komórka tłuszczowa
Komórka tłuszczowa (adipocyt) to wyspecjalizowana komórka tkanki tłuszczowej, której główną funkcją jest magazynowanie energii w postaci trójglicerydów. Adipocyty można podzielić na dwa główne typy: białe komórki tłuszczowe, odpowiedzialne za gromadzenie tłuszczu, oraz brązowe komórki tłuszczowe, które uczestniczą w termogenezie.
Białe komórki tłuszczowe są dominującym typem adipocytów u dorosłych ludzi. Charakteryzują się pojedynczą, dużą kroplą tłuszczową, która wypełnia niemal całą cytoplazmę, spychając jądro komórkowe i inne organella na obwód komórki. Komórki te mają zdolność znacznego zwiększania swoich rozmiarów (hipertrofia) podczas nadmiernego spożycia kalorii.
Adipocyty pełnią istotną funkcję endokrynną, wydzielając hormony zwane adipokinami, wśród których najważniejsze to leptyna (regulująca uczucie sytości) i adiponektyna (zwiększająca wrażliwość na insulinę). Dysfunkcja komórek tłuszczowych może prowadzić do rozwoju chorób metabolicznych, takich jak otyłość, cukrzyca typu 2 czy zespół metaboliczny.
W medycynie coraz większe znaczenie ma zrozumienie biologii komórek tłuszczowych, ponieważ może to prowadzić do opracowania nowych strategii leczenia otyłości i chorób pokrewnych. Badania nad konwersją białych komórek tłuszczowych w brązowe (proces zwany brązowieniem) stanowi obiecujący kierunek w poszukiwaniu terapii otyłości.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Brodawki łojotokowe (lub polipy skórne, acrochordony) – Objawy
Brodawki łojotokowe (acrochordony) to łagodne, miękkie wyrośla skórne, przytwierdzone do skóry cienką szypułą, o średnicy zwykle od 1-2 mm do 5 mm, rzadko osiągające 1-2 cm. Występują u około 50% dorosłych, częściej po 40. roku życia, lokalizując się głównie w fałdach i miejscach ocierania skóry, takich jak szyja, pachy, okolice powiek, pachwiny, pod piersiami, pośladki oraz okolice narządów płciowych. Zmiany te są wynikiem nadmiernego nagromadzenia komórek w naskórku i skórze właściwej, nie wykazują potencjału złośliwości i zwykle pozostają stabilne po początkowym wzroście. Charakterystyczne cechy to miękka, mięsista struktura, kolor od skóry do ciemniejszego, gładka lub lekko pomarszczona powierzchnia oraz brak samoistnej regresji, chyba że dojdzie do skręcenia szypuły i samoistnego odpadnięcia.
Pomimo łagodnego charakteru, brodawki łojotokowe mogą ulegać podrażnieniom, krwawieniu, zakażeniom oraz martwicy w wyniku skręcenia szypuły. Wskazane jest monitorowanie zmian pod kątem szybkiego wzrostu, zmiany koloru (intensywnie czerwony, czarny lub wielobarwny), bólu, świądu czy krwawienia bez urazu, co wymaga konsultacji dermatologicznej w celu wykluczenia innych patologii. Diagnostyka opiera się na charakterystycznym wyglądzie i obecności szypuły, jednak każda nowa lub zmieniająca się zmiana powinna być oceniona klinicznie, aby odróżnić brodawki łojotokowe od innych zmian skórnych, w tym nowotworów. Leczenie nie jest konieczne, chyba że zmiany powodują dolegliwości lub komplikacje.
- Leksykon chorób i schorzeń
Mięsak tłuszczakowaty – Diagnostyka i diagnoza
Mięsak tłuszczakowaty (liposarcoma) stanowi około 20% mięsaków tkanek miękkich u dorosłych i wymaga kompleksowej diagnostyki obejmującej badanie kliniczne, obrazowanie (MRI, CT, PET) oraz ocenę histopatologiczną i molekularną. MRI jest badaniem z wyboru, umożliwiającym ocenę charakterystyki guza, jego relacji anatomicznych oraz obecności komponentu nietłuszczowego, co koreluje z agresywnością nowotworu. CT jest niezbędne do wykrywania przerzutów, zwłaszcza do płuc. Biopsja gruboigłowa pod kontrolą obrazowania stanowi podstawę do potwierdzenia diagnozy i określenia podtypu histologicznego, natomiast badania molekularne (IHC, FISH, RT-PCR) pozwalają na identyfikację charakterystycznych zmian genetycznych, takich jak amplifikacja MDM2 i CDK4 w WD-LS/DDLS czy translokacje t(12;16)(q13;p11) w śluzowatym mięsaku tłuszczakowatym (MLS). Nowoczesne metody, jak test NanoString, umożliwiają szybką i precyzyjną diagnostykę z 97,8% zgodnością ze standardami, skracając czas oczekiwania do 36 godzin.
badanie fizykalne, badanie genetyczne, badanie kliniczne, badanie molekularne, badanie obrazowe, badanie palpacyjne, biopsja chirurgiczna, biopsja gruboigłowa, biopsja otwarta, biopsja wycinająca, dermatofibrosarcoma protuberans, dobrze zróżnicowany mięsak tłuszczakowaty, fluorescencyjna hybrydyzacja in situ, immunohistochemia, komórka tłuszczowa, lipoblast, mięsak tkanek miękkich, mięsak tłuszczakowaty, nerwiakowłókniak, obraz T1-zależny, obraz T2-zależny, ocena histopatologiczna, odróżnicowany mięsak tłuszczakowaty, pleomorficzny mięsak tłuszczakowaty, pozytonowa tomografia emisyjna, rezonans magnetyczny, RT-PCR, śluzowaty mięsak tłuszczakowaty, stopień złośliwości histologicznej, system TNM, tomografia komputerowa, translokacja t(12;16), ultrasonografia - Leksykon chorób i schorzeń
Tłuszczak – Epidemiologia
Tłuszczak (lipoma) jest najczęstszym łagodnym nowotworem tkanek miękkich, stanowiącym około 50% wszystkich guzów mezenchymalnych. Składa się z dojrzałych adipocytów otoczonych cienką warstwą tkanki włóknistej. Roczna zapadalność wynosi około 2,1 na 1000 osób, a prewalencja w populacji ogólnej szacowana jest na 1-2%. Najczęściej występuje u dorosłych w wieku 40-60 lat, z niejednoznaczną predylekcją płciową – pojedyncze tłuszczaki częściej u kobiet, mnogie u mężczyzn. Lokalizacje obejmują głównie tkankę podskórną (plecy, szyja, ramiona, uda, pośladki, tułów, czoło), ale także narządy wewnętrzne, takie jak przewód pokarmowy (16% łagodnych guzów jelita), serce (8,4% pierwotnych guzów serca), tchawica, układ nerwowy i przestrzeń przygardłowa. Czynniki ryzyka to m.in. predyspozycje genetyczne, otyłość, cukrzyca typu 2, hiperlipidemia oraz potencjalna ekspozycja na talk i steroidy. Mnogie tłuszczaki mogą być związane z zespołami genetycznymi, np. Bannayana-Zonany, Cowdena czy Proteusza.
adipocyt, badanie fizykalne, choroba Dercuma, choroba Madelunga, echokardiografia, guz tkanki miękkiej, hiperlipidemia, interwencja medyczna, komórka tłuszczowa, obrazowanie MRI, rezonans magnetyczny, rodzinna lipomatoza mnoga, tkanka włóknista, tłuszczak przewodu pokarmowego, tłuszczak rdzenia kręgowego, tłuszczak śródmięśniowy, tomografia komputerowa serca, transformacja złośliwa, translokacja chromosomowa, zapadalność roczna, zespół Cowdena, zespół genetyczny, zespół Proteusza - Leksykon chorób i schorzeń
Łagodny nowotwór nerwu obwodowego – Etiologia i przyczyny
Łagodne nowotwory nerwu obwodowego, takie jak schwannoma (około 65% przypadków) i nerwiakowłókniak, rozwijają się z komórek osłonek nerwów obwodowych i wykazują zróżnicowaną etiologię, obejmującą mutacje genów supresorowych NF1 i NF2. Schwannoma zwykle lokalizuje się w pojedynczym pęczku nerwowym, natomiast nerwiakowłókniak obejmuje wiele pęczków i jest silnie związany z neurofibromatozą typu 1 (NF1). Występowanie tych guzów jest najczęściej sporadyczne (około 90%), jednak u pacjentów z zespołami genetycznymi (NF1, NF2, schwannomatosis) ryzyko ich rozwoju jest znacząco podwyższone. Ekspozycja na promieniowanie jonizujące, zwłaszcza po radioterapii, oraz kontakt z toksynami (np. chlorek winylu, arsen) również zwiększają ryzyko. Wiek pacjentów najczęściej mieści się w przedziale 30-60 lat. Wskaźnik proliferacji komórkowej (Ki67) różni się istotnie między typami nowotworów, np. 1% w nerwiakowłókniaku vs. 30% w złośliwym nowotworze osłonek nerwów (MPNST).
atypowy nerwiakowłókniak, białko merlina, ekspozycja na promieniowanie, komórka Schwanna, komórka tłuszczowa, łagodny nowotwór nerwu obwodowego, nerw obwodowy, nerwiak osłonkowy, nerwiakowłókniak, nerwiakowłókniak splotowaty, neurofibromatoza typu 1, neurofibromatoza typu 2, neurofibromina, objaw Hoffmanna-Tinela, osłonka mielinowa, perineurioma, radioterapia, rdzeń kręgowy, schwannoma, schwannomatosis, schwannomina, tłuszczak, torbiel galaretowata, transformacja złośliwa, zespół Carneya, złośliwy nowotwór osłonek nerwów obwodowych