maskowane zakończenie łańcucha
Maskowane zakończenie łańcucha (ang. Masked Chain Termination) to metoda sekwencjonowania DNA, będąca modyfikacją klasycznej metody Sangera. Technika ta wykorzystuje terminatory (dideoksynukleotydy), które są specjalnie zmodyfikowane chemicznie poprzez dodanie grup maskujących.
W tej metodzie terminatory DNA zawierają odwracalne grupy blokujące, które zatrzymują polimerazę DNA po włączeniu modyfikowanego nukleotydu do syntetyzowanego łańcucha. Każdy z czterech nukleotydów (A, T, G, C) jest znakowany innym fluoroforem, co umożliwia identyfikację włączonego nukleotydu. Po detekcji sygnału fluorescencyjnego grupa maskująca zostaje usunięta chemicznie, co umożliwia kontynuację syntezy.
Technika ta stanowi podstawę nowoczesnych metod sekwencjonowania nowej generacji (NGS), szczególnie w sekwencjonowaniu przez syntezę (SBS) stosowanym w platformach Illumina. Główną zaletą tej metody jest możliwość sekwencjonowania wielu fragmentów DNA równocześnie z wysoką dokładnością, co znacząco zwiększa przepustowość analizy genomowej.
Maskowane zakończenie łańcucha znalazło szerokie zastosowanie w diagnostyce molekularnej, badaniach genomowych, onkologii precyzyjnej oraz medycynie spersonalizowanej, umożliwiając szybkie i dokładne sekwencjonowanie dużych fragmentów genomu przy stosunkowo niskich kosztach.