angiografia MR
Angiografia MR (ang. Magnetic Resonance Angiography, MRA) to nieinwazyjna technika obrazowania naczyń krwionośnych wykorzystująca zjawisko rezonansu magnetycznego. Badanie to umożliwia wizualizację tętnic i żył bez konieczności stosowania promieniowania rentgenowskiego, co stanowi istotną zaletę w porównaniu do klasycznej angiografii.
W zależności od wskazań klinicznych, angiografia MR może być wykonywana z zastosowaniem środków kontrastowych zawierających gadolin lub bez nich (techniki TOF – Time of Flight, PC – Phase Contrast). Metoda ta znajduje szerokie zastosowanie w diagnostyce chorób naczyniowych mózgu, tętnic szyjnych, naczyń wieńcowych, tętnic nerkowych oraz naczyń obwodowych.
Główne wskazania do wykonania angiografii MR obejmują diagnostykę tętniaków, malformacji naczyniowych, zwężeń tętnic, zakrzepicy żylnej oraz ocenę naczyń przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi. Badanie to jest szczególnie wartościowe u pacjentów z przeciwwskazaniami do angiografii z użyciem promieniowania jonizującego lub z uczuleniem na jodowe środki kontrastowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omniscan 0,5 mmol/ml
Omniscan (gadodiamid 0,5 mmol/ml) jest niejonowym, paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym dożylnie w diagnostyce obrazowej metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Preparat podaje się w dawce standardowej 0,2 ml/kg mc. (0,1 mmol/kg mc.) u dorosłych i dzieci do 100 kg masy ciała, z maksymalną dawką 20 ml dla pacjentów powyżej 100 kg. W przypadku podejrzenia przerzutów nowotworowych do mózgu u dorosłych dopuszcza się dawkę do 0,6 ml/kg mc. (0,3 mmol/kg mc.), a w angiografii MR oraz badaniu całego ciała dawki mogą być zwiększone do 0,6 ml/kg mc. (0,3 mmol/kg mc.) w zależności od wskazań klinicznych. U niemowląt poniżej 6 miesięcy nie zaleca się badania całego ciała z podaniem kontrastu, a u dzieci poniżej 1 roku życia dawka nie powinna przekraczać 0,2 ml/kg mc. (0,1 mmol/kg mc.). Podawanie środka należy poprzedzić dokładnym wywiadem, zwłaszcza w kierunku zaburzeń czynności nerek, gdyż Omniscan jest przeciwwskazany u pacjentów z GFR <30 ml/min/1,73 m², ostrym uszkodzeniem nerek oraz w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby.
angiografia MR, badanie NMR, choroba wieńcowa serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawkowanie preparatu, gadodiamid, GFR, obciążenie farmakologiczne, opóźnione wzmocnienie kontrastowe, ośrodkowy układ nerwowy, ostre uszkodzenie nerek, paramagnetyczny środek kontrastowy, perfuzja mięśnia sercowego, przerzut nowotworowy do mózgu, przeszczepienie wątroby, rezonans magnetyczny, środek kontrastowy dożylny, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wlew dożylny, wzmocnienie kontrastowe, zaburzenie czynności nerek, zwężenie aorty brzusznej - Leksykon substancji czynnych
Tetraksetan – Wskazania do stosowania
Tetraksetan (DOTA) jest składnikiem kwasu gadoterowego, kompleksu gadolinu z kwasem 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-N,N’,N”,N”’-tetraoctowym, obecnym w preparacie Clariscan w stężeniu 202,46 mg/ml. Całkowite stężenie środka kontrastowego wynosi 279,32 mg/ml (ekwiwalent 0,5 mmol/ml). Preparat ten jest stosowany wyłącznie do celów diagnostycznych w rezonansie magnetycznym (MRI) w celu wzmocnienia kontrastu obrazów, co umożliwia lepszą wizualizację zmian patologicznych w mózgu, kręgosłupie, tkankach otaczających oraz w diagnostyce całego ciała. U dorosłych dodatkowo znajduje zastosowanie w angiografii MR naczyń innych niż wieńcowe. Preparat charakteryzuje się osmolalnością 1350 mOsm/kg (37°C), lepkością 3,0 mPas*s (20°C) i 2,1 mPas*s (37°C) oraz pH w zakresie 6,5-8,0.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dotagraf multidose 0,5 mmol/ml
Dotagraf multidose to roztwór do wstrzykiwań zawierający 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml) kwasu gadoterynowego w postaci soli megluminowej, stosowany jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Preparat poprawia wizualizację i różnicowanie struktur anatomicznych oraz zmian patologicznych w ośrodkowym układzie nerwowym, narządach miąższowych (wątroba, nerki, trzustka), miednicy, płucach, sercu, piersiach oraz układzie mięśniowo-szkieletowym. U dorosłych wskazany jest także w angiografii MR naczyń innych niż wieńcowe. Produkt charakteryzuje się osmolalnością 1,35 Osm/kg H2O, lepkością 1,8 mPas oraz pH w zakresie 6,5-8,0, dostępny jest w objętościach 60 ml (30 mmol) i 100 ml (50 mmol).
angiografia MR, blaszka miażdżycowa, kwas gadoterynowy, lepkość, miednica mniejsza, naciek nowotworowy, narządy miąższowe, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja mięśnia sercowego, rezonans magnetyczny, środek kontrastowy, układ mięśniowo-szkieletowy, wzmocnienie kontrastowe, zaburzenie perfuzji, zmiana ogniskowa, zmiany zapalne - Leksykon substancji czynnych
Gadobutrol – Dawkowanie i sposób podawania
Gadobutrol, substancja czynna w preparacie Gadovist 1,0 (stężenie 1,0 mmol/ml, co odpowiada 604,72 mg/ml), jest stosowany do dożylnego podawania jako środek kontrastowy w badaniach MRI. Zalecane dawkowanie u dorosłych zależy od rodzaju badania: w przypadku oceny ośrodkowego układu nerwowego standardowa dawka wynosi 0,1 mmol/kg mc. (0,1 ml/kg), z możliwością powtórnego podania do 0,2 ml/kg w ciągu 30 minut; w badaniach całego ciała dawka to 0,1 ml/kg; w angiografii MR (CE-MRA) dawki wahają się od 7,5 do 20 ml w zależności od masy ciała i liczby pól widzenia, odpowiadając 0,1–0,3 mmol/kg mc. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m²) oraz w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby stosowanie Gadobutrolu wymaga szczególnej ostrożności, nie przekraczając dawki 0,1 mmol/kg i unikając powtórnych wstrzyknięć w odstępie krótszym niż 7 dni. U dzieci i młodzieży dawka wynosi 0,1 mmol/kg, z ograniczeniami u noworodków i niemowląt ze względu na niedojrzałą funkcję nerek.
angiografia MR, badanie angiograficzne, choroba współistniejąca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, gadobutrol, Gadovist, GFR, MRI całego ciała, niedojrzała funkcja nerek, noworodek donoszony, ośrodkowy układ nerwowy, przeszczepienie wątroby, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, rezonans magnetyczny, sekwencja T1-zależna, środek kontrastowy, wstrzyknięcie dożylne, wzmocnienie kontrastowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Kwas gadoterynowy – Wskazania do stosowania
Kwas gadoterynowy, występujący najczęściej w postaci soli z megluminą, jest środkiem kontrastowym stosowanym wyłącznie do diagnostyki metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Preparaty zawierające kwas gadoterynowy (Cyclolux, Dotagraf, Gadoteric Acid Farmak) służą do poprawy wizualizacji i precyzyjnego określenia granic zmian patologicznych, zwłaszcza w obrębie ośrodkowego układu nerwowego (OUN) u pacjentów w wieku 0-18 lat oraz dorosłych. Wskazania obejmują diagnostykę guzów mózgu i kręgosłupa, wypadnięcia krążka międzykręgowego oraz chorób zakaźnych OUN. Ponadto, kwas gadoterynowy jest stosowany w MRI całego ciała, obejmując narządy jamy brzusznej (wątroba, nerki, trzustka), miednicy (miednica, macica, jajniki), klatki piersiowej (płuca, serce, piersi) oraz układu mięśniowo-szkieletowego. U dorosłych preparaty te są także wskazane do angiografii MR, umożliwiającej ocenę zmian i zwężeń w tętnicach innych niż wieńcowe.
angiografia MR, angiografia rezonansu magnetycznego, guz mózgu, kwas gadoterynowy, lepkość, MRI całego ciała, MRI ośrodkowego układu nerwowego, narządy jamy brzusznej, narządy klatki piersiowej, narządy miednicy, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, rezonans magnetyczny, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy, układ mięśniowo-szkieletowy, wypadnięcie krążka międzykręgowego, wzmocnienie kontrastu radiologicznego, zwężenie tętnicy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dotarem 0,5 mmol/ml
DOTAREM, zawierający kwas gadoterowy w postaci soli megluminowej o stężeniu 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml), jest środkiem kontrastowym stosowanym w rezonansie magnetycznym (MRI) w celu poprawy wizualizacji zmian patologicznych w różnych obszarach anatomicznych. Wskazany jest do stosowania u pacjentów w każdym wieku, od noworodków do dorosłych, w diagnostyce zmian w ośrodkowym układzie nerwowym (mózg, kręgosłup), narządach miąższowych (wątroba, nerki, trzustka, płuca, serce, piersi) oraz układzie mięśniowo-szkieletowym. U dorosłych DOTAREM może być również używany do angiografii MR poza naczyniami wieńcowymi, umożliwiając ocenę naczyń obwodowych, szyjnych, nerkowych i mózgowych. Preparat dostępny jest w fiolkach o objętości od 5 do 60 ml, zawierających od 2,5 mmol (1396,6 mg) do 30 mmol (16 759,2 mg) kwasu gadoterowego, co pozwala na dostosowanie dawki do potrzeb diagnostycznych.
angiografia MR, diagnostyka różnicowa, guz przerzutowy, kwas gadoterowy, naczynie wieńcowe, narząd miąższowy, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja mięśnia sercowego, radioterapia, rezonans magnetyczny, środek kontrastowy, tętniak, tętnica mózgowa, tętnica nerkowa, tętnica szyjna, układ mięśniowo-szkieletowy, wzmocnienie kontrastowe, zmiana patologiczna, zmiana śródmiąższowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cyclolux 0,5 mmol/ml
Cyclolux, zawierający kwas gadoterynowy w postaci soli z megluminą o stężeniu 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml), jest środkiem kontrastowym stosowanym wyłącznie do diagnostyki metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Preparat umożliwia wzmocnienie kontrastu radiologicznego, co pozwala na precyzyjne zobrazowanie i określenie granic zmian patologicznych w ośrodkowym układzie nerwowym (mózg, kręgosłup, tkanki otaczające) oraz w badaniach całego ciała, obejmujących m.in. wątrobę, nerki, trzustkę, miednicę, płuca, serce, piersi i układ mięśniowo-szkieletowy. U dorosłych Cyclolux jest także wskazany do angiografii MR naczyń innych niż wieńcowe, umożliwiając ocenę zwężeń, niedrożności i tętniaków. Preparat dostępny jest w roztworze do wstrzykiwań o osmolalności 1,35 Osm/kg H₂O, lepkości 1,8 mPas i pH 6,5-8,0, w objętościach 10 ml (5 mmol), 15 ml (7,5 mmol) oraz 20 ml (10 mmol), co pozwala na indywidualne dostosowanie dawki do masy ciała i wskazań klinicznych.
angiografia MR, choroba rozrostowa, diagnostyka różnicowa, kwas gadoterynowy, meglumina, miednica mniejsza, MRI całego ciała, ośrodkowy układ nerwowy, rezonans magnetyczny, środek kontrastowy, światło naczynia, tętniak, układ mięśniowo-szkieletowy, wzmocnienie kontrastowe, zmiana nowotworowa, zmiana ogniskowa, zmiana śródmiąższowa, zmiana zapalna, zmiany patologiczne mózgu, zwężenie tętnicy, żywotność mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Niedokrwienie jelit – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Niedokrwienie jelit to stan zagrażający życiu, wynikający z upośledzenia przepływu krwi do jelit, obejmujący niedokrwienie jelita cienkiego (krezkowe) oraz okrężnicy. Klasyfikacja obejmuje niedokrwienie okrężnicy, ostre i przewlekłe niedokrwienie krezkowe, niedrożne niedokrwienie krezkowe oraz nieokluzyjną niedokrwienną chorobę jelit (NOMI). Diagnostyka opiera się na wysokim podejrzeniu klinicznym, typowo nagłym, silnym bólu okołopępkowym, nieproporcjonalnym do badania fizykalnego, oraz badaniach obrazowych takich jak angiografia CT/MR i tomografia komputerowa jamy brzusznej. W badaniach laboratoryjnych często obserwuje się leukocytozę. Wczesna diagnoza i szybka reperfuzja są kluczowe dla zmniejszenia śmiertelności. Leczenie obejmuje resuscytację płynową, tlenoterapię, antybiotykoterapię, leczenie przeciwzakrzepowe heparyną oraz interwencje chirurgiczne, takie jak resekcja martwiczych fragmentów jelita i rewaskularyzacja (angioplastyka, stentowanie, bypass). W przypadku NOMI stosuje się leki rozszerzające naczynia, np. papawerynę.
angiografia CT, angiografia MR, angioplastyka, antybiotykoterapia szerokospektralna, chirurgia kontroli uszkodzeń, heparyna niefrakcjonowana, laparotomia, leczenie przeciwzakrzepowe, martwica jelit, miażdżyca, niedokrwienie jelit, niedokrwienie jelita cienkiego, niedokrwienie jelita grubego, niedokrwienie krezkowe, niedokrwienie okrężnicy, niewydolność wielonarządowa, objawy otrzewnowe, ostre niedokrwienie krezkowe, perforacja jelita, przewlekłe niedokrwienie krezkowe, resuscytacja płynowa, sepsa, sonda nosowo-żołądkowa, tlenoterapia, ultrasonografia dopplerowska, zakrzepica żył krezkowych, zapalenie otrzewnej, zgorzel - Leksykon chorób i schorzeń
Zatorowość płucna – Diagnostyka i diagnoza
Zatorowość płucna (ZP) stanowi stan zagrożenia życia, wywołany zatkaniem tętnicy płucnej lub jej odgałęzień przez materiał zatorowy, najczęściej skrzeplinę. Diagnostyka ZP opiera się na ocenie prawdopodobieństwa klinicznego (np. skala Wellsa, zmodyfikowana skala genewska, kryteria PERC), badaniach laboratoryjnych (oznaczenie D-dimeru o czułości ~95% i swoistości ~50%, gazometria, markery sercowe) oraz badaniach obrazowych. Standardem jest tomografia komputerowa angiograficzna płuc (CTPA) o czułości 83% i swoistości 96%, z ujemną wartością predykcyjną 97%. Alternatywnie stosuje się scyntygrafię wentylacyjno-perfuzyjną (V/Q) z czułością 85% i swoistością 93%, ultrasonografię kompresyjną kończyn dolnych (czułość 90%, swoistość 95%) oraz echokardiografię do oceny przeciążenia prawej komory. Angiografia płucna, choć złotym standardem, jest rzadko wykonywana ze względu na inwazyjność. Diagnostyka powinna być prowadzona według algorytmów uwzględniających prawdopodobieństwo kliniczne, wyniki D-dimeru i badania obrazowe, z uwzględnieniem specyfiki pacjentów w podeszłym wieku, kobiet w ciąży oraz przypadków subsegmentalnej ZP.
angiografia MR, angiografia płucna, badanie fizykalne, biomarkery sercowe, ciśnienie w tętnicy płucnej, D-dimer, echokardiografia, gazometria krwi tętniczej, leczenie przeciwzakrzepowe, leczenie trombolityczne, materiał zatorowy, obrzęk kończyn, proksymalna zakrzepica żył głębokich, przeciążenie prawej komory, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rezonans magnetyczny, scyntygrafia wentylacyjno-perfuzyjna, skala Wellsa, skrzeplina, tętnica płucna, trombofilia, ubytek wypełnienia, układ sercowo-naczyniowy, ultrasonografia kompresyjna, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clariscan 0,5 mmol/ml
Clariscan to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml kwasu gadoterowego w postaci soli megluminowej), stosowany jako środek kontrastowy w diagnostyce metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Preparat zawiera kompleks gadolinu z ligandem DOTA, co zapewnia wysoką stabilność i bezpieczeństwo. Wskazania obejmują obrazowanie zmian patologicznych w ośrodkowym układzie nerwowym (mózg, rdzeń kręgowy, tkanki otaczające), diagnostykę zmian nowotworowych, zapalnych i naczyniowych w całym ciele oraz angiografię MR tętnic poza wieńcowymi. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 miesięcy ze względu na niedojrzałość układów enzymatycznych i wydalniczych. Parametry fizykochemiczne, takie jak osmolalność 1350 mOsm/kg (37°C), lepkość 3,0 mPas*s (20°C) i 2,1 mPas*s (37°C) oraz pH 6,5-8,0, wpływają na tolerancję, bezpieczeństwo i efektywność podania.
angiografia MR, kwas gadoterowy, lepkość w medycynie, malformacja naczyniowa, miażdżyca, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, rezonans magnetyczny, rozwarstwienie, środek kontrastowy, tętniak, tętnica mózgowa, tętnica nerkowa, tętnica obwodowa, tętnica szyjna, tętnica trzewna, wzmocnienie kontrastowe, zmiana nowotworowa, zmiana patologiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Tętniak tętnicy podkolanowej – Diagnostyka i diagnoza
Tętniak tętnicy podkolanowej definiuje się jako ogniskowe poszerzenie naczynia przekraczające 50% jego normalnej średnicy (0,7-1,1 cm), z typową średnicą tętniaka powyżej 1,5-2 cm. Jest to najczęstszy tętniak obwodowy, często występujący obustronnie u około 50% pacjentów, i stanowi istotne zagrożenie dla kończyny dolnej z powodu ryzyka zakrzepicy, zatorowości oraz niedokrwienia prowadzącego do utraty kończyny. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym (ocena pulsującej masy, objawów niedokrwienia, tętna obwodowego) oraz badaniach obrazowych, z ultrasonografią duplex jako metodą pierwszego wyboru, umożliwiającą ocenę morfologii tętniaka, obecności skrzepliny i przepływu krwi. Angiografia TK i MR służą do zaawansowanej oceny przedoperacyjnej, natomiast angiografia konwencjonalna jest zarezerwowana głównie do interwencji wewnątrznaczyniowych lub w ostrym niedokrwieniu kończyny.
angiografia cyfrowa subtrakcyjna, angiografia MR, angiografia rezonansu magnetycznego, angiografia TK, angiografia tomografii komputerowej, badanie dopplerowskie, choroby tkanki łącznej, chromanie przestankowe, dół podkolanowy, niedokrwienie kończyny, skrzeplina przyścienna, terapia trombolityczna, tętniak aorty brzusznej, tętniak obwodowy, tętniak rzekomy, tętniak tętnicy podkolanowej, tętnica podkolanowa, torbiel Bakera, ultrasonografia duplex, wskaźnik kostka-ramię, zakrzepica tętniaka, zakrzepica żył głębokich, zatorowość dystalna, zespół niebieskiego palca - Leksykon substancji czynnych
Kwas gadoterowy – Wskazania do stosowania
Kwas gadoterowy, będący kompleksem gadolinu i kwasu DOTA w postaci soli megluminowej, stosowany jest jako środek kontrastowy w rezonansie magnetycznym (MRI) w stężeniu 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml). Preparaty takie jak Clariscan, Dotarem i Dotarem multidose umożliwiają poprawę wizualizacji zmian patologicznych w obrębie OUN (mózg, kręgosłup), a także wątroby, nerek, trzustki, miednicy, płuc, serca, piersi i układu mięśniowo-szkieletowego (Dotarem u pacjentów 0-18 lat). U dorosłych dodatkowo wskazana jest angiografia MR tętnic pozawieńcowych. Preparaty podaje się dożylnie w formie roztworu o osmolalności 1350 mOsm/kg (37°C), lepkości 3,0 mPa·s (20°C) i 2,1 mPa·s (37°C), pH 6,5-8,0. Stosowanie kwasu gadoterowego jest wskazane wyłącznie, gdy korzyści diagnostyczne przewyższają ryzyko, a obrazowanie bez kontrastu jest niewystarczające.
ampułko-strzykawka, angiografia MR, kompleks gadolinu, kwas DOTA, MRI bez wzmocnienia kontrastowego, MRI całego ciała, obrazowanie MRI, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, patologia naczyniowa, reakcja nadwrażliwości, sól megluminowa, środek kontrastowy MRI, tętniak, wstrzyknięcie dożylne, zmiany demielinizacyjne, zmiany patologiczne wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Śmierć mózgowa – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Przewidywanie rozwoju śmierci mózgowej (BD) u pacjentów po pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia (OHCA) jest kluczowe zarówno dla rokowania, jak i potencjalnego dawstwa narządów. Śmierć mózgowa diagnozowana jest u około 1/6 pacjentów umierających w szpitalu, z medianą czasu do diagnozy wynoszącą 6 dni (IQR 5,0-7,0) po ROSC. Biomarkery takie jak S100B, GFAP i UCH-L1, szczególnie wzrost S100B po 72 godzinach, oraz wczesne badania obrazowe (CT z oceną cysterny ambiens i wklinowania mózgu) stanowią istotne narzędzia prognostyczne. Elektroencefalografia (EEG) i somatosensoryczne potencjały wywołane (SSEP), zwłaszcza brak fali N20, dostarczają dodatkowych informacji o ciężkości niedotlenienia mózgu. Modele predykcyjne, takie jak skala OHCA-BD (AUROC 0,831) i BD-N, umożliwiają wczesną identyfikację pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju BD, co jest istotne dla optymalizacji opieki i planowania dawstwa narządów.
angiografia CT, angiografia MR, anizokoria, białko S100B, elektroencefalografia, kora somatosensoryczna, kwaśne białko włókienkowe gleju, niedokrwienno-niedotlenieniowe uszkodzenie mózgu, pozaszpitalne zatrzymanie krążenia, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, śmierć mózgowa, somatosensoryczne potencjały wywołane, spontaniczne krążenie, swoista enolaza neuronowa, terapeutyczna hipotermia, tomografia komputerowa mózgu, urazowe uszkodzenie mózgu, uszkodzenie aksonalne, wklinowanie mózgu - Leksykon substancji czynnych
Tlenek gadolinu – Wskazania do stosowania
Tlenek gadolinu, obecny w preparacie Clariscan w stężeniu 0,5 mmol/ml (90,62 mg/ml), jest aktywnym składnikiem środków kontrastowych stosowanych w rezonansie magnetycznym (MRI). Działa poprzez skrócenie czasu relaksacji T1 i T2 protonów wodoru, co skutkuje wzmocnieniem sygnału obrazowego. Clariscan, będący kompleksem gadolinu z kwasem DOTA, charakteryzuje się stabilnością chemiczną, minimalizując ryzyko uwalniania wolnego gadolinu. Preparat dostępny jest w formie przezroczystego roztworu o osmolalności 1350 mOsm/kg, lepkości 3,0 mPas*s w 20°C i 2,1 mPas*s w 37°C oraz pH 6,5-8,0. Stosowanie środka jest wskazane wyłącznie w diagnostyce, gdy obrazowanie MRI bez kontrastu nie dostarcza wystarczających informacji.
- Leksykon substancji czynnych
Meglumina – Wskazania do stosowania
Meglumina jest składnikiem paramagnetycznych środków kontrastowych stosowanych w MRI, najczęściej w formie soli z kwasami gadolinowymi, takimi jak kwas gadoterynowy (Cyclolux multidose) i kwas gadobenowy (MultiHance). Cyclolux multidose (279,32 mg/ml kwasu gadoterynowego, 0,5 mmol/ml) jest wskazany do wzmocnienia kontrastu w obrazowaniu mózgu, kręgosłupa, narządów miąższowych oraz angiografii MR tętnic innych niż wieńcowe u dorosłych i dzieci (0-18 lat). MultiHance (334 mg/ml kwasu gadobenowego, 0,5 mmol/ml; 195 mg/ml megluminy) ma węższe zastosowanie, głównie w diagnostyce wątroby u dorosłych i dzieci powyżej 2. roku życia, z możliwością obrazowania w fazie opóźnionej. Preparaty różnią się parametrami fizykochemicznymi: Cyclolux multidose cechuje się niższą lepkością (1,8 mPas) i osmolalnością (1,35 Osm/kg H₂O) w porównaniu do MultiHance (5,3 mPas, 1970 mOsm/kg), co może wpływać na tolerancję i bezpieczeństwo, zwłaszcza u pacjentów z dysfunkcją nerek.
angiografia MR, angiografia rezonansu magnetycznego, badanie naczyniowe, charakterystyka produktu leczniczego, dimeglumina, kwas gadobenowy, kwas gadolinowy, kwas gadoterynowy, MRI bez wzmocnienia kontrastowego, MRI całego ciała, narząd miąższowy, obrazowanie w fazie opóźnionej, ośrodkowy układ nerwowy, paramagnetyczny środek kontrastowy, rezonans magnetyczny, wzmocnienie kontrastu radiologicznego, zaburzenie czynności nerek, zmiana patologiczna, zwężenie tętnicy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clariscan 0,5 mmol/ml
Clariscan, zawierający 279,32 mg/ml kwasu gadoterowego (0,5 mmol/ml), jest środkiem kontrastowym do MRI, stosowanym w diagnostyce zmian patologicznych OUN, kręgosłupa oraz w badaniach całego ciała u pacjentów pediatrycznych (0-18 lat), z wyłączeniem dzieci poniżej 6 miesięcy w diagnostyce całego ciała. Preparat występuje w formie przezroczystego, bezbarwnego do jasnożółtego roztworu o pH 6,5-8,0, osmolalności 1350 mOsm/kg (37°C) oraz lepkości 3,0 mPas*s (20°C) i 2,1 mPas*s (37°C). Wskazania obejmują m.in. ocenę guzów, przerzutów, stanów zapalnych OUN, zmian w rdzeniu kręgowym oraz angiografię MR u dorosłych, umożliwiającą nieinwazyjną ocenę naczyń tętniczych poza wieńcowymi.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dotarem 0,5 mmol/ml
Dotarem, zawierający kwas gadoterowy w postaci soli megluminowej o stężeniu 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml), jest środkiem kontrastowym przeznaczonym do diagnostyki obrazowej metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Wskazany jest do wzmocnienia kontrastu w celu lepszego zobrazowania i określenia granic zmian patologicznych w ośrodkowym układzie nerwowym (mózg, kręgosłup, tkanki otaczające), narządach jamy brzusznej i miednicy (wątroba, nerki, trzustka, miednica), klatce piersiowej (płuca, serce), piersiach oraz układzie mięśniowo-szkieletowym (mięśnie, ścięgna, więzadła, kości). U dorosłych pacjentów dodatkowo wskazany jest do angiografii MR w celu oceny zmian patologicznych i zwężeń w tętnicach innych niż wieńcowe. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach o objętościach 10 ml (5 mmol, 2793,2 mg kwasu gadoterowego), 15 ml (7,5 mmol, 4189,8 mg) oraz 20 ml (10 mmol, 5586,4 mg).
ampułko-strzykawka, angiografia MR, diagnostyka, gruczoł piersiowy, jama brzuszna, klatka piersiowa, kwas gadoterowy, miednica, ośrodkowy układ nerwowy, patologie nerek, rezonans magnetyczny, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy, układ mięśniowo-szkieletowy, wzmocnienie kontrastowe, zwężenie tętnic - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cyclolux multidose 0,5 mmol/ml
Cyclolux multidose, zawierający kwas gadoterynowy w postaci soli z megluminą o stężeniu 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml), jest środkiem kontrastowym przeznaczonym do diagnostyki obrazowej metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Preparat stosuje się w celu poprawy kontrastu radiologicznego, co umożliwia precyzyjne zobrazowanie i określenie granic zmian patologicznych w ośrodkowym układzie nerwowym (mózg, kręgosłup, tkanki otaczające) oraz w badaniach całego ciała, obejmujących narządy takie jak wątroba, nerki, trzustka, miednica, płuca, serce, pierś oraz układ mięśniowo-szkieletowy. U dorosłych Cyclolux multidose znajduje także zastosowanie w angiografii MR naczyń innych niż wieńcowe. Preparat dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań o osmolalności 1,35 Osm/kg H₂O, lepkości 1,8 mPas i pH w zakresie 6,5-8,0.
angiografia MR, kwas gadoterynowy, lepkość, miednica, MRI, MRI całego ciała, MRI ośrodkowego układu nerwowego, nerka, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, płuco, rezonans magnetyczny, roztwór do wstrzykiwań, serce, środek kontrastowy, trzustka, układ mięśniowo-szkieletowy, wątroba, wzmocnienie kontrastowe, zwężenie tętnic - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dotagraf 0,5 mmol/ml
Dotagraf, zawierający 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml) kwasu gadoterynowego w postaci soli megluminowej, jest środkiem kontrastowym przeznaczonym do diagnostyki obrazowej metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Wskazany jest do poprawy widoczności i różnicowania obrazów w badaniach MRI ośrodkowego układu nerwowego (mózg, kręgosłup, tkanki otaczające OUN) oraz całego ciała (wątroba, nerki, trzustka, miednica, płuca, serce, piersi, układ mięśniowo-szkieletowy) u pacjentów w każdym wieku (0-18 lat i dorośli). U dorosłych dodatkowo stosowany jest w angiografii MR do oceny zmian i zwężeń w tętnicach innych niż wieńcowe. Parametry fizykochemiczne preparatu to osmolalność 1,35 Osm/kg H₂O, lepkość 1,8 mPas oraz pH 6,5-8,0, co minimalizuje ryzyko nefrotoksyczności i działań niepożądanych oraz ułatwia podanie i dystrybucję środka.
angiografia MR, dawkowanie według masy ciała, kwas gadoterynowy, MRI bez wzmocnienia kontrastowego, nefrotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja naczynioruchowa, reakcja niepożądana, rezonans magnetyczny, roztwór do wstrzykiwań, sól megluminowa, środek kontrastowy, układ mięśniowo-szkieletowy, właściwość fizykochemiczna, wzmocnienie kontrastowe, zmiana patologiczna