oporność patogenu

Oporność patogenu to zdolność drobnoustrojów chorobotwórczych do przetrwania i namnażania się pomimo obecności środków przeciwdrobnoustrojowych, które w normalnych warunkach powinny je zabić lub zahamować ich wzrost. Jest to poważny problem w medycynie współczesnej, prowadzący do trudności w leczeniu wielu infekcji.

Mechanizmy oporności patogenów mogą być naturalne (pierwotne) lub nabyte. Oporność nabyta rozwija się poprzez mutacje genetyczne lub transfer genów oporności między mikroorganizmami. Główne mechanizmy obejmują: modyfikację miejsca działania leku, produkcję enzymów inaktywujących lek, zmniejszenie przepuszczalności błony komórkowej oraz aktywne wypompowywanie leku z komórki bakteryjnej.

Szczególnie niepokojącym zjawiskiem jest narastająca oporność wielolekowa (MDR), ekstremalna oporność wielolekowa (XDR) oraz oporność na wszystkie dostępne antybiotyki (PDR). Problem ten dotyczy zwłaszcza takich patogenów jak MRSA, VRE, bakterie wytwarzające ESBL, Pseudomonas aeruginosa czy Acinetobacter baumannii, które stanowią poważne wyzwanie terapeutyczne.

Racjonalna antybiotykoterapia, programy kontroli zakażeń szpitalnych, nadzór epidemiologiczny oraz rozwój nowych antybiotyków i alternatywnych strategii terapeutycznych są kluczowymi elementami walki z opornością patogenów. WHO uznaje antybiotykooporność za jedno z największych zagrożeń dla globalnego zdrowia publicznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl