rhinitis vasomotorica

Rhinitis vasomotorica, znana również jako niealergiczny nieżyt nosa z obrzękiem błony śluzowej, to przewlekłe schorzenie charakteryzujące się nadmierną reaktywnością naczyń krwionośnych błony śluzowej nosa bez udziału mechanizmów immunologicznych. W przeciwieństwie do alergicznego nieżytu nosa, nie stwierdza się tu obecności specyficznych przeciwciał IgE ani wzrostu eozynofilów.

Klinicznie manifestuje się uporczywą blokadą nosa, wodnistą wydzieliną oraz kichaniem. Objawy mogą być wyzwalane przez czynniki niespecyficzne, takie jak zmiany temperatury, wilgotności powietrza, ekspozycja na intensywne zapachy, dym tytoniowy czy alkohol. Charakterystyczna jest zmienność objawów w zależności od pory dnia oraz pozycji ciała.

W diagnostyce kluczową rolę odgrywa różnicowanie z alergicznym nieżytem nosa poprzez wykonanie testów skórnych, oznaczenie specyficznych IgE oraz badanie cytologiczne wydzieliny nosowej. W rynoskopii stwierdza się obrzęk i przekrwienie błony śluzowej, często z charakterystycznym sinawo-bladym zabarwieniem.

Leczenie obejmuje unikanie czynników wyzwalających, stosowanie donosowych glikokortykosteroidów, leków antycholinergicznych oraz w wybranych przypadkach zabiegów zmniejszających objętość małżowin nosowych. Skuteczność terapii jest często mniejsza niż w przypadku alergicznego nieżytu nosa, a schorzenie ma tendencję do przewlekłego przebiegu.