reakcja dyzulfiramopodobna
Reakcja dyzulfiramopodobna to zespół niepożądanych objawów występujących po spożyciu alkoholu etylowego u osób przyjmujących określone leki lub substancje chemiczne. Nazwa pochodzi od disulfiramu (dyzulfiramu), leku stosowanego w terapii uzależnienia od alkoholu, który wywołuje tę reakcję celowo jako element terapii awersyjnej.
Mechanizm reakcji polega na zahamowaniu aktywności dehydrogenazy aldehydowej – enzymu odpowiedzialnego za metabolizm aldehydu octowego, będącego toksycznym produktem pośrednim rozkładu alkoholu. Nagromadzenie aldehydu octowego powoduje charakterystyczne objawy: zaczerwienienie twarzy i górnej części ciała, ból głowy, nudności, wymioty, tachykardię, hipotensję, duszność, a w ciężkich przypadkach zaburzenia rytmu serca i wstrząs.
Poza dyzulfiramem, reakcję tę mogą wywoływać również inne leki, m.in. metronidazol, niektóre cefalosporyny (zawierające grupę metylotiotetrazolową), chloramfenikol, grizeofulwina, pochodne sulfonylomocznika oraz inhibitory MAO. Wystąpienie reakcji dyzulfiramopodobnej stanowi istotne przeciwwskazanie do łączenia wymienionych leków z alkoholem i wymaga odpowiedniego poinformowania pacjenta o możliwych konsekwencjach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Klabax 500 mg
Klarytromycyna, jako silny inhibitor enzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do istotnych klinicznie działań niepożądanych. Przeciwwskazane jest jej łączenie z lekami takimi jak cyzapryd, pimozyd, domperydon, astemizol, terfenadyna, alkaloidy sporyszu, midazolam doustny, lowastatyna, symwastatyna, lomitapid, kolchicyna, tikagrelor, iwabradyna i ranolazyna ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT, torsade de pointes, miopatii, rabdomiolizy oraz ostrej toksyczności. Rytonawir znacząco zwiększa ekspozycję na klarytromycynę (wzrost Cmax o 31%, Cmin o 182%, AUC o 77%) i hamuje powstawanie aktywnego metabolitu 14-OH-klarytromycyny, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 mL/min (zmniejszenie o 50%) oraz <30 mL/min (zmniejszenie o 75%), z maksymalną dawką 1 g/dobę. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna, fenytoina) obniżają stężenie klarytromycyny poniżej wartości terapeutycznych, co może osłabić skuteczność leczenia.
alkaloid sporyszu, aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, bradyarytmia, cytochrom P450, częstoskurcz komorowy, czynność nerek, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, enzym CYP3A4, hipoglikemia, inhibitor fosfodiesterazy, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, kompleks Mycobacterium avium, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny, midazolam doustny, migotanie komór, niedokrwienie kończyn, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą, rabdomioliza, reakcja dyzulfiramopodobna, skurcz naczyń, stan stacjonarny, torsade de pointes, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG