dyskineza wczesna

Dyskineza wczesna (dyskineza ostra) to zespół zaburzeń ruchowych pojawiających się w ciągu pierwszych godzin lub dni od rozpoczęcia leczenia neuroleptykami lub po zwiększeniu ich dawki. Charakteryzuje się mimowolnymi ruchami, najczęściej obejmującymi mięśnie twarzy, języka, szyi i kończyn górnych.

Objawy dyskinezy wczesnej obejmują dystonie (skurcze mięśniowe), akatyzję (niepokój ruchowy), parkinsonizm oraz dystonię oczną (kryzy oczne). Typowe manifestacje to: kręcz szyi (torticollis), szczękościsk (trismus), wysunięcie języka, kryza oczna z przymusowym wznoszeniem gałek ocznych ku górze oraz dystoniczne ułożenie kończyn.

Dyskineza wczesna jest zazwyczaj odwracalna po odstawieniu leku neuroleptycznego lub zmniejszeniu jego dawki. W leczeniu objawowym stosuje się leki antycholinergiczne (biperiden), benzodiazepiny oraz preparaty przeciwhistaminowe. W przypadku ciężkich objawów konieczne może być podanie leków parenteralnie.

Częstość występowania dyskinezy wczesnej szacuje się na 2-10% pacjentów leczonych neuroleptykami. Czynniki ryzyka obejmują młody wiek, płeć żeńską, stosowanie leków w wysokich dawkach oraz predyspozycje genetyczne. W odróżnieniu od dyskinezy późnej, dyskineza wczesna zazwyczaj ustępuje całkowicie po zaprzestaniu leczenia wywołującego ją leku.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl