idiopatyczna plamica małopłytkowa

Idiopatyczna plamica małopłytkowa (ITP), znana również jako immunologiczna plamica małopłytkowa, to schorzenie autoimmunologiczne charakteryzujące się zmniejszoną liczbą płytek krwi (trombocytopenia) bez wyraźnej przyczyny. W ITP układ odpornościowy pacjenta produkuje przeciwciała skierowane przeciwko własnym płytkom krwi, prowadząc do ich przedwczesnego niszczenia w śledzionie i wątrobie.

Klinicznie ITP objawia się głównie skłonnością do krwawień, w tym wybroczynami na skórze (szczególnie na kończynach dolnych), krwawieniami z błon śluzowych (np. dziąseł, nosa), krwiomoczem, krwawieniami z przewodu pokarmowego. Najgroźniejszym powikłaniem jest krwawienie śródczaszkowe, które stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.

Diagnostyka ITP opiera się na wykluczeniu innych przyczyn małopłytkowości i obejmuje morfologię krwi z rozmazem, badania serologiczne, testy na obecność przeciwciał przeciwpłytkowych. W niektórych przypadkach może być wskazana biopsja szpiku kostnego, szczególnie u pacjentów powyżej 60 roku życia, aby wykluczyć inne schorzenia hematologiczne.

Leczenie ITP zależy od liczby płytek krwi, objawów klinicznych i indywidualnych czynników ryzyka. Pierwszą linią terapii są zwykle kortykosteroidy, immunoglobuliny dożylne lub anty-D. W przypadkach opornych na leczenie lub nawrotów rozważa się splenektomię, leki immunosupresyjne, agoniści receptora trombopoetyny lub leki biologiczne jak rytuksymab. Obecnie obserwuje się tendencję do unikania splenektomii na rzecz farmakoterapii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Adepend 50 mg

Chlorowodorek naltreksonu w dawce 50 mg (Adepend) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych u pacjentów uzależnionych od alkoholu i opioidów, z podobnym spektrum objawów w obu grupach. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak nerwowość, lęk, bezsenność, ból głowy oraz niepokój ruchowy (częstość ≥ 1/10). Często występują drażliwość, zaburzenia afektywne, zawroty głowy, kołatania serca, ból w klatce piersiowej, biegunka, zaparcia, wysypka, ból stawów i mięśni oraz astenia. Niezbyt często pojawiają się objawy takie jak opryszczka wargowa, grzybica stóp, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, omamy, splątanie, depresja, zmiany ciśnienia tętniczego, choroby wątroby z podwyższeniem aminotransferaz, a także zaburzenia widzenia i słuchu. Rzadko notuje się poważne powikłania, w tym idiopatyczną plamicę małopłytkową oraz myśli i próby samobójcze, a bardzo rzadko rozpad mięśni prążkowanych (rabdomioliza) prowadzący do ostrej niewydolności nerek.
biegunka, ból brzucha, chlorowodorek naltreksonu, częstomocz, częstoskurcz, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, działanie niepożądane, grzybica stóp, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kołatanie serca, nadmierna potliwość, nasilone łzawienie, niepokój ruchowy, nieprawidłowości EKG, nudność, opóźniony wytrysk, opryszczka wargowa, ostra niewydolność nerek, podwyższenie aktywności aminotransferaz, podwyższone stężenie bilirubiny, powiększenie węzłów chłonnych, profil bezpieczeństwa leku, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, światłowstręt, szum w uszach, tabletka powlekana, trudność w oddawaniu moczu, wymioty, zaburzenie afektywne, zaburzenie erekcji, zaburzenie popędu płciowego, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy błędnikowy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Encorton 5 mg

Encorton, zawierający prednizon, jest glikokortykosteroidem dostępnym w tabletkach o dawkach 1 mg, 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, z zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio 57,4 mg, 82,6 mg, 165,2 mg i 155,2 mg. Lek wykazuje działanie przeciwzapalne, immunosupresyjne i przeciwalergiczne, stosowany jest w szerokim spektrum schorzeń endokrynologicznych (np. niewydolność kory nadnerczy, wrodzona hiperplazja nadnerczy, hiperkalcemia nowotworowa, zapalenie tarczycy), alergicznych (kontaktowe i atopowe zapalenie skóry, choroba posurowicza, reakcje nadwrażliwości na leki, alergiczny nieżyt nosa), chorobach tkanki łącznej (ostre reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie skórno-mięśniowe, toczeń rumieniowaty układowy) oraz dermatozach (złuszczające zapalenie skóry, pęcherzyca, ciężka łuszczyca). Ponadto, Encorton jest stosowany w zaostrzeniach chorób układu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna), hematologicznych (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość wtórna, idiopatyczna plamica małopłytkowa), nowotworowych (białaczki, chłoniaki), a także w leczeniu zespołu nerczycowego i schorzeń układu nerwowego (stwardnienie rozsiane w zaostrzeniu).
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, białkomocz, blok podpajęczynówkowy, chłoniak, choroba Addisona, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba Werlhofa, diureza, dnawe zapalenie stawów, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowych, hiperkalcemia, hipoplazja układu czerwonokrwinkowego, hydrokortyzon, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kolagenoza, kontaktowe zapalenie skóry, kortyzon, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość wtórna, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry, ostra białaczka, owrzodzenie brzeżne rogówki, pęcherzyca, prednizon, reakcja nadwrażliwości, remisja, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, włośnica, wrodzona hiperplazja nadnerczy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie siatkówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie tarczycy, zapalenie tęczówki, zespół Löfflera, zespół nerczycowy, zespół Stevens-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Działania niepożądane – Dexilant 30 mg

Profil bezpieczeństwa dekslanzoprazolu (Dexilant) został oceniony w badaniach klinicznych z dawkami 30, 60 i 90 mg stosowanymi do 1 roku. Działania niepożądane były przeważnie łagodne lub umiarkowane, a ich częstość była porównywalna z placebo i lanzoprazolem. Najczęściej zgłaszano biegunkę, bóle brzucha, bóle głowy, nudności, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia i zaparcia, bez zależności od płci, wieku czy rasy. Biegunka była najczęstszym działaniem niepożądanym, jednak w większości przypadków miała łagodny lub umiarkowany przebieg. Przedwczesne przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych dotyczyło 2,4% pacjentów, głównie z powodu biegunki i bólu w obrębie przewodu pokarmowego. Nie stwierdzono zależności częstości działań niepożądanych od dawki leku. Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano poważne reakcje nadwrażliwości, częściej u kobiet (74%), w tym ciężkie reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół DRESS i rumień wielopostaciowy, które mogą zagrażać życiu.
autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, ból brzucha, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dekslanzoprazol, drgawka, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kandydoza, lek przeciwhistaminowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwistość hemolityczna, parestezja, polekowe zapalenie wątroby, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, steroid, toczeń rumieniowaty skórny, wstrząs anafilaktyczny, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Krka 4 mg

Dexamethasone Krka, dostępny w dawkach 4 mg i 8 mg, jest glikokortykosteroidem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych, obejmującym neurologię, pulmonologię, dermatologię, reumatologię, hematologię, choroby zakaźne, onkologię oraz terapię COVID-19. W neurologii stosowany jest w leczeniu obrzęku mózgu z potwierdzonym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego, m.in. w przebiegu guzów mózgu, ropni oraz po interwencjach neurochirurgicznych. W pulmonologii wskazany jest w zaostrzeniach astmy oraz krupie, natomiast w dermatologii w ostrych, rozległych chorobach skóry takich jak erytrodermia i pęcherzyca zwykła. W chorobach autoimmunologicznych i reumatycznych, w tym w układowym toczniu rumieniowatym, guzkowym zapaleniu tętnic, reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów, Dexamethasone Krka pełni funkcję szybkiego opanowania stanu zapalnego. W hematologii jest stosowany w idiopatycznej plamicy małopłytkowej, a w chorobach zakaźnych – jako terapia wspomagająca w gruźliczym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, wyłącznie w połączeniu z terapią przeciwinfekcyjną. W COVID-19 lek jest wskazany u pacjentów ≥12 lat, o masie ciała ≥40 kg, wymagających tlenoterapii, celem modulacji nadmiernej odpowiedzi zapalnej (burzy cytokinowej).
burza cytokinowa, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba Stilla, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, COVID-19, cytostatyki, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guz mózgu, guzkowe zapalenie tętnic, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroid doustny, krup, leczenie wymiotów, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, nietolerancja laktozy, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, szpiczak mnogi, tlenoterapia, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymioty pooperacyjne, zaostrzenie astmy, zapalenie krtani, zapalenie naczyń, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vincristine Teva 1 mg/ml

Vincristine Teva (siarczan winkrystyny) to lek przeciwnowotworowy dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml, dostępny w fiolkach 1 ml, 2 ml oraz 5 ml. Stosowany jest w terapii onkohematologicznej, obejmującej ostrą białaczkę limfocytową, chłoniaki złośliwe (w tym ziarnicę złośliwą i chłoniaki nieziarnicze) oraz szpiczaka mnogiego. Ponadto, winkrystyna znajduje zastosowanie w leczeniu wybranych nowotworów litych, takich jak rak piersi z przerzutami oraz drobnokomórkowy rak płuca. Lek odgrywa kluczową rolę w terapii nowotworów wieku dziecięcego, w tym mięsaka Ewinga, płodowego mięśniakomięsaka prążkowanokomórkowego, pierwotnych guzów neuroektodermalnych (rdzeniak zarodkowy, nerwiak zarodkowy), guza Wilmsa oraz siatkówczaka. Roztwór do wstrzykiwań charakteryzuje się pH 3,5-5,5 oraz osmolalnością około 600 mOsm/l, jest klarowny i wolny od cząstek stałych.
adrenokortykosteroid, chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, chłoniak złośliwy, choroba hematologiczna, drobnokomórkowy rak płuca, dysfagia, guz lity, guz Wilmsa, idiopatyczna plamica małopłytkowa, lek cytotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, mięsak Ewinga, mięśniakomięsak prążkowanokomórkowy, nerwiak zarodkowy, nowotwór ośrodkowego układu nerwowego, nowotwór plazmocytów, onkologia pediatryczna, ostra białaczka limfocytowa, rak piersi z przerzutami, rdzeniak zarodkowy, remisja choroby, roztwór do wstrzykiwań, siarczan winkrystyny, siatkówczak, splenektomia, szpiczak mnogi, terapia pierwszego wyboru, ziarnica złośliwa
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Krka 20 mg

Dexamethasone Krka to preparat zawierający deksametazon w dawkach 20 mg i 40 mg, stosowany w terapii schorzeń wymagających silnego działania przeciwzapalnego i immunosupresyjnego. W dermatologii znajduje zastosowanie w leczeniu pęcherzycy zwykłej, natomiast w chorobach autoimmunologicznych i reumatycznych – w zapaleniu mięśni, w tym polymyositis i dermatomyositis. W hematologii lek jest wskazany w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych, gdzie zwiększa liczbę płytek krwi poprzez hamowanie ich immunologicznego niszczenia. W onkologii deksametazon stosowany jest w leczeniu przerzutowego ucisku rdzenia kręgowego, profilaktyce i terapii wymiotów po cytostatykach oraz w leczeniu nowotworów hematologicznych, takich jak szpiczak mnogi, ostra białaczka limfoblastyczna, choroba Hodgkina i chłoniak nieziarniczy, jako element terapii skojarzonej.
antagonista receptora 5-HT3, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, deksametazon, dermatomyositis, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, hematologiczne nowotwory złośliwe, idiopatyczna plamica małopłytkowa, myositis, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, pemphigus vulgaris, polymyositis, przerzutowy ucisk rdzenia kręgowego, skaza krwotoczna, szpiczak mnogi, wymioty wywołane cytostatykami, zapalenie mięśni, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie wielomięśniowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medoxa 30 mg

Medoxa, zawierająca prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg, jest wskazana do leczenia szerokiego spektrum chorób wymagających ogólnoustrojowej terapii glikokortykosteroidami. Preparat znajduje zastosowanie w substytucyjnym leczeniu niewydolności kory nadnerczy, w tym choroby Addisona i zespołu nadnerczowo-płciowego, oraz w stanach stresowych po długotrwałej terapii kortykosteroidami. Medoxa jest również stosowana w aktywnych fazach układowych zapaleń naczyń (np. guzkowe zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic), chorób reumatycznych (toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów), chorób układu oddechowego (astma, POChP, śródmiąższowe choroby płuc), a także w leczeniu ciężkich postaci chorób skóry, alergii, chorób hematologicznych i onkologicznych oraz schorzeń neurologicznych (miastenia, stwardnienie rozsiane). Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do wskazań klinicznych, nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta na terapię.
adrenalektomia, alergiczny nieżyt nosa, alveolitis, artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Stilla, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie płuc, eozynofilowe zapalenie powięzi, erytrodermia, glikokortkosteroid, gorączka reumatyczna, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe, katar sienny, kłębuszkowe zapalenie nerek, liniowa dermatoza IgA, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, miastenia, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, myasthenia gravis, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór ACTH, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, obturacyjne zapalenie krtani, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, opryszczka ciężarnych, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, osutka krostkowa, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, polimialgia reumatyczna, polineuropatia, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, sarkoidoza, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna martwica naskórka, twardzina układowa, wielopostaciowy rumień wysiękowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk atopowy, wyprysk kontaktowy, zanikowe zapalenie wielochrzęstne, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie twardówki, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Churga i Strauss, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Lyella, zespół Melkerssona-Rosenthala, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół Sézary’ego, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Werlhofa, zespół Westa, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniakowatość Wegenera, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medoxa 10 mg

Medoxa, zawierająca prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg, jest lekiem glikokortykosteroidowym stosowanym w terapii ogólnoustrojowej wielu schorzeń o podłożu zapalnym, autoimmunologicznym i alergicznym. Wskazania obejmują m.in. niewydolność kory nadnerczy, choroby reumatyczne (np. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera, toczeń rumieniowaty układowy), choroby płuc (astma, POChP, śródmiąższowe choroby płuc), schorzenia dermatologiczne (m.in. ciężkie egzemy, dermatozy pęcherzowe, zapalenia naczyń), hematologiczne i onkologiczne (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, białaczki, chłoniaki), neurologiczne (miastenia, stwardnienie rozsiane) oraz choroby zakaźne i okulistyczne. Dawkowanie prednizonu powinno być indywidualnie dostosowane do rodzaju i nasilenia choroby, z uwzględnieniem schematów dawkowania i monitorowania działań niepożądanych terapii glikokortykosteroidowej.
alergiczny nieżyt nosa, artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie płuc, eozynofilowe zapalenie powięzi, erytrodermia, glikokortykosteroid, gorączka reumatyczna, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, katar sienny, kłębuszkowe zapalenie nerek, leczenie substytucyjne, liniowa dermatoza IgA, liszajec herpetiformis, łupież rubra mieszkowy, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, miastenia, mieszana choroba tkanki łącznej, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, opryszczka ciężarnych, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, parałuszczyca, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, polimialgia reumatyczna, polineuropatia, prednizon, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, twardzina układowa, włóknienie zaotrzewnowe, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie stawów w sarkoidozie, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Lyella, zespół Melkerssona-Rosenthala, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół Sézary’ego, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Werlhofa, zespół Westa, ziarniniakowatość Wegenera, ziarniniakowe zapalenie warg, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medoxa 5 mg

Medoxa, zawierająca prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg, jest wskazana do leczenia szerokiego spektrum chorób wymagających ogólnoustrojowej terapii glikokortykosteroidami. Lek stosuje się u dorosłych, dzieci i młodzieży, z różnymi schematami dawkowania (a-e) dostosowanymi do ciężkości i rodzaju schorzenia. Wskazania obejmują m.in. niewydolność kory nadnerczy, aktywne fazy układowych zapaleń naczyń (np. guzkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera), choroby reumatyczne (toczeń, reumatoidalne zapalenie stawów), choroby układu oddechowego (astma, POChP, śródmiąższowe choroby płuc), schorzenia hematologiczne (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, plamica małopłytkowa), nowotwory hematologiczne oraz choroby neurologiczne (miastenia, stwardnienie rozsiane). Medoxa jest również stosowana w chorobach skóry, alergiach, chorobach okulistycznych oraz w schorzeniach nefrologicznych, często w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi lub przeciwdrobnoustrojowymi. Dawkowanie i czas terapii są ściśle uzależnione od wskazań i przebiegu choroby, z możliwością stosowania terapii pulsacyjnej w ciężkich przypadkach.
adrenalektomia, alergiczne zapalenie naczyń, alergiczny nieżyt nosa, alveolitis, artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, azatiopryna, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Stilla, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie powięzi, gammapatia monoklonalna, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, hydrokortyzon, idiopatyczna plamica małopłytkowa, idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe, katar sienny, kłębuszkowe zapalenie nerek, łagodny pemfigoid błony śluzowej, liniowa dermatoza IgA, liszajec herpetiformis, łupież rubra mieszkowy, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, metotreksat, miastenia, mieszana choroba tkanki łącznej, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór ACTH, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, opryszczka ciężarnych, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra pokrzywka, ostra przerywana trombocytopenia, ostre zapalenie pęcherzyków płucnych, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, POChP, polimialgia reumatyczna, polineuropatia, prednizon, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc, przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne, reakcja anafilaktoidalna, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, rzekomy krup, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, twardzina układowa, układowe zapalenie naczyń, uogólniona ostra osutka krostkowa, wielopostaciowy rumień wysiękowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk atopowy, wyprysk bakteryjny, wyprysk kontaktowy, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie rogówki, zapalenie serca w gorączce reumatycznej, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie stawów w sarkoidozie, zapalenie tęczówki, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie twardówki, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Churga-Straussa, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Lyella, zespół Melkerssona-Rosenthala, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół Sézary’ego, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Werlhofa, zespół Westa, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniakowatość Wegenera, ziarniniakowe zapalenie warg, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Krka 8 mg

Deksametazon jest glikokortykosteroidem stosowanym w szerokim spektrum schorzeń, z dawkowaniem indywidualizowanym w zależności od jednostki chorobowej i nasilenia objawów. Standardowe dawki wahają się od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia powyżej 10 mg w cięższych stanach. Przykładowo, w obrzęku mózgu u dorosłych stosuje się 6-16 mg/dobę (maksymalnie do 24 mg), w ostrej astmie u dorosłych 16 mg/dobę przez 2 dni, a u dzieci 0,6 mg/kg mc./dobę przez 1-2 dni. W leczeniu COVID-19 zalecana dawka to 6 mg/dobę doustnie przez maksymalnie 10 dni zarówno u dorosłych, jak i u młodzieży ≥12 lat i ≥40 kg. W gruźliczym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych stosuje się schematy dożylne i doustne z dawkami od 0,1 do 0,4 mg/kg mc./dobę, stopniowo zmniejszanymi w ciągu 8 tygodni. Deksametazon podaje się z posiłkiem, aby zmniejszyć ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego, a tabletki dostępne są w dawkach 4, 8, 20 i 40 mg, z możliwością dzielenia na mniejsze dawki.
astma ostra, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, COVID-19, cukrzyca, deksametazon, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, krup, nadciśnienie tętnicze, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra choroba skóry, ostra niewydolność kory nadnerczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, reumatoidalne zapalenie stawów, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, toczeń rumieniowaty układowy, wymioty po chemioterapii, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności kory nadnerczy
Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja helicobacter pylori – Diagnostyka i diagnoza

Infekcja Helicobacter pylori dotyka około 50% populacji światowej i jest istotnym czynnikiem etiologicznym chorób żołądkowo-dwunastniczych, w tym gastritis, choroby wrzodowej, raka żołądka oraz chłoniaka MALT. Diagnostyka opiera się na testach inwazyjnych (endoskopia z biopsją, histopatologia, szybki test ureazowy, hodowla bakteryjna) oraz nieinwazyjnych (test oddechowy mocznikowy – UBT, test antygenu H. pylori w kale – SAT, testy serologiczne). UBT cechuje się wysoką czułością 96% i swoistością 93%, SAT z przeciwciałami monoklonalnymi wykazuje czułość 94% i swoistość 97%, natomiast testy serologiczne mają niższą dokładność (czułość 85%, swoistość 79%) i nie pozwalają na rozróżnienie infekcji aktywnej od przebytej. Metody inwazyjne, zwłaszcza histopatologia i hodowla, oferują najwyższą dokładność diagnostyczną, przy czym hodowla umożliwia ocenę wrażliwości na antybiotyki, co jest kluczowe w przypadku oporności i niepowodzenia terapii. Testy molekularne (PCR, NGS) zapewniają bardzo wysoką czułość i swoistość oraz identyfikację genów oporności i wirulencji, jednak ich stosowanie jest ograniczone przez koszty i dostępność.
antygen H. pylori w kale, atrofia błony śluzowej, badanie histopatologiczne, błona śluzowa żołądka, chłoniak MALT, choroba wrzodowa żołądka, dwutlenek węgla, dysfagia, endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego, eradykacja bakterii, Helicobacter pylori, hodowla bakteryjna, idiopatyczna plamica małopłytkowa, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, metaplazja jelitowa, nested PCR, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oporność na antybiotyki, przeciwciało IgG, przeciwciało monoklonalne, rak żołądka, reakcja łańcuchowa polimerazy, sekwencjonowanie nowej generacji, spektrometria mas MALDI-TOF, szybki test ureazowy, test antygenowy kału, test oddechowy mocznikowy, test serologiczny, ureaza, zapalenie błony śluzowej żołądka
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esotkaleno 1 mg

Esotkaleno, zawierający prednizon, jest glikokortykosteroidem o szerokim spektrum działania przeciwzapalnego, immunosupresyjnego i przeciwalergicznego, stosowanym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w różnych schorzeniach wymagających ogólnoustrojowej terapii kortykosteroidami. Dostępny w dawkach od 1 mg do 50 mg, umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Wskazania obejmują m.in. substytucyjne leczenie niewydolności kory nadnerczy (choć preferowane są hydrokortyzon i kortyzon), choroby reumatyczne (np. guzkowe zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera), schorzenia pulmonologiczne (astma oskrzelowa, zaostrzenia POChP, śródmiąższowe choroby płuc), choroby dermatologiczne, hematologiczne i onkologiczne (np. ostra białaczka limfoblastyczna, chłoniaki), neurologiczne (miastenia, stwardnienie rozsiane) oraz okulistyczne i gastroenterologiczne. Dawkowanie jest dostosowywane do ciężkości i rodzaju choroby według schematów SD a-e, obejmujących dawki od niskich do wysokich, w tym dawki pulsacyjne w stanach ostrych.
alergiczny nieżyt nosa, artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie płuc, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guz rzekomy oczodołu, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe, katar sienny, kłębuszkowe zapalenie nerek, liniowa dermatoza IgA, liszaj ruberowy, łupież rubra mieszkowy, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, miastenia, mieszana choroba tkanki łącznej, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór ACTH, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, opryszczka ciężarnych, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, POChP, polimialgia reumatyczna, polineuropatia, przewlekła białaczka limfatyczna, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, rumień wysiękowy, rzekomy krup, sarkoidoza, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, twardzina układowa, układowe zapalenie naczyń, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk atopowy, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie twardówki, zapalenie wielochrzęstne, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Lyella, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół Sézary’ego, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Werlhofa, zespół Westa, ziarniniakowatość Wegenera, ziarniniakowe zapalenie warg, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esotkaleno 50 mg

Esotkaleno, zawierający prednizon, jest lekiem glikokortykosteroidowym stosowanym ogólnoustrojowo w szerokim spektrum chorób zapalnych, autoimmunologicznych, hematologicznych, onkologicznych, pulmonologicznych, neurologicznych, okulistycznych oraz dermatologicznych. Preparat dostępny jest w postaci tabletek o dawkach: 1 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 20 mg, 25 mg, 30 mg oraz 50 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Wskazania obejmują m.in. niewydolność kory nadnerczy, aktywne fazy układowych zapaleń naczyń (np. guzkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń), choroby reumatyczne (toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów), astmę oskrzelową, POChP, śródmiąższowe choroby płuc, ciężkie postaci alergicznego nieżytu nosa, choroby skóry i błon śluzowych o nasilonym przebiegu, a także schorzenia hematologiczne i nowotworowe, w tym leczenie paliatywne objawów nowotworów.
adrenalektomia, alergiczny nieżyt nosa, artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, hydrokortyzon, idiopatyczna plamica małopłytkowa, katar sienny, kłębuszkowe zapalenie nerek, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, miastenia, mieszana choroba tkanki łącznej, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór ACTH, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, pokrzywka, polimialgia reumatyczna, polineuropatia, prednizon, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, rumień wysiękowy, rzekomy krup, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, twardzina układowa, włóknienie zaotrzewnowe, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk atopowy, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie stawów w sarkoidozie, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie twardówki, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół Sézary’ego, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Westa, ziarniniakowatość Wegenera, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medoxa 2,5 mg

Medoxa, zawierająca prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg, jest wskazana do leczenia szerokiego spektrum chorób wymagających ogólnoustrojowego stosowania glikokortykosteroidów. Preparat znajduje zastosowanie w substytucyjnym leczeniu niewydolności kory nadnerczy (np. choroba Addisona, zespół nadnerczowo-płciowy), aktywnych fazach układowych zapaleń naczyń (guzkowe zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic), ziarniniakowatości Wegenera, eozynofilowej ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń (EGPA), a także w chorobach reumatycznych (toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów). W pulmonologii Medoxa jest stosowana m.in. w astmie oskrzelowej, zaostrzeniach POChP oraz śródmiąższowych chorobach płuc. W dermatologii preparat jest wskazany w ciężkich postaciach egzemy, dermatoz pęcherzowych, zapaleniach naczyń i chorobach autoimmunologicznych skóry. W hematologii i onkologii Medoxa stosowana jest w autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, białaczkach, chłoniakach oraz w terapii paliatywnej nowotworów.
adrenalektomia, alergiczne zapalenie naczyń, alergiczny nieżyt nosa, artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie powięzi, erytrodermia, glikokortykosteroid, gorączka reumatyczna, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, katar sienny, kłębuszkowe zapalenie nerek, łagodny pemfigoid błony śluzowej, liniowa dermatoza IgA, liszaj ruberowy, łupież rubra mieszkowy, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, miastenia, mieszana choroba tkanki łącznej, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór ACTH, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra pokrzywka, parałuszczyca, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, polimialgia reumatyczna, polineuropatia, prednizon, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc, przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne, reakcja anafilaktoidalna, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, twardzina układowa, układowe zapalenie naczyń, uogólniona ostra osutka krostkowa, wielopostaciowy rumień wysiękowy, włóknienie zaotrzewnowe, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk atopowy, wyprysk bakteryjny, wyprysk kontaktowy, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie twardówki, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Lyella, zespół Melkerssona-Rosenthala, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół Sézary’ego, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Werlhofa, zespół Westa, ziarniniakowatość Wegenera, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Krka 40 mg

Dexamethasone Krka jest preparatem glikokortykosteroidowym dostępnym w dużych dawkach 20 mg i 40 mg, stosowanym w indywidualnie dostosowywanych dawkach w zależności od wskazań klinicznych. Standardowe dawkowanie mieści się w zakresie 0,5-10 mg/dobę, jednak w cięższych stanach może być konieczne przekroczenie 10 mg/dobę. Przykładowo, w leczeniu pęcherzycy stosuje się dawkę początkową 300 mg doustnie przez 3 dni z późniejszą redukcją, w zapaleniu mięśni i idiopatycznej plamicy małopłytkowej 40 mg przez 4 dni, a w profilaktyce i leczeniu wymiotów po cytostatycznej terapii 8-20 mg przed chemioterapią, następnie 4-16 mg/dobę przez 2-3 dni. W przerzutowym ucisku rdzenia dawka może sięgać do 96 mg w opiece paliatywnej. Dawkowanie powinno uwzględniać protokoły terapeutyczne oraz indywidualną odpowiedź pacjenta, a tabletki o różnych mocach (4 mg, 8 mg, 20 mg, 40 mg) można łączyć w celu optymalizacji terapii.
chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, cukrzyca, cytostatyk, deksametazon, glikokortykosteroid, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, nadciśnienie tętnicze, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra niedoczynność kory nadnerczy, pęcherzyca, podrażnienie przewodu pokarmowego, przerzutowy ucisk rdzenia kręgowego, szpiczak mnogi, zapalenie mięśni, zmiany psychologiczne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esotkaleno 30 mg

Esotkaleno, zawierający prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg, jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum chorób wymagających ogólnoustrojowego podawania glikokortykosteroidów, zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Wskazania obejmują niewydolność kory nadnerczy, aktywne fazy układowych zapaleń naczyń (np. guzkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń), choroby reumatyczne (toczeń rumieniowaty, zapalenie wielomięśniowe, reumatoidalne zapalenie stawów), choroby pulmonologiczne (astma, POChP, śródmiąższowe choroby płuc), ciężkie postacie alergicznego nieżytu nosa, choroby skóry i błon śluzowych o nasilonym przebiegu, schorzenia hematologiczne i onkologiczne, choroby neurologiczne (miastenia, stwardnienie rozsiane), stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych oraz liczne choroby okulistyczne i przewodu pokarmowego. Dawkowanie jest dostosowywane indywidualnie, z uwzględnieniem schematów od wysokich (SD: a, e) do małych dawek podtrzymujących (SD: d), zgodnie z ciężkością i charakterem choroby.
alergiczny nieżyt nosa, artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie powięzi, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guz rzekomy oczodołu, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe, katar sienny, łagodny pemfigoid błony śluzowej, liniowa dermatoza IgA, łupież rubra mieszkowy, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, miastenia, mieszana choroba tkanki łącznej, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór ACTH, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra przerywana trombocytopenia, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, polimialgia reumatyczna, polineuropatia, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc, przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek, rumień guzowaty, sarkoidoza, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane, submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, twardzina układowa, układowe zapalenie naczyń, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk atopowy, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie rogówki, zapalenie serca w gorączce reumatycznej, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie twardówki, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół Sézary’ego, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Westa, ziarniniakowatość Wegenera, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pabi-Dexamethason 4 mg

Deksametazon, substancja czynna leku Pabi-Dexamethason, jest stosowany w dawkach od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia dawki powyżej 10 mg w cięższych stanach klinicznych. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od jednostki chorobowej i odpowiedzi pacjenta, z zaleceniem stosowania najniższej skutecznej dawki. W obrzęku mózgu dawki wynoszą od 6 mg do 16 mg (maksymalnie 24 mg) na dobę podzielone na 3-4 dawki, w ostrym astmie u dorosłych 16 mg/dobę przez 2 dni, a u dzieci 0,6 mg/kg m.c. przez 1-2 dni. W krupie dziecięcej stosuje się pojedynczą dawkę 0,15-0,6 mg/kg m.c. Dla ostrych chorób skóry dawki wahają się od 8 mg do 40 mg, a w ciężkich przypadkach nawet do 100 mg na dobę z późniejszą redukcją. W układowym toczniu rumieniowatym stosuje się 6-16 mg/dobę, a w reumatoidalnym zapaleniu stawów od 6 mg do 16 mg w zależności od postaci choroby. W gruźliczym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych dawkowanie dożylne wynosi od 0,1 do 0,4 mg/kg/dobę z późniejszym leczeniem doustnym, a w opiece paliatywnej dawki od 3 mg do 20 mg, z możliwością zwiększenia do 96 mg na dobę. W profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii stosuje się 8-20 mg przed zabiegiem, a następnie 4-16 mg/dobę przez kolejne dni.
astma ostra, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba nowotworowa, cukrzyca, cytostatyk, deksametazon, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, klirens leku, krup, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra choroba skóry, ostra niedoczynność kory nadnerczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, profilaktyka wymiotów, reumatoidalne zapalenie stawów, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Naltrekson – Działania niepożądane

Naltrekson, stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu i opioidów, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, psychiczny, pokarmowy, mięśniowo-szkieletowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, moczowo-płciowy oraz skórę. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥ 1/10) to nerwowość, lęk, bezsenność, ból głowy, niepokój ruchowy, ból i skurcze brzucha, nudności, wymioty, bóle stawów i mięśni oraz astenia. Częstość występowania innych objawów, takich jak zmniejszenie apetytu, tachykardia, kołatania serca, ból w klatce piersiowej, wysypka, zatrzymanie moczu czy zaburzenia erekcji, mieści się w zakresie ≥1/100 do <1/10. Rzadziej (≥1/10 000 do <1/1000) mogą wystąpić poważne stany, takie jak idiopatyczna plamica małopłytkowa, myśli i próby samobójcze, a bardzo rzadko (<1/10 000) rabdomioliza i euforia. W trakcie terapii należy monitorować parametry laboratoryjne, w tym aktywność aminotransferaz i morfologię krwi, ze względu na ryzyko zapalenia wątroby i zaburzeń krzepnięcia.
astenia, częstoskurcz, dysfonia, dyzuria, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kołatanie serca, łojotok, małopłytkowość, myśl samobójcza, naltrekson, niepokój ruchowy, omam, paranoja, podwyższenie aminotransferaz, próba samobójcza, rabdomioliza, światłowstręt, szum w uszach, tinnitus, uzależnienie od alkoholu, uzależnienie od opioidów, zaburzenie afektywne, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Encorton 1 mg

Encorton (prednizon) jest glikokortykosteroidem dostępnym w dawkach 1 mg, 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum chorób o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym. Wskazania obejmują m.in. niewydolność kory nadnerczy (pierwotną i wtórną, z możliwością łączenia z mineralokortykoidami), wrodzoną hiperplazję nadnerczy, hiperkalcemię nowotworową, nieropne zapalenie tarczycy, ciężkie choroby alergiczne (kontaktowe i atopowe zapalenie skóry, choroba posurowicza, reakcje nadwrażliwości na leki, alergiczny nieżyt nosa), kolagenozy (ostre reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie skórno-mięśniowe, toczeń rumieniowaty układowy), ciężkie dermatozy (m.in. pęcherzyca, łuszczyca, zespół Stevens-Johnsona), choroby przewodu pokarmowego w okresach zaostrzenia (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna), choroby hematologiczne (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość wtórna i idiopatyczna), a także jako leczenie paliatywne w białaczkach i chłoniakach. Dawkowanie i czas terapii są dostosowywane indywidualnie, z uwzględnieniem przeciwwskazań do długotrwałego stosowania w niektórych jednostkach chorobowych.
alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka i chłoniak, choroba Addisona, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba Werlhofa, dnawe zapalenie stawów, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowych, hiperkalcemia, hipoplazja układu czerwonokrwinkowego, idiopatyczna plamica małopłytkowa, immunosupresja, kolagenoza, kontaktowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość wtórna, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, nadwrażliwość na leki, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nieropne zapalenie tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry, ostra białaczka, owrzodzenie brzeżne rogówki, pęcherzyca, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, włośnica, wrodzona hiperplazja nadnerczy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, współczulne zapalenie naczyniówki, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyniówki i siatkówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zespół Löfflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pabi-Dexamethason 8 mg

Deksametazon w preparacie PABI-DEXAMETHASON stosowany jest w dawkach od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia powyżej 10 mg w cięższych stanach klinicznych. Dawkowanie jest ściśle indywidualizowane, zależne od wskazań klinicznych oraz odpowiedzi pacjenta, z zaleceniem stosowania najmniejszej skutecznej dawki w celu ograniczenia działań niepożądanych. Przykładowo, w obrzęku mózgu dawka początkowa wynosi 6-16 mg/dobę (maksymalnie do 24 mg), w ostrej astmie u dorosłych 16 mg/dobę przez 2 dni, a u dzieci 0,6 mg/kg mc./dobę przez 1-2 dni. W leczeniu gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych stosuje się schemat dożylny z dawkami od 0,1 do 0,4 mg/kg/dobę, stopniowo zmniejszany, a następnie doustne podawanie z redukcją dawki o 1 mg co tydzień. W onkologii dawki wahają się od 3 mg do 96 mg/dobę, w zależności od wskazań, np. 40 mg/dobę w leczeniu szpiczaka mnogiego czy 8-20 mg przed chemioterapią w profilaktyce wymiotów.
chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba nowotworowa, cukrzyca, deksametazon, faza choroby, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, krup, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra choroba skóry, ostra niedoczynność kory nadnerczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, reumatoidalne zapalenie stawów, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wymioty po chemioterapii, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół odstawienia kortykosteroidów
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esotkaleno 25 mg

Esotkaleno to preparat zawierający prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg, dostępny w formie tabletek podzielnych, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Lek jest wskazany do ogólnoustrojowego stosowania glikokortykosteroidów u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w szerokim spektrum schorzeń, w tym w niewydolności kory nadnerczy, chorobach reumatycznych (np. guzkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera, toczeń rumieniowaty układowy), pulmonologicznych (astma, POChP, śródmiąższowe choroby płuc), dermatologicznych (m.in. pęcherzyce, sarkoidoza, łuszczyca krostkowa), hematologicznych i onkologicznych (np. ostra białaczka limfoblastyczna, choroba Hodgkina), neurologicznych (myasthenia gravis, stwardnienie rozsiane) oraz w chorobach zakaźnych i okulistycznych. Wskazania obejmują także stany wymagające terapii substytucyjnej i leczenia objawowego w zaawansowanych chorobach nowotworowych.
alergiczny nieżyt nosa, alergiczny wyprysk kontaktowy, alveolitis, artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Stilla, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie płuc, eozynofilowe zapalenie powięzi, erytrodermia, glikokortykosteroid, gorączka reumatyczna, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, hydrokortyzon, idiopatyczna plamica małopłytkowa, idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe, katar sienny, kłębuszkowe zapalenie nerek, leczenie substytucyjne, liniowa dermatoza IgA, liszaj ruberowy, liszajec herpetiformis, łupież rubra mieszkowy, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, myasthenia gravis, napad padaczkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór ACTH, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, obturacyjne zapalenie krtani, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, opryszczka ciężarnych, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra pokrzywka, ostre zapalenie pęcherzyków płucnych, osutka krostkowa, parałuszczyca, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, POChP, polimialgia reumatyczna, polineuropatia, prednizon, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, reakcja Jarischa-Herxheimera, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, rzekomy krup, sarkoidoza, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, twardzina układowa, układowe zapalenie naczyń, wielopostaciowy rumień wysiękowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk atopowy, wysypka polekowa, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie twardówki, zapalenie wielochrzęstne, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Churga-Strauss, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Lyella, zespół Melkerssona-Rosenthala, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół Sézary’ego, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Werlhofa, zespół Westa, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniakowatość Wegenera, ziarniniakowe zapalenie warg, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pabi-Dexamethason 8 mg

Pabi-Dexamethason, zawierający deksametazon w dawkach 4 mg i 8 mg, jest syntetycznym glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu obrzęku mózgu z potwierdzonym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zapaleniach mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych, a także w chorobach układu oddechowego takich jak zaostrzenie astmy oskrzelowej, krup oraz aktywna sarkoidoza. W dermatologii stosowany jest w ciężkich, ostrych chorobach skóry, w tym erytrodermii, pęcherzycy zwykłej i rozległych postaciach egzemy. Ponadto, deksametazon jest wskazany w leczeniu chorób autoimmunologicznych i reumatycznych, takich jak układowy toczeń rumieniowaty, układowe zapalenia naczyń, reumatoidalne zapalenie stawów oraz młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów. W hematologii znajduje zastosowanie w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych. W chorobach zakaźnych stosowany jest wyłącznie w terapii skojarzonej z lekami przeciwinfekcyjnymi, a w onkologii w opiece paliatywnej, profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii oraz w leczeniu wybranych nowotworów hematologicznych i chłoniaków.
astma oskrzelowa, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba pęcherzowa skóry, choroba Stilla, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, deksametazon, dysfagia, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, egzema, erytrodermia, glikokortykosteroid, guz mózgu, guzkowe zapalenie tętnic, idiopatyczna plamica małopłytkowa, interwencja neurochirurgiczna, kortykosteroid doustny, krup, leczenie przeciwinfekcyjne, leczenie wymiotów, lek przeciwwymiotny, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfocytowa, pęcherzyca zwykła, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, sarkoidoza, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, układowe zapalenie naczyń, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymioty pooperacyjne, zapalenie krtani, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Krka 20 mg

Dexamethasone Krka jest dostępny w tabletkach o wysokich dawkach 20 mg i 40 mg, z zaleceniem stosowania najmniejszej skutecznej dawki w celu minimalizacji działań niepożądanych. Standardowe dawkowanie deksametazonu wynosi od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia dawki powyżej 10 mg w cięższych stanach klinicznych. Przykładowe schematy dawkowania obejmują: pęcherzycę z dawką początkową 300 mg przez 3 dni, zapalenie mięśni i idiopatyczną plamicę małopłytkową po 40 mg przez 4 dni, a także profilaktykę wymiotów po cytostatykach w dawkach 8-20 mg przed chemioterapią i 4-16 mg w kolejnych dniach. W terapii nowotworów hematologicznych (szpiczak mnogi, ostra białaczka limfoblastyczna, chłoniaki) stosuje się dawki 20-40 mg zgodnie z protokołami. Dawkowanie powinno być indywidualizowane, uwzględniając odpowiedź kliniczną oraz możliwość łączenia tabletek o różnych mocach (4 mg, 8 mg, 20 mg, 40 mg) dla optymalizacji terapii.
chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, ciężki stan kliniczny, cukrzyca, deksametazon Krka, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, klirens deksametazonu, metabolizm, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, okres półtrwania w osoczu, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra niedoczynność kory nadnerczy, pęcherzyca, podrażnienie przewodu pokarmowego, powierzchnia ciała, prednizolon, prednizon, przerzutowy ucisk rdzenia kręgowego, stężenie deksametazonu w osoczu, stężenie niezwiązanego leku, szpiczak mnogi, wymioty wywołane cytostatykami, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie mięśni
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Krka 8 mg

Dexamethasone Krka, zawierający deksametazon w dawkach 4 mg i 8 mg, jest kortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, stosowanym w szerokim spektrum schorzeń. W neurologii wskazany jest w leczeniu obrzęku mózgu z potwierdzonym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego (np. w przebiegu guza mózgu, po interwencjach neurochirurgicznych, ropnia mózgu). W pulmonologii stosowany jest w zaostrzeniach astmy oskrzelowej wymagających doustnych kortykosteroidów oraz w krupie, gdzie redukuje obrzęk dróg oddechowych. W dermatologii znajduje zastosowanie w początkowym leczeniu rozległych chorób skóry, takich jak erytrodermia i pęcherzyca zwykła. Ponadto, lek jest używany w terapii autoimmunologicznych zapaleń naczyń, układowego tocznia rumieniowatego, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów. W hematologii wskazany jest w leczeniu idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych. W leczeniu gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych stosowany jest jako uzupełnienie terapii przeciwinfekcyjnej. W terapii COVID-19, dawka 4 mg jest zalecana u pacjentów ≥12 lat i ≥40 kg masy ciała wymagających tlenoterapii, celem modulacji nadmiernej odpowiedzi zapalnej.
astma oskrzelowa, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba Stilla, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, COVID-19, deksametazon, działanie immunosupresyjne, erytrodermia, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroid, kortykosteroid doustny, krup, laktoza jednowodna, lek przeciwwymiotny, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk mózgu, obrzęk okołoguzowy, opieka paliatywna, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, profilaktyka wymiotów, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień mózgu, szpiczak mnogi, terapia przeciwinfekcyjna, tlenoterapia, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymioty pooperacyjne, zapalenie naczyń, zespół odstawienia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medoxa 50 mg

Medoxa, zawierająca prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg, jest wskazana do leczenia szerokiego spektrum chorób wymagających ogólnoustrojowej terapii glikokortykosteroidami. Wskazania obejmują niewydolność kory nadnerczy, stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami oraz liczne schorzenia reumatologiczne, takie jak guzkowe zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (EGPA), toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów oraz choroby układowe tkanki łącznej. W pulmonologii lek stosuje się m.in. w astmie oskrzelowej, zaostrzeniach POChP, śródmiąższowych chorobach płuc oraz w profilaktyce zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków. Medoxa jest również stosowana w ciężkich postaciach chorób skóry i błon śluzowych, hematologii, onkologii, neurologii, okulistyce, gastroenterologii, hepatologii oraz nefrologii, zgodnie z odpowiednimi schematami dawkowania (SD: a-e) dostosowanymi do rodzaju i ciężkości schorzenia.
artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie płuc, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, idiopatyczna plamica małopłytkowa, idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe, kłębuszkowe zapalenie nerek, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, miastenia, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, polimialgia reumatyczna, prednizon, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, twardzina układowa, wielopostaciowy rumień wysiękowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk atopowy, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie twardówki, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Lyella, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Werlhofa, zespół Westa, ziarniniakowatość Wegenera, zwłóknienie płuc
Leksykon substancji czynnych
Dekslanzoprazol – Działania niepożądane

Deksalanzoprazol, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 90 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo i lanzoprazolu, z większością działań niepożądanych o charakterze łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są biegunka, bóle brzucha, bóle głowy, nudności, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia oraz zaparcia, niezależnie od płci, wieku i rasy pacjentów. Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, martwicę toksyczno-rozpływną naskórka, zespół DRESS oraz rumień wielopostaciowy, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, odnotowano przypadki ciężkiej autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej po 4-7 miesiącach terapii dawką 60 mg, co podkreśla konieczność monitorowania morfologii krwi u pacjentów długotrwale leczonych dekslanzoprazolem.
biegunka, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dekslanzoprazol, Dexilant, drgawki, działanie hepatotoksyczne, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, inhibitor pompy protonowej, kandydoza, lanzoprazol, lek przeciwhistaminowy, martwica toksyczna rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, niewydolność nerek, omam słuchowy, omam wzrokowy, osteoporoza, parestezja, polekowe zapalenie wątroby, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, steroid, tężyczka, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, złamanie kości nadgarstka, złamanie kręgosłupa
Leksykon substancji czynnych
Winkrystyna – Wskazania do stosowania

Winkrystyna, alkaloid barwinka, jest cytostatykiem o mechanizmie działania polegającym na hamowaniu polimeryzacji mikrotubul i blokowaniu wrzeciona mitotycznego, co prowadzi do zahamowania podziału komórkowego. Lek ten znajduje szerokie zastosowanie w onkologii hematologicznej, zwłaszcza w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) u dzieci i dorosłych, chłoniaków złośliwych (w tym chłoniaka Hodgkina i chłoniaków nieziarniczych) oraz szpiczaka mnogiego, gdzie dawniej był składnikiem schematu VAD. Ponadto winkrystyna jest stosowana w terapii wybranych guzów litych, takich jak przerzutowy rak piersi i drobnokomórkowy rak płuca, a także w onkologii dziecięcej w leczeniu mięsaka Ewinga, mięśniakomięsaka prążkowanokomórkowego, rdzeniaka zarodkowego, nerwiaka zarodkowego, guza Wilmsa i siatkówczaka. Preparat dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml, pH 3,5-5,5 i osmolalności około 600 mOsm/l, w fiolkach 1 ml (1 mg), 2 ml (2 mg) oraz 5 ml (5 mg).
adrenokortykosteroid, alkaloid barwinka, chemioterapia przeciwnowotworowa, chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, chłoniak złośliwy, cytostatyk, drobnokomórkowy rak płuca, guz lity, guz neuroektodermalny, guz Wilmsa, idiopatyczna plamica małopłytkowa, lek przeciwnowotworowy, medulloblastoma, mięsak Ewinga, mięśniakomięsak prążkowanokomórkowy, morfologia krwi, nephroblastoma, nerwiak zarodkowy, neuroblastoma, neurotoksyczność, nowotwór hematologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka limfocytowa, rak piersi z przerzutami, rdzeniak zarodkowy, rhabdomyosarcoma, siatkówczak, splenektomia, szpiczak mnogi, winkrystyna, wrzeciono mitotyczne, ziarnica złośliwa
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esotkaleno 20 mg

Esotkaleno, zawierający prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg, jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum schorzeń wymagających ogólnoustrojowego podawania glikokortykosteroidów u dorosłych oraz dzieci i młodzieży. Wskazania obejmują niewydolność kory nadnerczy (po zakończeniu wzrostu), stany zapalne reumatologiczne (np. guzowate zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera, toczeń rumieniowaty układowy), choroby układu oddechowego (astma, POChP, śródmiąższowe choroby płuc), schorzenia skóry i błon śluzowych (m.in. ciężkie egzemy, dermatozy pęcherzowe, zapalenia naczyń), a także choroby hematologiczne, onkologiczne, neurologiczne, zakaźne, okulistyczne, pokarmowe i nerek. Prednizon stosowany jest także w terapii paliatywnej nowotworów oraz w profilaktyce zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków. W reumatologii i okulistyce leczenie często łączone jest z innymi lekami immunosupresyjnymi lub cytostatykami, a w niektórych przypadkach zalecane są pulsacyjne dawki dożylne.
alergiczny nieżyt nosa, alergiczny wyprysk kontaktowy, artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie płuc, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe, katar sienny, kłębuszkowe zapalenie nerek, łuszczycowe zapalenie stawów, miastenia, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór ACTH, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, obturacyjne zapalenie krtani, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra przerywana trombocytopenia, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, polimialgia reumatyczna, polineuropatia, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, sarkoidoza, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, twardzina układowa, wielopostaciowy rumień wysiękowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk atopowy, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie rogówki, zapalenie serca, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie twardówki, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Lyella, zespół niewydolności oddechowej, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Werlhofa, zespół Westa, ziarniniakowatość Wegenera, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Krka 40 mg

Dexamethasone Krka w dawkach 20 mg i 40 mg w formie tabletek jest wskazany do leczenia różnych schorzeń o podłożu autoimmunologicznym, zapalnym oraz onkologicznym. W dermatologii stosowany jest w pęcherzycy zwykłej, gdzie wysokie dawki kortykosteroidu mogą indukować remisję i zapobiegać nawrotom. W chorobach reumatycznych, takich jak zapalenie mięśni (polymyositis, dermatomyositis), deksametazon redukuje stan zapalny i objawy mięśniowe. W hematologii lek jest używany w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych, hamując autoimmunologiczne niszczenie płytek krwi i normalizując ich liczbę. Tabletki o masie 389,5 mg (20 mg dawki) i 779 mg (40 mg dawki) zawierają laktozę jednowodną, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania galaktozy.
chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, dermatomyositis, glikokortykosteroid, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroid, laktoza jednowodna, myositis, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, pemphigus vulgaris, polymyositis, przerzutowy ucisk rdzenia kręgowego, schemat przeciwwymiotny, szpiczak mnogi, wymioty wywołane chemioterapią, zapalenie mięśni, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie wielomięśniowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon substancji czynnych
Deksametazon – Wskazania do stosowania

Deksametazon jest syntetycznym glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, stosowanym w szerokim spektrum wskazań klinicznych. W terapii ostrych stanów zagrożenia życia, takich jak obrzęk mózgu, wstrząs pourazowy, wstrząs anafilaktyczny, ciężki napad astmy czy przełomy w chorobie Addisona, deksametazon podaje się w formie dożylnych lub domięśniowych wstrzyknięć (4 mg/ml, 8 mg/ml) dla szybkiego efektu. W leczeniu COVID-19 u pacjentów powyżej 12 lat i masie ciała ≥40 kg, wymagających tlenoterapii, deksametazon jest lekiem z wyboru. Preparaty doustne (0,5 mg do 40 mg) stosuje się w mniej nagłych stanach, takich jak przewlekłe choroby autoimmunologiczne, ciężkie choroby zakaźne w skojarzeniu z terapią przeciwinfekcyjną, czy leczenie paliatywne nowotworów. W okulistyce i dermatologii deksametazon jest wykorzystywany miejscowo w postaci kropli do oczu (1–1,5 mg/ml) oraz preparatów na skórę, często w połączeniu z antybiotykami, w celu leczenia stanów zapalnych i zakażeń bakteryjnych.
ARDS, bakteryjne zapalenie opon mózgowych, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Hodgkina, choroba zwyrodnieniowa stawów, CINV, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, COVID-19, działanie immunosupresyjne, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlica, idiopatyczna plamica małopłytkowa, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, podanie dostawowe, reumatoidalne zapalenie stawów, stan astmatyczny, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty, ucisk pępowiny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty pooperacyjne, zaćma, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie mięśni, zapalenie nadkłykcia, zapalenie pochewki ścięgnistej, zapalenie przedniego odcinka oka, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zapalenie wyrostka rylcowatego, zespół bolesnego barku
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medoxa 20 mg

Medoxa, zawierająca prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg, jest wskazana do leczenia szerokiego spektrum chorób wymagających ogólnoustrojowej terapii glikokortykosteroidami u dorosłych oraz dzieci. W terapii zastępczej stosuje się ją m.in. w niewydolności kory nadnerczy, a w chorobach reumatycznych, takich jak guzowate zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera czy toczeń rumieniowaty układowy, stosuje się schematy dawkowania a-d, często w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi. W pulmonologii Medoxa jest stosowana w astmie oskrzelowej, zaostrzeniach POChP (do 10 dni leczenia), śródmiąższowych chorobach płuc oraz w profilaktyce zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków (schemat b, podanie dwukrotne). W dermatologii lek jest stosowany w ciężkich postaciach chorób skóry i błon śluzowych, takich jak dermatozy pęcherzowe, choroby ziarniniakowe, alergiczne i autoimmunologiczne dermatozy, z zastosowaniem schematów dawkowania od a do d.
alergiczne zapalenie naczyń, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, alergiczny wyprysk kontaktowy, artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Stilla, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie powięzi, erytrodermia, gammapatia monoklonalna, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guz rzekomy oczodołu, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe, katar sienny, leczenie substytucyjne, liniowa dermatoza IgA, łupież rubra mieszkowy, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, miastenia, mieszana choroba tkanki łącznej, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór ACTH, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra przerywana trombocytopenia, ostre zapalenie pęcherzyków płucnych, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, polimialgia reumatyczna, polineuropatia, prednizon, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc, przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek, rumień guzowaty, sarkoidoza, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie rogówki, stwardnienie rozsiane, submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, twardzina układowa, uogólniona ostra osutka krostkowa, wielopostaciowy rumień wysiękowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk atopowy, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie rogówki, zapalenie serca w gorączce reumatycznej, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie stawów w sarkoidozie, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie twardówki, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Lyella, zespół Melkerssona-Rosenthala, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół Sézary’ego, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Werlhofa, zespół Westa, ziarniniakowatość Wegenera, ziarniniakowe zapalenie warg, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esotkaleno 2,5 mg

Esotkaleno, zawierający prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg, jest glikokortykosteroidem stosowanym w terapii ogólnoustrojowej szerokiego spektrum schorzeń, w tym niewydolności kory nadnerczy, układowych zapaleń naczyń (np. guzkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń), chorób reumatycznych (toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów), oraz schorzeń układu oddechowego (astma oskrzelowa, zaostrzenia POChP, śródmiąższowe choroby płuc). Lek jest stosowany także w dermatologii w ciężkich postaciach chorób skóry i błon śluzowych, które nie reagują na miejscowe leczenie kortykosteroidami, oraz w chorobach autoimmunologicznych krwi i nowotworowych układu krwiotwórczego. Prednizon jest podawany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, z możliwością precyzyjnego dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb terapeutycznych. W niektórych stanach, np. niewydolności kory nadnerczy, preferowane są hydrokortyzon i kortyzon jako leki pierwszego wyboru.
alergiczny nieżyt nosa, artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Stilla, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie płuc, eozynofilowe zapalenie powięzi, erytrodermia, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe, katar sienny, kłębuszkowe zapalenie nerek, liniowa dermatoza IgA, liszajec herpetiformis, łupież rubra mieszkowy, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, miastenia, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór ACTH, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, opryszczka ciężarnych, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra pokrzywka, ostre zapalenie pęcherzyków płucnych, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, polimialgia reumatyczna, polineuropatia, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, rzekomy krup, sarkoidoza, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie rogówki, stwardnienie rozsiane, submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, twardzina układowa, układowe zapalenie naczyń, wielopostaciowy rumień wysiękowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk atopowy, wyprysk bakteryjny, wyprysk kontaktowy, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie rogówki, zapalenie rzęs, zapalenie serca w gorączce reumatycznej, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie tęczówki, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie twardówki, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Lyella, zespół Melkerssona-Rosenthala, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół Sézary’ego, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Werlhofa, zespół Westa, ziarniniakowatość Wegenera, ziarniniakowe zapalenie warg, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pabi-Dexamethason 20 mg

Pabi-Dexamethason zawiera deksametazon w dawce 20 mg i powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce, dostosowanej indywidualnie do pacjenta i nasilenia choroby. Standardowe dawkowanie wynosi od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia dawki powyżej 10 mg w cięższych stanach klinicznych. Przykładowo, w pęcherzycy początkowa dawka wynosi 300 mg przez 3 dni, w zapaleniu mięśni i idiopatycznej plamicy małopłytkowej stosuje się 40 mg przez 4 dni w cyklach, a w opiece paliatywnej dawki mogą sięgać do 96 mg. W profilaktyce i leczeniu wymiotów po cytostatykach zalecane dawki to 8-20 mg przed chemioterapią oraz 4-16 mg w kolejnych dniach. W terapii nowotworów hematologicznych stosuje się zwykle 20-40 mg raz na dobę, z dawką i częstością dostosowaną do protokołu leczenia i innych leków. Tabletki dostępne są w dawkach 4 mg, 8 mg i 20 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki.
chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, cukrzyca, deksametazon, glikokortykosteroid, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, niewydolność wątroby, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca, podrażnienie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, przerzutowy ucisk rdzenia kręgowego, szpiczak mnogi, wymioty po cytostatykach, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diprophos

Produkt leczniczy Diprophos zawiera dwa estry betametazonu, w tym szybko wchłaniający się betametazon sodu fosforan, co zwiększa ryzyko działań ogólnoustrojowych. Preparatu nie należy podawać dożylnie ani podskórnie, a szczególnie przeciwwskazane jest podawanie zewnątrzoponowe ze względu na ryzyko ciężkich powikłań neurologicznych, takich jak zawał rdzenia kręgowego, paraplegia, tetraplegia, ślepota korowa czy udar mózgu. Wstrzyknięcia dostawowe wymagają wykluczenia zakażenia stawu poprzez badanie płynu stawowego, a podanie w przypadku septycznego zapalenia stawu jest przeciwwskazane. Należy unikać podawania do niestabilnych stawów, miejsc zakażonych oraz przestrzeni międzykręgowych, a także bezwzględnie unikać wstrzyknięć do ścięgien ze względu na ryzyko ich zerwania.
antybiotykoterapia, betametazonu sodu fosforan, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroidy, paraplegia, reakcja anafilaktoidalna, rzucawka, septyczne zapalenie stawu, ślepota korowa, stan przedrzucawkowy, tetraplegia, udar mózgu, uszkodzenie łożyska, zapalenie kości i stawów, zawał rdzenia kręgowego, zerwanie ścięgna, zespół błon szklistych
Leksykon substancji czynnych
Deksametazon – Dawkowanie i sposób podawania

Deksametazon, jako silny glikokortykosteroid, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego, ciężkości choroby oraz odpowiedzi pacjenta. Dawkowanie doustne u dorosłych waha się od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością stosowania dawek powyżej 10 mg w stanach ciężkich, np. obrzęk mózgu (6-16 mg/dobę, max. 24 mg), ostra astma (16 mg/dobę u dorosłych, 0,6 mg/kg u dzieci), czy leczenie COVID-19 (6 mg/dobę przez maksymalnie 10 dni). W postaci dożylnej dawki są wyższe, np. obrzęk mózgu 8-10 mg i.v. początkowo, następnie 16-24 mg/dobę, wstrząs pourazowy 40-100 mg i.v. powtórzone po 12 godzinach, a w ciężkim napadzie astmy 8-20 mg i.v. z możliwością powtórzenia co 4 godziny. W leczeniu okulistycznym stosuje się krople 1 mg/ml w dawce 1 kropla 4-6 razy na dobę, z możliwością zwiększenia częstotliwości w ostrych stanach zapalnych do 1 kropli co godzinę, maksymalnie do 14 dni. Terapia u dzieci wymaga dostosowania dawki do masy ciała lub powierzchni ciała, z uwzględnieniem przerw w leczeniu u dzieci do 14 lat, aby zapobiec zaburzeniom wzrostu.
astma ostra, bolus, chemioterapia emetogenna, ciężki ostry napad astmy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hemodializa, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, infuzja podskórna, leczenie przeciwzapalne, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osłabienie odporności, osteoporoza, ostra choroba skóry, ostra niedoczynność kory nadnerczy, ostry stan zapalny, podanie nasiękowe, postać farmaceutyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, stan zapalny oka, terapia przerywana, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, worek spojówkowy, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs pourazowy, wymioty, zaćma, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół pourazowej ostrej niewydolności oddechowej
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Esotkaleno 10 mg

Esotkaleno, zawierający prednizon w formie tabletek, jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum chorób wymagających ogólnoustrojowej terapii glikokortykosteroidami. Dostępny w dawkach od 1 mg do 50 mg, umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta, w tym dzieci i młodzieży. Lek stosuje się m.in. w substytucji niewydolności kory nadnerczy (choroba Addisona, zespół nadnerczowo-płciowy), aktywnych fazach układowych zapaleń naczyń (guzkowe zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera, EGPA), chorobach reumatycznych (toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów), pulmonologicznych (astma oskrzelowa, POChP, śródmiąższowe choroby płuc), dermatologicznych (egzema, pęcherzyce, zapalenia naczyń), hematologicznych (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, plamica małopłytkowa, nowotwory hematologiczne) oraz w neurologii (miastenia, stwardnienie rozsiane). W okulistyce stosowany jest w chorobach immunologicznych oczu i po nieskutecznym leczeniu miejscowym. Dawkowanie jest dostosowane do ciężkości i rodzaju choroby, z pięcioma schematami od wysokich dawek (schemat a) do niskich i onkologicznych (schemat e).
artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe, kłębuszkowe zapalenie nerek, liniowa dermatoza IgA, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, miastenia, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór ACTH, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, polimialgia reumatyczna, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, twardzina układowa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk atopowy, zanikowe zapalenie wielochrzęstne, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie stawów w sarkoidozie, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Melkerssona-Rosenthala, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Westa, ziarniniakowatość Wegenera
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pabi-Dexamethason 4 mg

Pabi-Dexamethason to glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, dostępny w tabletkach o dawkach 4 mg i 8 mg. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu obrzęku mózgu z towarzyszącym wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego, w schorzeniach neurologicznych takich jak guzy mózgu, ropień mózgu oraz zapalenie mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych. W chorobach układu oddechowego stosuje się go m.in. w zaostrzeniach astmy wymagających doustnych kortykosteroidów, krupie u dzieci oraz aktywnej fazie sarkoidozy. W dermatologii lek jest wskazany w ciężkich, ostrych chorobach skórnych, takich jak erytrodermia, pęcherzyca zwykła i egzema, zwykle w początkowej fazie terapii. Ponadto, Pabi-Dexamethason jest stosowany w chorobach autoimmunologicznych i reumatycznych (np. toczeń rumieniowaty, układowe zapalenia naczyń, reumatoidalne zapalenie stawów, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów) oraz w hematologii, w leczeniu idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych.
astma, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba Stilla, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, deksametazon, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, egzema, erytrodermia, glikokortykosteroid, guzkowe zapalenie tętnic, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroid doustny, krup, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, obrzęk mózgu, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfocytowa, pęcherzyca zwykła, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza, szpiczak mnogi, terapia przeciwwymiotna, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, wymioty pooperacyjne, zapalenie mózgu, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Leksykon leków
Działania niepożądane – Dexilant 60 mg

Dexilant, zawierający dekslanzoprazol w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 90 mg, wykazuje profil działań niepożądanych głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z częstością porównywalną do placebo lub lanzoprazolu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to biegunka, bóle brzucha, bóle głowy, nudności, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia oraz zaparcia, bez zależności od płci, wieku czy rasy. Niewielki odsetek pacjentów (2,4%) przerwał terapię z powodu działań niepożądanych, najczęściej biegunki i bólu przewodu pokarmowego. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono poważne reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie skórne zespoły takie jak zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka oraz zespół DRESS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i leczenia glikokortykosteroidami lub lekami przeciwhistaminowymi. Ponadto, odnotowano przypadki ciężkiej autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, szczególnie po 4-7 miesiącach terapii dawką 60 mg.
autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, ból brzucha, ból głowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dekslanzoprazol, dyskomfort w jamie brzusznej, glikokortykosteroid, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kandydoza, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, lanzoprazol, lek przeciwhistaminowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, nieostre widzenie, parestezja, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, pokrzywka, polekowe zapalenie wątroby, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej
Leksykon substancji czynnych
Prednizon – Wskazania do stosowania

Prednizon jest syntetycznym glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, stosowanym w szerokim spektrum schorzeń. Dostępny jest w formie tabletek o dawkach od 1 mg do 50 mg oraz czopków 100 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. W endokrynologii prednizon stosuje się m.in. w niewydolności kory nadnerczy (choroba Addisona, zespół nadnerczowo-płciowy), często jako alternatywę dla hydrokortyzonu i kortyzonu. W reumatologii jest wskazany w aktywnych fazach układowych zapaleń naczyń (np. guzowate zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic) oraz chorób tkanki łącznej (toczeń rumieniowaty, zapalenie skórno-mięśniowe). W chorobach układu oddechowego prednizon stosuje się m.in. w astmie oskrzelowej, zaostrzeniach POChP (do 10 dni) oraz śródmiąższowych chorobach płuc, często w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi. W dermatologii jest wykorzystywany w ciężkich dermatozach pęcherzowych, łuszczycy krostkowej i innych ciężkich stanach zapalnych skóry. W hematologii prednizon znajduje zastosowanie w leczeniu niedokrwistości hemolitycznej, małopłytkowości i jako element terapii paliatywnej w nowotworach krwi.
alergiczne zapalenie naczyń, alergiczny nieżyt nosa, artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, beryloza, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, choroba Waldenströma, dnawe zapalenie stawów, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guz rzekomy oczodołu, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia nowotworowa, idiopatyczna plamica małopłytkowa, idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe, kłębuszkowe zapalenie nerek, kontaktowe zapalenie skóry, liniowa dermatoza IgA, liszajec herpetiformis, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość, miastenia, mieszana choroba tkanki łącznej, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nieropne zapalenie tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, obturacyjne zapalenie krtani, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, oparzenie przełyku, opryszczka ciężarnych, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostre zapalenie pęcherzyków płucnych, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, piodermia zgorzelinowa, polineuropatia, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne, pseudokrup, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, twardzina układowa, układowe zapalenie naczyń, włośnica, wrodzona hiperplazja nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, współczulne zapalenie naczyniówki, wyprysk atopowy, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyniówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nadtwardówki, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie siatkówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie stawów w sarkoidozie, zapalenie tęczówki, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie twardówki, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Löfflera, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół nerczycowy, zespół Sézary’ego, zespół Stevens-Johnsona, zespół Tolosa-Hunta, zespół Westa, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniakowatość Wegenera, ziarniniakowe zapalenie warg, złuszczające zapalenie skóry, zwłóknienie płuc
Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja helicobacter pylori – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Zakażenie Helicobacter pylori jest powszechną infekcją bakteryjną żołądka, dotykającą ponad połowę populacji światowej, i stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju raka żołądka, klasyfikowanego jako karcynogen klasy I. Epidemiologicznie, około 1-3% zakażonych rozwija raka żołądka, w porównaniu do 0,13% osób niezakażonych. Przewlekły stan zapalny wywołany przez H. pylori prowadzi do uszkodzeń DNA poprzez mechanizmy oksydacyjne, co sprzyja kancerogenezie. Wysoka zawartość soli w diecie nasila kolonizację i stan zapalny, zwiększając ryzyko nowotworu. W diagnostyce naciek neutrofilów w błonie śluzowej żołądka wykazuje wysoką czułość (92,3%) i swoistość (83,5%) jako marker zakażenia. Po skutecznej eradykacji wskaźnik reinfekcji jest niski (1-2%), choć u dzieci i kobiet może sięgać 5-8%.
chłoniak typu MALT, czas przeżycia wolny od choroby, czynnik wirulencji, eradykacja Helicobacter pylori, Helicobacter pylori, idiopatyczna plamica małopłytkowa, immunoterapia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor punktu kontrolnego immunologicznego, karcynogen klasy I, marker prognostyczny, naciek neutrofilów, nowotwór żołądka, perforacja wrzodu żołądka, przewlekłe zapalenie żołądka, przeżycie całkowite, przeżycie specyficzne dla nowotworu, przeżycie wolne od choroby, przeżycie wolne od progresji, rak płaskonabłonkowy przełyku, rak żołądka, reaktywna forma azotu, reaktywna forma tlenu, reinfekcja, stres oksydacyjny, test oddechowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie oksydacyjne DNA, zapalenie przełyku
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dexamethasone Krka 4 mg

Deksametazon jest glikokortykosteroidem stosowanym w szerokim zakresie dawek, od 0,5 mg do 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do ponad 10 mg w ciężkich stanach klinicznych. W terapii obrzęku mózgu dawka początkowa wynosi 6-16 mg/dobę (maksymalnie 24 mg/dobę) podawana w 3-4 dawkach podzielonych. W ostrym ataku astmy u dorosłych stosuje się 16 mg/dobę przez 2 dni, a u dzieci 0,6 mg/kg m.c. przez 1-2 dni. W krupie dziecięcej zalecana dawka to 0,15-0,6 mg/kg m.c. jednorazowo. W ciężkich chorobach skóry dawki sięgają 8-40 mg/dobę, a w wyjątkowych przypadkach nawet do 100 mg, z koniecznością stopniowego zmniejszania dawki. W układowych chorobach reumatycznych, takich jak toczeń rumieniowaty i reumatoidalne zapalenie stawów, stosuje się dawki od 6 do 16 mg/dobę, dostosowując je do aktywności choroby. W leczeniu idiopatycznej plamicy małopłytkowej podaje się 40 mg przez 4 dni w cyklach. W terapii COVID-19 u dorosłych i młodzieży (≥12 lat, ≥40 kg) zalecana dawka wynosi 6 mg/dobę doustnie, maksymalnie przez 10 dni.
astma ostra, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, choroba nowotworowa, COVID-19, cukrzyca, deksametazon, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, hipoalbuminemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, nadciśnienie tętnicze, obniżona odporność, obrzęk mózgu, opieka paliatywna, osteoporoza, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra choroba skóry, ostra niewydolność kory nadnerczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, powierzchnia ciała, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, szpiczak mnogi, toczeń rumieniowaty układowy, układowa choroba reumatyczna, wymioty, wymioty po chemioterapii, wymioty pooperacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychiczne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medoxa 1 mg

Medoxa (prednizon) jest glikokortykosteroidem o szerokim spektrum działania przeciwzapalnego, immunosupresyjnego i antyalergicznego, stosowanym w leczeniu wielu schorzeń wymagających ogólnoustrojowej terapii steroidowej. Wskazania obejmują m.in. niewydolność kory nadnerczy (choroba Addisona, zespół nadnerczowo-płciowy, stan po adrenalektomii, niedobór ACTH), stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami oraz liczne choroby reumatologiczne, takie jak guzkowe zapalenie tętnic, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ziarniniakowatość Wegenera, toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów i inne. Ponadto Medoxa znajduje zastosowanie w pulmonologii (astma oskrzelowa, zaostrzenia POChP, śródmiąższowe choroby płuc), dermatologii (choroby pęcherzowe, zapalenia naczyń, dermatozy autoimmunologiczne), hematologii (ostra białaczka limfoblastyczna, chłoniaki, hiperkalcemia nowotworowa), neurologii (miastenia, stwardnienie rozsiane) oraz w leczeniu powikłań okulistycznych i chorób przewodu pokarmowego i nerek. Dawkowanie jest indywidualizowane, dostępne w szerokim zakresie dawek od 1 mg do 50 mg, z możliwością precyzyjnego dostosowania dzięki podzielnym tabletkom. Terapia powinna być monitorowana klinicznie i laboratoryjnie, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu, ze względu na ryzyko działań niepożądanych charakterystycznych dla glikokortykosteroidów.
adrenalektomia, alergiczne zapalenie naczyń, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, alergiczny wyprysk kontaktowy, artropatia enteropatyczna, astma oskrzelowa, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chłoniak nieziarniczy, choroba Addisona, choroba Behçeta, choroba Harady, choroba Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Stilla, choroba Waldenströma, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, gammapatia monoklonalna, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guz rzekomy oczodołu, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe, katar sienny, łagodny pemfigoid błony śluzowej, liniowa dermatoza IgA, liszajec herpetiformis, łupież rubra mieszkowy, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, miastenia, mieszana choroba tkanki łącznej, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór ACTH, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk Quinckego, obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, oparzenie przełyku, oparzenie zasadowe, opryszczka ciężarnych, orbitopatia endokrynologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra pokrzywka, ostra przerywana trombocytopenia, parałuszczyca, pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, polimialgia reumatyczna, polineuropatia, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przewlekła białaczka limfatyczna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne, reakcja anafilaktoidalna, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatologia, rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek, rumień guzowaty, sarkoidoza, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie rogówki, stwardnienie rozsiane, submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek, szpiczak mnogi, szybko postępujące kłębuszkowe zapalenie nerek, terapia substytucyjna, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna rozpływna martwica naskórka, twardzina układowa, układowe zapalenie naczyń, wielopostaciowy rumień wysiękowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wysypka polekowa, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie rogówki, zapalenie rogówki opryszczkowe, zapalenie rzęs, zapalenie serca w gorączce reumatycznej, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie stawów w sarkoidozie, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zapalenie tętnicy skroniowej, zapalenie twardówki, zapalenie wielomięśniowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół Goodpasture’a, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Lyella, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół Sézary’ego, zespół Sweeta, zespół Tolosa-Hunta, zespół Werlhofa, zespół Westa, ziarniniakowatość Wegenera, zwłóknienie płuc
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pabi-Dexamethason 20 mg

PABI-DEXAMETHASON w dawce 20 mg deksametazonu w formie tabletek o średnicy 12 mm jest wskazany do intensywnej terapii glikokortykosteroidowej w wybranych stanach klinicznych. W dermatologii stosowany jest w leczeniu pęcherzycy zwykłej, choroby autoimmunologicznej skóry i błon śluzowych. W reumatologii znajduje zastosowanie w zapaleniu mięśni (polymyositis i dermatomyositis), gdzie działa przeciwzapalnie i immunosupresyjnie. W hematologii lek jest używany w terapii idiopatycznej plamicy małopłytkowej (ITP) u dorosłych z małopłytkowością poniżej 100 x 10^9/l. W onkologii deksametazon jest stosowany w leczeniu przerzutowego ucisku rdzenia kręgowego, profilaktyce i leczeniu wymiotów po chemioterapii o wysokim i średnim potencjale emetogennym oraz jako składnik protokołów terapeutycznych w szpiczaku mnogim, ostrej białaczce limfoblastycznej, chorobie Hodgkina i chłoniakach nieziarniczych.
antagonista receptora 5-HT3, antagonista receptora NK1, chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba autoimmunologiczna skóry, choroba Hodgkina, deksametazon, dermatomyositis, działanie immunosupresyjne, glikokortykosteroid, idiopatyczna plamica małopłytkowa, lek przeciwwymiotny, małopłytkowość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, polymyositis, szpiczak mnogi, ucisk rdzenia kręgowego, wymioty po chemioterapii, zapalenie mięśni, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Solu-Medrol 500 mg

Solu-Medrol, zawierający metyloprednizolon w postaci soli sodowej bursztynianu, jest glikokortykosteroidem dostępnym w dawkach 40 mg, 125 mg, 500 mg oraz 1000 mg. Preparat znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu endokrynologicznym (np. niedoczynność kory nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy), reumatologicznym (m.in. reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa), dermatologicznym (pęcherzyca, ciężka postać łuszczycy), alergicznym (astma oskrzelowa, reakcje nadwrażliwości), okulistycznym (zapalenia tęczówki, naczyniówki, rogówki), gastroenterologicznym (zaostrzenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna), pulmonologicznym (sarkoidoza, beryloza, zapalenie płuc Pneumocystis jiroveci u pacjentów z AIDS) oraz hematologicznym i onkologicznym. W neurologii stosuje się go m.in. w obrzęku mózgu, zaostrzeniach stwardnienia rozsianego i ostrych urazach rdzenia kręgowego (terapię należy rozpocząć w ciągu 8 godzin od urazu). Podawanie leku może odbywać się dożylnie lub domięśniowo, z wyjątkiem idiopatycznej plamicy małopłytkowej, gdzie domięśniowe podanie jest przeciwwskazane.
astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, blok podpajęczynówkowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, glikokortykosteroid, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, metyloprednizolon, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, nieropne zapalenie tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk mózgu, pęcherzowe opryszczkowate zapalenie skóry, pęcherzyca, Pneumocystis jiroveci, półpasiec oczny, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, układowe zapalenie wielomięśniowe, włośnica, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyniówki i siatkówki, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie tęczówki, zespół Goodpasture’a, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Działania niepożądane – VARIVAX nie mniej niż 1350 PFU/0,5 ml

Szczepionka VARIVAX, zawierająca żywy szczep Oka/Merck w dawce ≥ 1350 PFU/0,5 ml, została szeroko przebadana pod kątem bezpieczeństwa u około 17 000 zdrowych osób w wieku od 12 miesięcy, z obserwacją do 42 dni po podaniu każdej dawki. Profil bezpieczeństwa jest zgodny z wcześniejszymi formami szczepionki i nie wykazuje zwiększonego ryzyka u osób seropozytywnych. Najczęstsze działania niepożądane to gorączka (bardzo często), ból i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia (często), a także wysypka ospopodobna (często). Reakcje miejscowe występowały rzadziej po podaniu domięśniowym (20,9%) niż podskórnym (34,3%). W badaniach po wprowadzeniu do obrotu, obejmujących około 86 000 dzieci i 3600 osób dorosłych, nie odnotowano poważnych działań niepożądanych związanych ze szczepionką. Ciężkie działania niepożądane, takie jak drgawki gorączkowe czy poinfekcyjne zapalenie stawów, były rzadkie i występowały zarówno po pierwszej, jak i drugiej dawce.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, atopowe zapalenie skóry, drgawki gorączkowe, idiopatyczna plamica małopłytkowa, martwicze zapalenie siatkówki, obrzęk naczynioruchowy, ospa wietrzna, plamica Henocha-Schönleina, półpasiec, poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień wielopostaciowy, szczep Oka/Merck, szczepionka Varivax, trombocytopenia, udar naczyniowo-mózgowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka ospopodobna, zapalenie gardła, zapalenie mózgu, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie zatok, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Stevensa-Johnsona