gadopentetat dimegluminy

Gadopentetat dimegluminy (Gd-DTPA) jest jednym z najstarszych i najczęściej stosowanych paramagnetycznych środków kontrastowych w badaniach rezonansu magnetycznego. Jest to kompleks gadolinu z kwasem dietylenotriaminopentaoctowym (DTPA), który działa poprzez skrócenie czasu relaksacji T1 tkanek, co zwiększa intensywność sygnału w obrazach T1-zależnych.

Gadopentetat dimegluminy jest środkiem kontrastowym pierwszej generacji o strukturze liniowej, który charakteryzuje się dystrybucją w przestrzeni zewnątrzkomórkowej. Po dożylnym podaniu szybko dystrybuje się w przestrzeni naczyniowej i pozanaczyniowej (z wyjątkiem mózgu z nieuszkodzoną barierą krew-mózg), a następnie jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej.

W praktyce klinicznej gadopentetat dimegluminy stosuje się w diagnostyce różnych schorzeń, w tym guzów mózgu, zmian zapalnych, uszkodzeń bariery krew-mózg, patologii rdzenia kręgowego, a także w obrazowaniu całego ciała. Dawka standardowa wynosi 0,1 mmol/kg masy ciała, choć w niektórych wskazaniach stosuje się dawki podwójne.

Należy pamiętać, że gadopentetat dimegluminy, jak inne liniowe środki kontrastowe zawierające gadolin, wiązany jest z ryzykiem rozwoju nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz ze zjawiskiem odkładania gadolinu w tkankach mózgu przy wielokrotnych ekspozycjach. Z tego powodu jego stosowanie zostało ograniczone przez agencje regulacyjne, a w wielu ośrodkach zastąpiono go makrocyklicznymi środkami kontrastowymi o lepszym profilu bezpieczeństwa.