karmienie pozajelitowe
Karmienie pozajelitowe (żywienie pozajelitowe, żywienie parenteralne) to metoda dostarczania organizmowi niezbędnych składników odżywczych z pominięciem przewodu pokarmowego, bezpośrednio do krwiobiegu poprzez dostęp naczyniowy. Stosuje się ją u pacjentów, u których niemożliwe jest zastosowanie żywienia dojelitowego lub jest ono niewystarczające do pokrycia potrzeb metabolicznych.
Wskazaniami do karmienia pozajelitowego są m.in.: niewydolność przewodu pokarmowego, zespół krótkiego jelita, niedrożność przewodu pokarmowego, ciężkie zapalenia trzustki, zespoły złego wchłaniania oraz stany przygotowawcze do operacji w obrębie przewodu pokarmowego. Żywienie to może być prowadzone całkowicie (TPN – total parenteral nutrition) lub częściowo (jako uzupełnienie żywienia dojelitowego).
Mieszaniny do żywienia pozajelitowego zawierają aminokwasy, węglowodany (roztwory glukozy), emulsje tłuszczowe, elektrolity, pierwiastki śladowe, witaminy oraz wodę. Mogą być podawane jako preparaty jednoskładnikowe (system multi-bottle) lub jako mieszaniny all-in-one. Terapia wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego pacjenta oraz parametrów biochemicznych.
Karmienie pozajelitowe wiąże się z ryzykiem powikłań, takich jak: zakażenia odcewnikowe, powikłania metaboliczne (hiperglikemia, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej), powikłania mechaniczne związane z dostępem naczyniowym oraz zespół ponownego odżywienia (refeeding syndrome). Odpowiednie postępowanie i monitorowanie minimalizuje te ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Benfotiamina – Wskazania do stosowania
Benfotiamina, lipofilowa pochodna tiaminy (witamina B1), charakteryzuje się wyższą biodostępnością niż klasyczna tiamina, co czyni ją skutecznym środkiem w leczeniu i profilaktyce niedoborów witaminy B1 oraz powikłań z nimi związanych. Preparaty dostępne na rynku zawierają benfotiaminę w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 300 mg, w formie tabletek drażowanych, powlekanych oraz drażetek (np. Benfogamma Forte 300 mg, Milgamma 100 mg z dodatkiem pirydoksyny). Wskazania do stosowania obejmują leczenie potwierdzonego niedoboru witaminy B1, zapobieganie niedoborom u pacjentów z grup ryzyka oraz terapię neuropatii i zaburzeń sercowo-naczyniowych wynikających z niedoboru tiaminy. Szczególnie istotne jest stosowanie benfotiaminy u pacjentów z cukrzycą, przewlekłym alkoholizmem, zaburzeniami wchłaniania, niedożywieniem, długotrwałym żywieniem pozajelitowym, hemodializą oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
alkoholizm przewlekły, benfotiamina, biodostępność, choroba beri-beri, choroby układu nerwowego, ciąża, cukrzyca, drażetka, encefalopatia Wernickiego, hemodializa, kardiomiopatia alkoholowa, karmienie pozajelitowe, laktacja, neuropatia, neuropatia cukrzycowa, niedobór witaminy B1, niedożywienie, pirydoksyna, tabletka drażowana, tabletka powlekana, tiamina, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wchłaniania, zespół Korsakowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Benfogamma 50 mg
Benfogamma 50 mg, zawierająca benfotiaminę – lipofilową pochodną witaminy B1 o zwiększonej biodostępności, jest wskazana w leczeniu i profilaktyce niedoboru tiaminy. Preparat znajduje zastosowanie u pacjentów z nieprawidłowym żywieniem (w tym zaburzeniami odżywiania, osobami starszymi, chorymi przewlekle), poddawanych karmieniu pozajelitowemu, stosujących intensywne diety odchudzające oraz u pacjentów dializowanych hemodializą, u których ryzyko deficytu witaminy B1 jest podwyższone. Szczególną grupą są osoby z przewlekłym alkoholizmem, u których benfotiamina zapobiega powikłaniom neurologicznym, takim jak encefalopatia Wernickego czy polineuropatia alkoholowa, wynikającym z zaburzonego wchłaniania tiaminy.
alkoholowy zespół odstawienny, Benfogamma, benfotiamina, biodostępność, encefalopatia Wernickego, hemodializa, karmienie pozajelitowe, niedobór witaminy B1, osłabienie mięśniowe, polineuropatia alkoholowa, powikłanie neurologiczne, przewlekły alkoholizm, tabletka drażowana, tiamina, uzależnienie od alkoholu, witamina B1, zaburzenie czucia, zaburzenie pamięci