stężenie rasagiliny

Stężenie rasagiliny to parametr farmakokinetyczny odnoszący się do ilości tego leku obecnego we krwi pacjenta. Rasagilina jest selektywnym, nieodwracalnym inhibitorem monoaminooksydazy typu B (MAO-B), stosowanym w leczeniu choroby Parkinsona zarówno w monoterapii (wczesne stadium choroby), jak i w terapii skojarzonej z lewodopą (zaawansowane stadium).

Maksymalne stężenie rasagiliny w osoczu (Cmax) jest osiągane po około 1 godzinie od podania doustnego. Biodostępność leku wynosi około 36%. Pokarm bogaty w tłuszcze nie wpływa na wartość Cmax, ale opóźnia czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax). Rasagilina wiąże się z białkami osocza w około 88-94%.

Monitorowanie stężenia rasagiliny nie jest rutynowo wykonywane w praktyce klinicznej. Lek charakteryzuje się szerokim indeksem terapeutycznym, a standardowa dawka 1 mg raz na dobę jest zwykle wystarczająca dla większości pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje z inhibitorami i induktorami CYP1A2, głównego enzymu odpowiedzialnego za metabolizm rasagiliny, co może prowadzić do zmiany jej stężenia w organizmie.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl