łagodna krótkowzroczność
Łagodna krótkowzroczność (myopia) to powszechna wada wzroku, w której promienie światła skupiają się przed siatkówką, a nie na niej, co powoduje niewyraźne widzenie obiektów oddalonych, przy zachowaniu dobrego widzenia z bliska. W przypadku łagodnej krótkowzroczności, wartość wady zazwyczaj nie przekracza -3,0 dioptrii.
Główną przyczyną rozwoju łagodnej krótkowzroczności jest nadmierny wzrost gałki ocznej w wymiarze przednio-tylnym lub zbyt duża moc układu optycznego oka. Czynniki genetyczne odgrywają znaczącą rolę w jej powstawaniu, ale badania wskazują również na wpływ czynników środowiskowych, takich jak długotrwała praca wzrokowa z bliska, ograniczony czas spędzany na zewnątrz oraz zwiększone korzystanie z urządzeń elektronicznych.
Korekcja łagodnej krótkowzroczności może być przeprowadzana za pomocą okularów z soczewkami minusowymi, soczewek kontaktowych lub metod chirurgicznych (laser excimer, soczewki fakijne). W przypadku dzieci i młodzieży stosuje się również metody hamowania progresji krótkowzroczności, takie jak atropinizacja w niskich stężeniach, specjalistyczne soczewki kontaktowe czy ortokorekcja (soczewki ortokorekcyjne noszone w nocy).
Łagodna krótkowzroczność zazwyczaj nie wiąże się z poważnymi powikłaniami, jednak regularne badania okulistyczne są wskazane, aby monitorować ewentualne zmiany wartości wady refrakcji. U dzieci warto rozważyć wdrożenie metod spowalniających progresję krótkowzroczności, ponieważ zapobiega to rozwojowi wysokiej krótkowzroczności w przyszłości, która może prowadzić do poważniejszych powikłań, takich jak odwarstwienie siatkówki czy zwyrodnienie plamki żółtej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nadwzroczność nie jest odpowiednim tłumaczeniem dla „nearsightedness”. poprawne tłumaczenie to krótkowzroczność – Diagnostyka i diagnoza
Krótkowzroczność (myopia) to powszechne zaburzenie refrakcji, charakteryzujące się wyraźnym widzeniem obiektów bliskich i trudnościami z widzeniem odległych. Dotyka około 30% populacji USA, najczęściej ujawniając się w wieku szkolnym i stabilizując we wczesnej dorosłości. Diagnostyka obejmuje wywiad medyczny, test ostrości widzenia (tablice Snellena i Jaegera), badanie refrakcji, retinoskopię, badanie foropterem oraz autorefraktometrię. Dodatkowo ocenia się reakcję źrenic na światło, ruchomość gałek ocznych, pole widzenia, ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz stan przedniego odcinka oka za pomocą lampy szczelinowej. W przypadku podejrzenia wysokiej krótkowzroczności stosuje się rozszerzenie źrenic dla dokładnej oceny siatkówki i nerwu wzrokowego, co jest istotne ze względu na ryzyko odwarstwienia siatkówki. Wczesna diagnoza u dzieci jest kluczowa dla spowolnienia progresji i zapobiegania powikłaniom okulistycznym.
angiografia fluoresceinowa, autorefraktometria, badanie refrakcji, badanie wzroku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cykloplegia, dioptria, fotoscreening, jaskra, krótkowzroczność, łagodna krótkowzroczność, lampa szczelinowa, Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób, obrazowanie siatkówki, odwarstwienie siatkówki, okulista, okulista pediatryczny, patologiczna krótkowzroczność, przedni odcinek oka, reakcja źrenic, retinoskopia, rozszerzenie źrenic, tablica okulistyczna, tablica Snellena, topografia rogówki, umiarkowana krótkowzroczność, wada wzroku, wysoka krótkowzroczność, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon chorób i schorzeń
Krótkowzroczność – Objawy
Krótkowzroczność (myopia) to wada refrakcji charakteryzująca się ogniskowaniem światła przed siatkówką, najczęściej spowodowana wydłużeniem gałki ocznej lub zwiększoną krzywizną rogówki bądź soczewki. Objawia się rozmazanym widzeniem obiektów odległych przy zachowanym wyraźnym widzeniu bliskim, a u dzieci dodatkowo mrużeniem oczu, trudnościami w odczytywaniu tablicy szkolnej oraz zmęczeniem oczu. Progresja krótkowzroczności rozpoczyna się zwykle między 6. a 14. rokiem życia, z najszybszym nasileniem w wieku 7-10 lat, stabilizując się zazwyczaj między 20. a 30. rokiem życia. Wyróżnia się stopnie krótkowzroczności: łagodną (-0,5D do -3D), umiarkowaną (-3D do -6D) oraz wysoką (> -6D), przy czym wysoka krótkowzroczność wiąże się ze znacznym ryzykiem powikłań takich jak odwarstwienie siatkówki, jaskra pierwotna otwartego kąta, zaćma oraz myopatyczne zwyrodnienie plamki, z ryzykiem zwyrodnienia plamki żółtej wzrastającym nawet 800-krotnie w porównaniu do osób bez wady.
astenopia, badanie okulistyczne, chirurgia refrakcyjna, degeneracja siatkówki, dioptria, fotofobia, jaskra otwartego kąta, krótkowzroczność, krótkowzroczność nocna, krótkowzroczność patologiczna, krzywizna rogówki, łagodna krótkowzroczność, makulopatia krótkowzroczna, nieostre widzenie, odwarstwienie siatkówki, pęknięcia lakierowe, pogorszenie widzenia, progresja krótkowzroczności, umiarkowana krótkowzroczność, wada refrakcji, wysoka krótkowzroczność, zaćma, zanik siatkówki, zmiany degeneracyjne, zwyrodnienie plamki, zwyrodnienie plamki żółtej