sekrecja żołądkowa
Sekrecja żołądkowa to fizjologiczny proces wydzielania soku żołądkowego przez komórki wydzielnicze błony śluzowej żołądka. Sok żołądkowy zawiera kwas solny (HCl), pepsynogen, czynnik wewnętrzny Castle’a, mucyny, lipazę żołądkową oraz elektrolity.
Wydzielanie soku żołądkowego regulowane jest przez mechanizmy nerwowe i hormonalne, obejmujące trzy fazy: głowową (cefaliczną), żołądkową i jelitową. W fazie głowowej impulsy z ośrodkowego układu nerwowego, wywołane widokiem, zapachem lub myślą o jedzeniu, stymulują wydzielanie acetylocholiny i gastryny. Faza żołądkowa rozpoczyna się po dotarciu pokarmu do żołądka, gdzie bodźce mechaniczne i chemiczne aktywują dalsze wydzielanie. Faza jelitowa, inicjowana po przejściu treści pokarmowej do dwunastnicy, ma głównie charakter hamujący.
Główne komórki wydzielnicze żołądka to komórki okładzinowe (produkujące HCl i czynnik wewnętrzny), komórki główne (wydzielające pepsynogen), komórki mucynowe (wytwarzające śluz) oraz komórki G (wydzielające gastrynę). Zaburzenia sekrecji żołądkowej mogą prowadzić do szeregu patologii, takich jak choroba wrzodowa, refluksowe zapalenie przełyku czy atroficzne zapalenie żołądka.
Diagnostyka sekrecji żołądkowej obejmuje pomiar pH soku żołądkowego, test stymulacji pentagastryną oraz badania endoskopowe z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego. W terapii zaburzeń sekrecji żołądkowej wykorzystuje się inhibitory pompy protonowej, antagonisty receptora H2, leki zobojętniające oraz leki prokinetyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sukralfat – Właściwości farmakodynamiczne
Sukralfat, będący zasadową solą glinową ośmiosiarczanu sacharozy, jest lekiem osłonowym stosowanym w terapii choroby wrzodowej i refluksowej (kod ATC: A02BX02). Preparat Ulgastran zawiera sukralfat w stężeniu 1 g/5 ml zawiesiny doustnej. Mechanizm działania sukralfatu opiera się na lokalnym działaniu ochronnym błony śluzowej przewodu pokarmowego, gdzie w środowisku kwaśnym ulega aktywacji i wiąże się selektywnie z tkankami dna owrzodzenia, pozostając tam przez około 12 godzin. Tworzy kompleksy żelowe z glikoproteinami i śluzem, chroniąc błonę śluzową przed enzymatycznym rozkładem przez pepsynę oraz uniemożliwiając dyfuzję jonów wodorowych do dna owrzodzenia. Dodatkowo, wiąże sole kwasów żółciowych i pepsynę, ograniczając ich działanie uszkadzające. Sukralfat stymuluje procesy gojenia poprzez zwiększenie stężenia endogennych prostaglandyn oraz łączenie się z naskórkowym czynnikiem wzrostu (EGF) i innymi mediatorami regeneracji.
antacida, antagonista receptora H2, błona śluzowa dwunastnicy, błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, jony wodorowe, kwas solny, kwasy żółciowe, lek osłonowy, naskórkowy czynnik wzrostu, ośmiosiarczan sacharozy, owrzodzenie, pepsyna, prostaglandyny, refluksowe zapalenie przełyku, sekrecja żołądkowa, śluz żołądkowy, sukralfat, wodorotlenek glinu, wrzód stresowy, zapalenie błon śluzowych - Leksykon substancji czynnych
Ziele bożego drzewka – Właściwości farmakodynamiczne
Intrakt z ziela bożego drzewka (Abrotani herba) stanowi 30% składu preparatu Gastrobonisol i jest głównym składnikiem aktywnym odpowiedzialnym za stymulację wydzielania soków trawiennych. Ekstrakt w formie intraktu (0,8-1,2:1) pozyskiwany jest przy użyciu etanolu 96% (V/V), a końcowa zawartość etanolu w preparacie wynosi 50-60% (V/V), co zapewnia optymalną stabilność i biodostępność substancji czynnych. Działanie farmakodynamiczne opiera się na zwiększeniu sekrecji enzymów i soków żołądkowych, co wspomaga procesy trawienne, szczególnie w stanach obniżonej sekrecji żołądkowej i dyspepsji czynnościowej.
Abrotani herba, biodostępność, dyspepsja czynnościowa, ekstrahent, etanol, fitoterapia, Gastrobonisol, intrakt, korzeń mniszka, liść mięty, ostropest, płyn doustny, postać farmaceutyczna, preparat fitoterapeutyczny, sekrecja żołądkowa, sok trawienny, sok żołądkowy, ziele bożego drzewka, ziele dziurawca, ziele krwawnika