zmniejszona perystaltyka jelit

Zmniejszona perystaltyka jelit to stan, w którym dochodzi do osłabienia lub zwolnienia naturalnych, falowych ruchów przewodu pokarmowego odpowiedzialnych za przesuwanie treści pokarmowej. Jest to częsty problem kliniczny, który może wystąpić jako objaw różnych schorzeń lub być skutkiem ubocznym stosowanych leków.

Przyczyny zmniejszonej perystaltyki jelit są różnorodne i obejmują: pooperacyjną niedrożność porażenną (ileus), zaburzenia elektrolitowe (szczególnie hipokaliemię), cukrzycową neuropatię autonomiczną, stosowanie leków opioidowych, antycholinergicznych czy przeciwdepresyjnych, a także stany zapalne otrzewnej czy niewydolność wielonarządową. Przewlekłe zmniejszenie perystaltyki może być związane z pseudoobstrukcją jelitową.

Objawy kliniczne obejmują wzdęcia, zaparcia, brak oddawania gazów, nudności i wymioty oraz ból brzucha. W badaniu fizykalnym stwierdza się zazwyczaj osłabienie lub brak perystaltyki w osłuchiwaniu brzucha. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (RTG przeglądowe jamy brzusznej, CT), badania laboratoryjne oraz czasem manometrię przewodu pokarmowego.

Leczenie zmniejszonej perystaltyki jelit zależy od przyczyny podstawowej. Obejmuje ono korektę zaburzeń elektrolitowych, odstawienie leków hamujących motorykę, wczesne uruchomienie pacjenta po zabiegach operacyjnych, stosowanie prokinetykow (metoklopramid, erytromycyna, prukalopryd), a w ciężkich przypadkach – dekompresję przewodu pokarmowego przy użyciu sondy nosowo-żołądkowej. W sytuacjach przewlekłych może być konieczne wdrożenie żywienia dojelitowego lub pozajelitowego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Kwetaplex 200 mg

Przedawkowanie kwetiapiny (Kwetaplex) prowadzi do nasilenia jej farmakologicznych działań, manifestujących się objawami neurologicznymi (senność, splątanie, drgawki, śpiączka), kardiologicznymi (tachykardia, wydłużenie QT, arytmie), hemodynamicznymi (niedociśnienie tętnicze, wstrząs), oddechowymi (zapaść układu oddechowego) oraz efektami antycholinergicznymi (zatrzymanie moczu, suchość błon śluzowych). Szczególnie niebezpieczne są powikłania takie jak niewydolność oddechowa, rabdomioliza prowadząca do ostrej niewydolności nerek, oraz zaburzenia rytmu serca zagrażające życiu. Warto podkreślić, że ryzyko ciężkich objawów jest wyższe u pacjentów z chorobami układu krążenia. W przypadku przedawkowania konieczna jest szybka interwencja medyczna i hospitalizacja na OIOM, z monitorowaniem EKG, ciśnienia tętniczego, saturacji oraz stanu neurologicznego.
arytmia, blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, choroba układu krążenia, działanie farmakologiczne, efekt antycholinergiczny, fizostygmina, fumaran kwetiapiny, gazometria, hipertermia, hipoksja, hipoperfuzja narządowa, interwencja medyczna, kwasica metaboliczna, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, mioglobina, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, postępowanie terapeutyczne, poszerzenie zespołu QRS, przewodnictwo sercowe, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, rozszerzenie źrenic, śpiączka, stan padaczkowy, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie OUN, uszkodzenie wielonarządowe, węgiel aktywny, wspomaganie oddychania, wstrząs, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zapaść układu oddechowego, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny, zmniejszona perystaltyka jelit
Leksykon substancji czynnych
Wodorowęglan sodu – Przeciwwskazania stosowania

Wodorowęglan sodu (NaHCO₃) jest szeroko stosowany w medycynie do regulacji równowagi kwasowo-zasadowej, zwłaszcza w preparatach do hemodializy, hemofiltracji oraz leczeniu zaburzeń gastrycznych, takich jak refluks żołądkowo-przełykowy. Kluczowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest zasadowica metaboliczna, definiowana jako pH krwi >7,45 i podwyższone stężenie wodorowęglanów w osoczu, gdyż podanie dodatkowego NaHCO₃ może pogłębić zaburzenia. W przypadku roztworów dializacyjnych, np. Accusol 35 i multiBic, przeciwwskazania zależą od stężenia potasu: hipokaliemia bez suplementacji potasu jest przeciwwskazaniem dla roztworów z niskim lub zerowym stężeniem potasu (0-3 mmol/l), natomiast hiperkaliemia wyklucza stosowanie roztworów z potasem 4 mmol/l. Dodatkowo, przeciwwskazania proceduralne obejmują niewydolność nerek z nasilonym katabolizmem, niedostateczny przepływ krwi w dostępie naczyniowym oraz wysokie ryzyko krwotoku pod wpływem leków przeciwzakrzepowych.
alginian sodu, alkaloza metaboliczna, estry hydroksybenzoesanów, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipernatremia, hipokaliemia, metylu parahydroksybenzoesan, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność serca, propylu parahydroksybenzoesan, refluks żołądkowo-przełykowy, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór dializacyjny, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zasadowica metaboliczna, zespół Burnetta, zespół mleczno-alkaliczny, zmniejszona perystaltyka jelit, zwapnienie tkanek miękkich

zmniejszona perystaltyka jelit

Powiązane wpisy

Przedawkowanie – Kwetaplex 200 mg

Wodorowęglan sodu – Przeciwwskazania stosowania