kwasica kanalikowa nerkowa

Kwasica kanalikowa nerkowa (renal tubular acidosis, RTA) stanowi grupę zaburzeń, w których nerki nie są w stanie prawidłowo zakwaszać moczu, co prowadzi do nieprawidłowej równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Podstawowym problemem jest upośledzenie wydalania jonów wodorowych lub reabsorpcji wodorowęglanów w kanalikach nerkowych.

Wyróżnia się kilka typów kwasicy kanalikowej nerkowej. Typ 1 (dystalna RTA) charakteryzuje się upośledzeniem wydalania jonów wodorowych w dystalnych kanalikach nerkowych. Typ 2 (proksymalna RTA) wiąże się z zaburzeniem reabsorpcji wodorowęglanów w proksymalnych kanalikach nerkowych. Typ 3 jest rzadką kombinacją typu 1 i 2, a typ 4 wynika z niedoboru aldosteronu lub oporności na jego działanie.

Objawy kliniczne kwasicy kanalikowej nerkowej mogą obejmować zmęczenie, osłabienie mięśni, wielomocz, odwodnienie, kamica nerkowa i postępujące uszkodzenie nerek. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych, w tym oznaczeniu pH moczu, stężenia wodorowęglanów w surowicy oraz luki anionowej. Leczenie obejmuje suplementację wodorowęglanów, korekcję zaburzeń elektrolitowych oraz leczenie chorób podstawowych.

W postępowaniu długoterminowym istotne jest monitorowanie funkcji nerek, równowagi kwasowo-zasadowej oraz zapobieganie powikłaniom, takim jak kamica nerkowa czy nefrokalcynoza. Niektóre formy RTA mogą być wrodzone i związane z mutacjami genetycznymi, inne natomiast nabyte w przebiegu chorób autoimmunologicznych, nefropatii czy jako działanie niepożądane niektórych leków.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl