inwazyjne zakażenie paciorkowcowe

Inwazyjne zakażenie paciorkowcowe to poważna infekcja wywoływana przez bakterie z rodzaju Streptococcus (najczęściej grupy A, B lub pneumoniae), które przedostają się do normalnie jałowych miejsc organizmu, takich jak krew, płyn mózgowo-rdzeniowy, opłucna czy stawy. Stan ten charakteryzuje się gwałtownym przebiegiem i wysoką śmiertelnością, szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka.

Najczęstszymi postaciami inwazyjnego zakażenia paciorkowcowego są bakteriemia, zapalenie płuc z bakteriemią, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, martwicze zapalenie powięzi, zespół wstrząsu toksycznego oraz zapalenie otrzewnej. Czynnikami ryzyka są immunosupresja, podeszły wiek, cukrzyca, przewlekłe choroby wątroby i nerek, nowotwory oraz niedawne zabiegi chirurgiczne czy urazy.

Diagnostyka obejmuje posiewy krwi i innych płynów ustrojowych, badania obrazowe oraz testy molekularne. Leczenie wymaga natychmiastowej antybiotykoterapii empirycznej, zazwyczaj przy użyciu penicyliny w wysokich dawkach, często w połączeniu z klindamycyną, która hamuje produkcję toksyn bakteryjnych. W przypadku martwiczego zapalenia powięzi konieczna jest szybka interwencja chirurgiczna polegająca na usunięciu martwiczych tkanek.

Profilaktyka inwazyjnych zakażeń paciorkowcowych obejmuje szczepienia przeciwko pneumokokom, odpowiednie leczenie zakażeń skóry i ran, a także chemioprofilaktykę dla osób z bliskiego kontaktu w przypadku wystąpienia niektórych postaci inwazyjnej choroby paciorkowcowej grupy A.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl