosuje się 6-16 mg/dobę, a w reumatoidalnym zapaleniu stawów od 6 mg do 16 mg w zależności od postaci choroby. W gruźliczym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych dawkowanie dożylne wynosi od 0,1 do 0,4 mg/kg/dobę z późniejszym leczeniem doustnym, a w opiece paliatywnej dawki od 3 mg do 20 mg, z możliwością zwiększenia do 96 mg na dobę. W profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii stosuje się 8-20 mg przed zabiegiem, a następnie 4-16 mg/dobę przez kolejne dni.
astma ostra, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba nowotworowa, cukrzyca, cytostatyk, deksametazon, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, klirens leku, krup, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra choroba skóry, ostra niedoczynność kory nadnerczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, profilaktyka wymiotów, reumatoidalne zapalenie stawów, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pabi-Dexamethason 8 mg

Pabi-Dexamethason, zawierający deksametazon w dawkach 4 mg i 8 mg, jest syntetycznym glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu obrzęku mózgu z potwierdzonym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zapaleniach mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych, a także w chorobach układu oddechowego takich jak zaostrzenie astmy oskrzelowej, krup oraz aktywna sarkoidoza. W dermatologii stosowany jest w ciężkich, ostrych chorobach skóry, w tym erytrodermii, pęcherzycy zwykłej i rozległych postaciach egzemy. Ponadto, deksametazon jest wskazany w leczeniu chorób autoimmunologicznych i reumatycznych, takich jak układowy toczeń rumieniowaty, układowe zapalenia naczyń, reumatoidalne zapalenie stawów oraz młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów. W hematologii znajduje zastosowanie w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych. W chorobach zakaźnych stosowany jest wyłącznie w terapii skojarzonej z lekami przeciwinfekcyjnymi, a w onkologii w opiece paliatywnej, profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii oraz w leczeniu wybranych nowotworów hematologicznych i chłoniaków.
astma oskrzelowa, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba pęcherzowa skóry, choroba Stilla, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, deksametazon, dysfagia, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, egzema, erytrodermia, glikokortykosteroid, guz mózgu, guzkowe zapalenie tętnic, idiopatyczna plamica małopłytkowa, interwencja neurochirurgiczna, kortykosteroid doustny, krup, leczenie przeciwinfekcyjne, leczenie wymiotów, lek przeciwwymiotny, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfocytowa, pęcherzyca zwykła, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, sarkoidoza, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, układowe zapalenie naczyń, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymioty pooperacyjne, zapalenie krtani, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atossa 8 mg

Ondansetron w preparacie ATOSSA 8 mg stosuje się w różnych wskazaniach przeciwwymiotnych, z dawkowaniem dostosowanym do wieku, masy ciała, powierzchni ciała oraz rodzaju terapii. W chemioterapii o umiarkowanym i silnym działaniu emetogennym zaleca się podanie 8 mg doustnie 1-2 godziny przed terapią, z powtórzeniem dawki po 12 godzinach oraz kontynuacją 8 mg doustnie lub doodbytniczo co 12 godzin do 5 dni. U dzieci powyżej 6 miesięcy dawka dożylna wynosi 5 mg/m² powierzchni ciała (maksymalnie 8 mg na dawkę), z możliwością podania do 3 dawek po 0,15 mg/kg mc. co 4 godziny, a całkowita dobowa dawka nie powinna przekraczać 32 mg. Tabletki 8 mg nie są zalecane dla dzieci o powierzchni ciała ≤ 1,2 m², gdzie preferuje się syrop lub tabletki 4 mg. W zapobieganiu nudnościom pooperacyjnym zalecana dawka doustna to 16 mg na godzinę przed znieczuleniem, natomiast w leczeniu pooperacyjnym preferuje się podanie dożylne lub domięśniowe, szczególnie u dzieci powyżej 1 miesiąca życia.
chemioterapia emetogenna, chemioterapia o działaniu wymiotnym, ekspozycja na lek, faza eliminacji leku, klirens ondansetronu, nudności i wymioty opóźnione, nudności i wymioty po chemioterapii, nudności i wymioty pooperacyjne, okres półtrwania leku, ondansetron, ondansetron doustny, ondansetron dożylny, pacjent geriatryczny, podanie doodbytnicze, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia metabolizmu leków
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Demezon 1 mg

Dawkowanie deksametazonu (Demezon) wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz nasilenia choroby. W leczeniu obrzęku mózgu dawka początkowa wynosi 8-10 mg do 80 mg i.v., następnie 16-24 mg do 48 mg/dobę p.o. w 3-4 (do 6) dawkach przez 4-8 dni. W bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych stosuje się 0,15 mg/kg m.c. co 6 godzin u dorosłych przez 4 dni, a u dzieci 0,4 mg/kg m.c. co 12 godzin przez 2 dni. W ciężkim ostrym napadzie astmy dawka wynosi 8-20 mg u dorosłych, a u dzieci 0,15-0,3 mg/kg m.c. W ostrych chorobach skóry dawki mieszczą się w zakresie 8-40 mg, a w ciężkich przypadkach do 100 mg/dobę. W układowych chorobach reumatycznych dawki wahają się od 6 do 16 mg/dobę, a w ciężkich chorobach zakaźnych 4-20 mg/dobę. W leczeniu COVID-19 zalecana dawka to 6 mg p.o. raz na dobę przez do 10 dni zarówno u dorosłych, jak i u młodzieży ≥12 lat. W profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii stosuje się 10-20 mg przed chemioterapią, a następnie 4-8 mg 2-3 razy/dobę przez 1-6 dni w zależności od emetogenności terapii.
bakteryjne zapalenie opon mózgowych, chemioterapia emetogenna, choroba zakaźna, COVID-19, dawka podtrzymująca, duża dawka leku, guz mózgu, kora nadnerczy, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, nowotwór złośliwy, obrzęk mózgu, ostra choroba skóry, ostry napad astmy, reumatoidalne zapalenie stawów, terapia długoterminowa, terapia przeciwwymiotna, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wymioty po chemioterapii, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Krka 8 mg

Dexamethasone Krka, zawierający deksametazon w dawkach 4 mg i 8 mg, jest kortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, stosowanym w szerokim spektrum schorzeń. W neurologii wskazany jest w leczeniu obrzęku mózgu z potwierdzonym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego (np. w przebiegu guza mózgu, po interwencjach neurochirurgicznych, ropnia mózgu). W pulmonologii stosowany jest w zaostrzeniach astmy oskrzelowej wymagających doustnych kortykosteroidów oraz w krupie, gdzie redukuje obrzęk dróg oddechowych. W dermatologii znajduje zastosowanie w początkowym leczeniu rozległych chorób skóry, takich jak erytrodermia i pęcherzyca zwykła. Ponadto, lek jest używany w terapii autoimmunologicznych zapaleń naczyń, układowego tocznia rumieniowatego, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów. W hematologii wskazany jest w leczeniu idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych. W leczeniu gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych stosowany jest jako uzupełnienie terapii przeciwinfekcyjnej. W terapii COVID-19, dawka 4 mg jest zalecana u pacjentów ≥12 lat i ≥40 kg masy ciała wymagających tlenoterapii, celem modulacji nadmiernej odpowiedzi zapalnej.
astma oskrzelowa, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba Stilla, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, COVID-19, deksametazon, działanie immunosupresyjne, erytrodermia, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroid, kortykosteroid doustny, krup, laktoza jednowodna, lek przeciwwymiotny, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk mózgu, obrzęk okołoguzowy, opieka paliatywna, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, profilaktyka wymiotów, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, szpiczak mnogi, terapia przeciwinfekcyjna, tlenoterapia, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymioty pooperacyjne, zapalenie naczyń, zespół odstawienia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Krka 40 mg

Dexamethasone Krka w dawkach 20 mg i 40 mg w formie tabletek jest wskazany do leczenia różnych schorzeń o podłożu autoimmunologicznym, zapalnym oraz onkologicznym. W dermatologii stosowany jest w pęcherzycy zwykłej, gdzie wysokie dawki kortykosteroidu mogą indukować remisję i zapobiegać nawrotom. W chorobach reumatycznych, takich jak zapalenie mięśni (polymyositis, dermatomyositis), deksametazon redukuje stan zapalny i objawy mięśniowe. W hematologii lek jest używany w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych, hamując autoimmunologiczne niszczenie płytek krwi i normalizując ich liczbę. Tabletki o masie 389,5 mg (20 mg dawki) i 779 mg (40 mg dawki) zawierają laktozę jednowodną, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania galaktozy.
chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, dermatomyositis, glikokortykosteroid, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroid, laktoza jednowodna, myositis, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, pemphigus vulgaris, polymyositis, przerzutowy ucisk rdzenia kręgowego, schemat przeciwwymiotny, szpiczak mnogi, wymioty wywołane chemioterapią, zapalenie mięśni, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie wielomięśniowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml

Ondansetron Kabi 2 mg/ml jest wskazany do dożylnego podawania w celu zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią przeciwnowotworową oraz pooperacyjnymi wymiotami (PONV). Dawkowanie u dorosłych w chemioterapii wynosi od 8 do 32 mg/dobę, podawane jako pojedyncza dawka 8 mg dożylnie (minimum 30 sekund) przed rozpoczęciem terapii, z możliwością kontynuacji doustnej lub doodbytniczej po 24 godzinach. W przypadku silnie emetogennej chemioterapii stosuje się schematy dawkowania obejmujące dawki do 16 mg w infuzji trwającej co najmniej 15 minut lub wielokrotne dawki 8 mg w odstępach 4 godzin, z maksymalną dawką pojedynczą 16 mg ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT. U dzieci powyżej 6 miesięcy dawkowanie ustala się na podstawie powierzchni ciała (5 mg/m²) lub masy ciała (0,15 mg/kg), z maksymalną dawką dożylna 8 mg i całkowitą dobowa do 32 mg. U pacjentów w wieku ≥75 lat dawki dożylne nie powinny przekraczać 8 mg, a podawanie powinno odbywać się w infuzji trwającej minimum 15 minut. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 8 mg z powodu zmniejszonego klirensu i wydłużonego okresu półtrwania.
chemioterapia emetogenna, chemioterapia o silnym działaniu wymiotnym, ciągła infuzja dożylna, dawka dla dorosłych, dawka dożylna, faza eliminacji leku, fosforan deksametazonu, infuzja dożylna, klirens ondansetronu, masa ciała, okres półtrwania, podawanie dożylne, pooperacyjne nudności i wymioty, powierzchnia ciała, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, schemat dawkowania, tolerancja leku, wolny metabolizm, wstrzyknięcie dożylne, wydłużenie odstępu QT, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metabolizmu, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Deksametazon – Dawkowanie i sposób podawania

Deksametazon, jako silny glikokortykosteroid, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego, ciężkości choroby oraz odpowiedzi pacjenta. Dawkowanie doustne u dorosłych waha się od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością stosowania dawek powyżej 10 mg w stanach ciężkich, np. obrzęk mózgu (6-16 mg/dobę, max. 24 mg), ostra astma (16 mg/dobę u dorosłych, 0,6 mg/kg u dzieci), czy leczenie COVID-19 (6 mg/dobę przez maksymalnie 10 dni). W postaci dożylnej dawki są wyższe, np. obrzęk mózgu 8-10 mg i.v. początkowo, następnie 16-24 mg/dobę, wstrząs pourazowy 40-100 mg i.v. powtórzone po 12 godzinach, a w ciężkim napadzie astmy 8-20 mg i.v. z możliwością powtórzenia co 4 godziny. W leczeniu okulistycznym stosuje się krople 1 mg/ml w dawce 1 kropla 4-6 razy na dobę, z możliwością zwiększenia częstotliwości w ostrych stanach zapalnych do 1 kropli co godzinę, maksymalnie do 14 dni. Terapia u dzieci wymaga dostosowania dawki do masy ciała lub powierzchni ciała, z uwzględnieniem przerw w leczeniu u dzieci do 14 lat, aby zapobiec zaburzeniom wzrostu.
astma ostra, bolus, chemioterapia emetogenna, ciężki ostry napad astmy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, infuzja podskórna, leczenie przeciwzapalne, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra choroba skóry, ostra niedoczynność kory nadnerczy, ostry stan zapalny, podanie nasiękowe, postać farmaceutyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, stan zapalny oka, terapia przerywana, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, worek spojówkowy, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs pourazowy, wymioty, zaćma, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół pourazowej ostrej niewydolności oddechowej
Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Dawkowanie i sposób podawania

Ondansetron, selektywny antagonista receptora 5-HT3, jest stosowany w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. U dorosłych w chemioterapii o umiarkowanym działaniu emetogennym zaleca się dawkę 8 mg doustnie lub dożylnie (infuzja 15 minut) na 1-2 godziny przed terapią, powtarzaną po 12 godzinach, a następnie 8 mg doustnie dwa razy na dobę do 5 dni w przypadku nudności opóźnionych. W chemioterapii o silnym działaniu wymiotnym dawka początkowa dożylna nie powinna przekraczać 16 mg (infuzja co najmniej 15 minut), z możliwością podania dwóch kolejnych dawek 8 mg w odstępach 4-godzinnych, maksymalna dobowa dawka to 32 mg. U pacjentów powyżej 75 lat dawka początkowa dożylna nie powinna przekraczać 8 mg. W profilaktyce PONV stosuje się 16 mg doustnie na godzinę przed znieczuleniem lub 4 mg dożylnie/domięśniowo podczas wprowadzania do znieczulenia, a w leczeniu pojedynczą dawkę 4 mg dożylnie lub domięśniowo.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, chemioterapia emetogenna, chemioterapia o działaniu wymiotnym, deksametazon, faza eliminacji leku, infuzja ciągła, klirens leku, metabolizm sparteiny, nudności i wymioty opóźnione, nudności i wymioty po chemioterapii, nudności i wymioty pooperacyjne, okres półtrwania leku, podanie domięśniowe, podanie doodbytnicze, podanie doustne, podanie dożylne, powierzchnia ciała, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pabi-Dexamethason 20 mg

PABI-DEXAMETHASON w dawce 20 mg deksametazonu w formie tabletek o średnicy 12 mm jest wskazany do intensywnej terapii glikokortykosteroidowej w wybranych stanach klinicznych. W dermatologii stosowany jest w leczeniu pęcherzycy zwykłej, choroby autoimmunologicznej skóry i błon śluzowych. W reumatologii znajduje zastosowanie w zapaleniu mięśni (polymyositis i dermatomyositis), gdzie działa przeciwzapalnie i immunosupresyjnie. W hematologii lek jest używany w terapii idiopatycznej plamicy małopłytkowej (ITP) u dorosłych z małopłytkowością poniżej 100 x 10^9/l. W onkologii deksametazon jest stosowany w leczeniu przerzutowego ucisku rdzenia kręgowego, profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii o wysokim i średnim potencjale emetogennym oraz jako składnik protokołów terapeutycznych w szpiczaku mnogim, ostrej białaczce limfoblastycznej, chorobie Hodgkina i chłoniakach nieziarniczych.
antagonista receptora 5-HT3, antagonista receptora NK1, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba autoimmunologiczna skóry, choroba Hodgkina, deksametazon, dermatomyositis, działanie immunosupresyjne, glikokortykosteroid, idiopatyczna plamica małopłytkowa, lek przeciwwymiotny, małopłytkowość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, polymyositis, szpiczak mnogi, ucisk rdzenia kręgowego, wymioty po chemioterapii, zapalenie mięśni, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon substancji czynnych
Aprepitant – Dawkowanie i sposób podawania

Aprepitant jest antagonistą receptora neurokininy-1 stosowanym doustnie w profilaktyce nudności i wymiotów indukowanych emetogenną chemioterapią przeciwnowotworową. U dorosłych zalecany schemat dawkowania obejmuje 125 mg podawane na 1 godzinę przed chemioterapią w dniu 1., a następnie 80 mg w dniach 2. i 3., w skojarzeniu z kortykosteroidem (np. deksametazonem 12 mg w dniu 1. i 8 mg w dniach 2.-4.) oraz antagonistą receptora 5-HT3 podawanym w standardowej dawce. U młodzieży (12-17 lat) stosuje się podobny schemat, z dawką deksametazonu zmniejszoną o 50%. Nie zaleca się stosowania aprepitantu u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek, w tym dializowanych, ani ze łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby, jednak w umiarkowanych i ciężkich zaburzeniach wątroby należy zachować ostrożność.
antagonista receptora 5-HT3, aprepitant, chemioterapia emetogenna, chemioterapia umiarkowanego ryzyka, chemioterapia wysokiego ryzyka, ciężkie zaburzenie wątroby, deksametazon, hemodializa, interakcje lekowe, kapsułka twarda, kortykosteroid, łagodne zaburzenie wątroby, nudności i wymioty, schyłkowa niewydolność nerek, umiarkowane zaburzenie wątroby, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby