skręcenie stawu kolanowego

Skręcenie stawu kolanowego (distorsio genus) to uraz powstający na skutek przekroczenia fizjologicznego zakresu ruchu w stawie, prowadzący do uszkodzenia struktur miękkich – więzadeł, łąkotek, torebki stawowej, bez przemieszczenia powierzchni stawowych. Najczęściej powstaje w mechanizmie pośrednim, w wyniku nadmiernego przeprostu, zgięcia, rotacji lub ruchów bocznych.

Klinicznie skręcenie stawu kolanowego charakteryzuje się bólem, obrzękiem, krwiakiem, ograniczeniem ruchomości oraz zaburzeniem funkcji. Klasyfikuje się je w trzystopniowej skali: I stopień – naciągnięcie więzadeł bez ich przerwania, II stopień – częściowe przerwanie więzadeł, III stopień – całkowite przerwanie ciągłości więzadeł z niestabilnością stawu.

Diagnostyka skręcenia stawu kolanowego obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne z oceną stabilności więzadłowej (testy Lachmana, szufladkowy przedni i tylny, test koślawienia i szpotawienia kolana), badania obrazowe (RTG, USG, MRI). Leczenie zależy od stopnia urazu – od postępowania zachowawczego (PRICE, rehabilitacja) po leczenie operacyjne w przypadku całkowitych uszkodzeń więzadeł i łąkotek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl