układ bodźcotwórczo-przewodzący serca

Układ bodźcotwórczo-przewodzący serca to wyspecjalizowana sieć komórek mięśniowych, która generuje i przewodzi impulsy elektryczne inicjujące i koordynujące skurcze mięśnia sercowego. Składa się z węzła zatokowo-przedsionkowego (SA), będącego naturalnym rozrusznikiem serca, węzła przedsionkowo-komorowego (AV), pęczka Hisa i jego odnóg oraz sieci Purkinjego.

Węzeł zatokowo-przedsionkowy (SA) znajdujący się w prawym przedsionku generuje impulsy elektryczne z częstotliwością 60-100/min, które rozprzestrzeniają się przez przedsionki, powodując ich skurcz. Następnie impuls dociera do węzła przedsionkowo-komorowego (AV), gdzie ulega opóźnieniu (około 0,1 s), co umożliwia napełnienie komór krwią przed ich skurczem.

Z węzła AV impuls przechodzi przez pęczek Hisa, dzielący się na prawą i lewą odnogę, a następnie przez włókna Purkinjego, które rozprowadzają impuls po całej powierzchni komór. Ta sekwencyjna aktywacja zapewnia skoordynowane skurcze przedsionków i komór, niezbędne dla efektywnego pompowania krwi.

Zaburzenia układu bodźcotwórczo-przewodzącego mogą prowadzić do różnych form arytmii, takich jak bradykardia, tachykardia, migotanie przedsionków czy bloki przewodzenia. Diagnostyka tych zaburzeń opiera się głównie na badaniu EKG, a w przypadku ciężkich dysfunkcji może być konieczne wszczepienie sztucznego rozrusznika serca lub wykonanie ablacji przezskórnej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl