szczepionka Varivax
Varivax to szczepionka przeciwko ospie wietrznej, zawierająca żywy atenuowany wirus Varicella-Zoster (VZV). Jest stosowana w profilaktyce ospy wietrznej zarówno u dzieci, jak i dorosłych, którzy nie przebyli wcześniej tej choroby.
Szczepionka podawana jest zazwyczaj w schemacie dwudawkowym, z pierwszą dawką zalecaną dla dzieci w wieku 12-15 miesięcy oraz drugą dawką między 4 a 6 rokiem życia. U osób powyżej 13 roku życia stosuje się dwie dawki w odstępie co najmniej 4 tygodni.
Skuteczność szczepionki Varivax w zapobieganiu umiarkowanej i ciężkiej ospie wietrznej wynosi około 95%, a w zapobieganiu jakiejkolwiek postaci choroby około 80-85%. Najczęstsze działania niepożądane obejmują reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, ból, obrzęk), łagodną wysypkę i niewielką gorączkę.
Szczepionka jest przeciwwskazana u osób z ciężkimi niedoborami odporności, w czasie ciąży, u pacjentów z aktywną nieleczoną gruźlicą oraz u osób z nadwrażliwością na składniki szczepionki, w tym neomycynę. Osoby zaszczepione powinny unikać kontaktu z pacjentami z obniżoną odpornością przez około 6 tygodni po szczepieniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wirus ospy wietrznej – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące wpływu szczepionek zawierających żywy, atenuowany wirus ospy wietrznej szczepu Oka (Varilrix ≥10³,³ PFU, VARIVAX 1350 PFU, Priorix-Tetra ≥10³,³ PFU) na płodność są ograniczone i brak jest badań oceniających ich wpływ na rozrodczość zarówno u zwierząt, jak i u ludzi. Wszystkie te preparaty są przeciwwskazane u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko, mimo że nie udokumentowano przypadków uszkodzenia płodu po ich podaniu. Zaleca się unikanie zajścia w ciążę przez minimum 1 miesiąc po szczepieniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na brak danych dotyczących stosowania VARIVAX w ciąży oraz nieznany wpływ na zdolność rozrodczą i bezpieczeństwo płodu.
hodowla komórek, karmienie piersią, komórki MRC-5, ludzkie komórki diploidalne, narażenie na zakażenie, przeciwwskazanie do stosowania, seronegatywność, szczepionka Priorix-Tetra, szczepionka Varilrix, szczepionka Varivax, uszkodzenie płodu, wirus ospy wietrznej, zakażenie ospą wietrzną, zdolność rozrodcza, żywy atenuowany wirus - Leksykon substancji czynnych
Wirus ospy wietrznej – Przedawkowanie
Przedawkowanie szczepionek zawierających atenuowany wirus ospy wietrznej, takich jak VARIVAX (0,5 ml zawierające ≥1350 PFU), Varilrix (0,5 ml zawierające ≥10³,³ PFU) oraz Priorix-Tetra (0,5 ml zawierające ≥10³·³ PFU), może wystąpić poprzez podanie dawki większej niż zalecana, wielokrotne wstrzyknięcia w krótkim czasie lub skrócenie interwału między dawkami. Klinicznie obserwowane objawy przedawkowania są zróżnicowane i obejmują letarg, drgawki (Varilrix), reakcje miejscowe (zaczerwienienie, zapalenie tkanek), drażliwość, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (krwawe wymioty, wymioty treścią kałową, zapalenie żołądka i jelit), kaszel oraz infekcje wtórne (VARIVAX). W niektórych przypadkach przedawkowania nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych.
atenuowany szczep wirusa, atenuowany wirus, drgawki, działanie niepożądane, hematemeza, infekcja wtórna, letarg, podrażnienie OUN, przedawkowanie szczepionki, reakcja miejscowa, rekonstytucja, rokowanie, schemat szczepień, szczep Oka, szczepionka Priorix-Tetra, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka Varilrix, szczepionka Varivax, wirus ospy wietrznej, wymioty kałowe, zapalenie tkanki, zapalenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – VARIVAX nie mniej niż 1350 PFU/0,5 ml
Szczepionka VARIVAX zawiera atenuowany wirus ospy wietrznej szczep Oka/Merck w dawce nie mniejszej niż 1350 PFU/0,5 ml i powinna być stosowana zgodnie z oficjalnymi wytycznymi. U pacjentów od 9 miesięcy wzwyż zaleca się podanie dwóch dawek, z odstępami zależnymi od wieku: 9-12 miesięcy – co najmniej 3 miesiące, 12 miesięcy do 12 lat – co najmniej 1 miesiąc, a u osób powyżej 13 lat – 4-8 tygodni. Szczepionka jest przeciwwskazana u dzieci poniżej 9 miesięcy. U pacjentów z bezobjawowym zakażeniem HIV (klasa 1 wg CDC) w wieku 12 miesięcy do 12 lat z limfocytami T CD4+ ≥25% zaleca się dwie dawki w odstępie 12 tygodni. Szczepienie u pacjentów planowanych do immunosupresji wymaga odpowiedniego zaplanowania, a u osób powyżej 65 lat brak jest danych dotyczących skuteczności szczepionki. Nie ustalono konieczności podawania dawek przypominających, choć dostępne dane wskazują na ochronę do 9 lat po szczepieniu.
atenuowany wirus ospy wietrznej, bezobjawowe zakażenie HIV, dawka przypominająca, immunosupresja, jednostki powodujące powstanie łysinek, limfocyty T CD4+, małopłytkowość, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, ospa wietrzna, pacjent seronegatywny, podanie donaczyniowe, przeszczep narządu, rekonstytucja, szczepionka Varivax, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenia krzepnięcia krwi, żywy atenuowany wirus - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – VARIVAX nie mniej niż 1350 PFU/0,5 ml
Szczepionka VARIVAX zawiera żywy atenuowany wirus ospy wietrznej szczepu Oka/Merck w dawce nie mniejszej niż 1350 PFU/0,5 ml, namnażany w ludzkich komórkach diploidalnych (MRC-5). Ze względu na specyfikę działania szczepionek, które indukują odpowiedź immunologiczną poprzez kontrolowaną replikację wirusa, nie przeprowadza się standardowych badań farmakokinetycznych. Parametry takie jak biodostępność, objętość dystrybucji, klirens czy okres półtrwania nie mają zastosowania w ocenie tego produktu, gdyż mechanizm działania opiera się na stymulacji układu odpornościowego, a nie na bezpośrednim działaniu farmakologicznym substancji czynnej.
biodostępność, jednostki powodujące powstanie łysinek, klirens, komórki MRC-5, ludzkie komórki diploidalne, neomycyna, objętość dystrybucji, odpowiedź immunologiczna, okres półtrwania, ospa wietrzna, PFU, szczep Oka/Merck, szczepionka Varivax, wirus szczepionkowy, zawiesina do wstrzykiwań, żywy atenuowany wirus ospy wietrznej - Leksykon substancji czynnych
Wirus ospy wietrznej – Właściwości farmakokinetyczne
Wirus ospy wietrznej (Varicella-Zoster Virus, VZV) stosowany w szczepionkach Varilrix, Varivax oraz Priorix-Tetra to żywy, atenuowany szczep Oka, namnażany w ludzkich komórkach diploidalnych MRC-5. Zawartość wirusa w szczepionkach wyrażana jest w jednostkach PFU (Plaque Forming Units), które określają liczbę cząstek wirusa zdolnych do zakażenia komórek i wywołania efektu cytopatycznego. Minimalna zawartość wirusa wynosi nie mniej niż 10 PFU (około 2000 PFU) w Varilrix i Priorix-Tetra oraz 1350 PFU w Varivax. Szczepionki te różnią się dawkami i formulacjami, jednak mechanizm ich działania opiera się na kontrolowanej replikacji wirusa i indukcji specyficznej odpowiedzi immunologicznej, a nie na klasycznych procesach farmakokinetycznych charakterystycznych dla leków chemicznych.
efekt cytopatyczny, immunogenność, jednostka PFU, jednostka tworząca łysinkę, komórki diploidalne MRC-5, linia komórkowa MRC-5, mechanizm działania szczepionki, miano wirusa, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź serologiczna, szczep Oka, szczepionka Priorix-Tetra, szczepionka przeciwko ospie wietrznej, szczepionka Varilrix, szczepionka Varivax, węzeł chłonny, wirus atenuowany, wirus ospy wietrznej, wirus szczepionkowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – VARIVAX nie mniej niż 1350 PFU/0,5 ml
Przedawkowanie szczepionki VARIVAX, zawierającej żywy, atenuowany wirus ospy wietrznej (szczep Oka/Merck) w dawce standardowej 0,5 ml z co najmniej 1350 PFU, może wystąpić w wyniku podania dawki większej niż zalecana, wielokrotnych iniekcji w krótkim czasie lub skrócenia odstępu między dawkami. Klinicznie obserwowane objawy przedawkowania obejmują reakcje miejscowe (zaczerwienienie, podrażnienie, zapalenie w miejscu iniekcji), objawy ogólne (drażliwość), żołądkowo-jelitowe (krwawe wymioty, wymioty treścią kałową, zapalenie żołądka i jelit, biegunka) oraz oddechowe (kaszel). Występowanie tych objawów nie wykazuje jednoznacznego związku z wielkością dawki, a ich charakter jest przejściowy, bez długotrwałych następstw zdrowotnych.
atenuowany wirus ospy wietrznej, biegunka, dawkowanie leku, działania niepożądane, hematemeza, nadwrażliwość na antybiotyk, neomycyna, objawy oddechowe, objawy żołądkowo-jelitowe, powikłania długotrwałe, przedawkowanie szczepionki, reakcja miejscowa, rumień, szczepionka Varivax, wymioty kałowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie wirusowe, zapalenie tkanek, zapalenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – VARIVAX nie mniej niż 1350 PFU/0,5 ml
Szczepionka VARIVAX zawiera żywy atenuowany wirus ospy wietrznej szczep Oka/Merck w dawce nie mniejszej niż 1350 PFU na 0,5 ml po rekonstytucji. Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ tej szczepionki na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co jest istotne z punktu widzenia kwalifikacji pacjenta do szczepienia. W charakterystyce produktu leczniczego podkreślono brak danych dotyczących wpływu na zdolności psychomotoryczne, jednak szczepionka może wywoływać reakcje ogólnoustrojowe, które potencjalnie mogą wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.