blokery receptorów adrenergicznych
Blokery receptorów adrenergicznych, znane również jako leki adrenolityczne lub antagonisty receptorów adrenergicznych, to substancje blokujące działanie adrenaliny i noradrenaliny na różne podtypy receptorów adrenergicznych. Dzielą się na alfa-blokery (blokujące receptory alfa-adrenergiczne) oraz beta-blokery (blokujące receptory beta-adrenergiczne).
Alfa-blokery znajdują zastosowanie głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz zaburzeń naczynioruchowych. Przykładami są doksazosyna, prazosyna i terazosyna. Blokada receptorów alfa-1 prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych i spadku oporu naczyniowego.
Beta-blokery to większa grupa leków stosowanych w terapii nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, zaburzeń rytmu serca, niewydolności serca oraz jaskry. Mogą być nieselektywne (blokujące receptory beta-1 i beta-2, np. propranolol) lub selektywne (blokujące głównie receptory beta-1, np. metoprolol, bisoprolol). Nowsze generacje beta-blokerów posiadają dodatkowe właściwości wazodylatacyjne.
Działania niepożądane blokerów receptorów adrenergicznych są związane z ich mechanizmem działania. Alfa-blokery mogą powodować hipotonię ortostatyczną i zawroty głowy, szczególnie po pierwszej dawce. Beta-blokery mogą wywoływać bradykardię, hipotensję, zmęczenie, zaburzenia snu, maskowanie objawów hipoglikemii oraz nasilenie objawów astmy i POChP u predysponowanych pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Acatar Acti-Tabs 60 mg + 2,5 mg
Acatar Acti-Tabs, zawierający pseudoefedrynę chlorowodorek 60 mg oraz triprolidynę chlorowodorek 2,5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Pseudoefedryna, jako sympatykomimetyk, może osłabiać działanie leków hipotensyjnych (np. bretylium, metylodopy) oraz leków blokujących receptory alfa- i beta-adrenergiczne, co może prowadzić do wzrostu ciśnienia tętniczego. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), które mogą powodować znaczny wzrost ciśnienia tętniczego i są przeciwwskazane w terapii łączonej. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami psychotropowymi (trójpierścieniowymi przeciwdepresyjnymi i amfetaminopodobnymi) oraz preparatami anorektycznymi zwiększa ryzyko nadciśnienia tętniczego i działań niepożądanych ze strony układu nerwowego. Triprolidyna, jako lek przeciwhistaminowy I generacji, nasila depresję ośrodkowego układu nerwowego wywołaną przez alkohol etylowy, co manifestuje się nasileniem sedacji, zaburzeniami koordynacji i upośledzeniem funkcji poznawczych.
blokery receptorów adrenergicznych, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie cholinolityczne, działanie depresyjne, działanie presyjne, inhibitor monoaminooksydazy, lek cholinolityczny, lek hipotensyjny, lek pierwszej generacji, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek psychotropowy, lek sympatykomimetyczny, lek zwężający naczynia krwionośne, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, pseudoefedryny chlorowodorek, triprolidyny chlorowodorek, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie koordynacji psychoruchowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Gliclada 90 mg
Gliklazyd w dawce 90 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do istotnych zaburzeń glikemii, w tym hipoglikemii, hiperglikemii oraz dysglikemii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie gliklazydu z mikonazolem (ogólnie lub w postaci żelu do jamy ustnej) oraz alkoholem, które znacząco nasilają działanie hipoglikemizujące, zwiększając ryzyko ciężkiej hipoglikemii, nawet ze śpiączką hipoglikemiczną. Fenylbutazon, poprzez wypieranie gliklazydu z połączeń z białkami osocza i zmniejszenie jego wydalania, również nasila efekt hipoglikemizujący, co wymaga rozważenia alternatywnych leków przeciwzapalnych lub dostosowania dawki gliklazydu. Ponadto, inne leki przeciwcukrzycowe, beta-blokery, flukonazol, inhibitory ACE, inhibitory MAO, sulfonamidy, klarytromycyna oraz NLPZ mogą nasilać działanie hipoglikemizujące gliklazydu, co wymaga monitorowania glikemii i ostrożności w terapii.
agonista receptora GLP-1, akarboza, beta-bloker, bloker receptorów H2, blokery receptorów adrenergicznych, chlorpromazyna, choroba wrzodowa, danazol, dysglikemia, dziurawiec, fenylbutazon, flukonazol, fluorochinolon, gliklazyd, glikogenoliza, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor MAO, inhibitor peptydazy dipeptydylowej, insulina, insulinoterapia, klarytromycyna, kwasica ketonowa, metformina, mikonazol, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, rytodryna, salbutamol, śpiączka hipoglikemiczna, sulfonamid, terbutalina, tiazolidynedion, warfaryna