szczepionka OPV
Szczepionka OPV (Oral Polio Vaccine) to doustna szczepionka przeciwko poliomyelitis, zawierająca żywe, atenuowane (osłabione) szczepy wirusa polio. Została opracowana przez Alberta Sabina i wprowadzona do użytku w latach 60. XX wieku jako alternatywa dla szczepionki iniekcyjnej IPV (Inactivated Polio Vaccine).
OPV indukuje zarówno odporność humoralną (przeciwciała w surowicy), jak i miejscową (przeciwciała w przewodzie pokarmowym), co zapewnia silną ochronę przed zakażeniem. Szczepionka jest podawana doustnie w postaci kropli, co ułatwia masowe kampanie szczepień, szczególnie w krajach rozwijających się, gdzie dostęp do opieki medycznej może być ograniczony.
Pomimo wysokiej skuteczności w zapobieganiu polio, szczepionka OPV wiąże się z rzadkim ryzykiem wywołania poliomyelitis poszczepiennego (VAPP) z częstością około 1 przypadku na 2,7 miliona podanych dawek. Z tego powodu w krajach, gdzie polio zostało wyeliminowane, często stosuje się obecnie szczepionkę IPV, która nie niesie ryzyka VAPP.
W globalnej strategii eradykacji polio WHO zaleca stosowanie szczepionki OPV w krajach endemicznych i wysokiego ryzyka ze względu na jej zdolność do wywoływania odporności zbiorowej, podczas gdy kraje wolne od polio przechodzą na szczepionkę IPV. Ostatecznym celem jest całkowite zaprzestanie stosowania OPV po globalnej eradykacji choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Interakcje
Żywy atenuowany wirus różyczki (szczep Wistar RA 27/3), stosowany w szczepionkach MMR i MMRV, może wchodzić w interakcje z innymi szczepionkami oraz produktami leczniczymi, co ma istotne znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa szczepień. Szczepionki zawierające wirus różyczki mogą być podawane jednocześnie z wieloma innymi szczepionkami, w tym sześcioskładnikowymi (DTPa-HBV-IPV/Hib), przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, Hib, IPV, OPV, HBV, HAV, meningokokom (MenB, MenC, MenACWY), ospie wietrznej (VZV) oraz pneumokokom. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym podawaniu szczepionki Bexsero (MenB) ze szczepionkami zawierającymi wirus różyczki ze względu na zwiększone ryzyko gorączki i innych działań niepożądanych. W przypadku braku danych klinicznych dotyczących innych szczepionek, zaleca się podawanie ich w różne miejsca ciała oraz zachowanie odstępu co najmniej 1 miesiąca między szczepieniami zawierającymi żywe atenuowane wirusy, aby uniknąć interferencji wirusowych.
atenuowany wirus różyczki, immunogenność, immunoglobulina ludzka, interakcja lekowa, odpowiedź immunologiczna, próba tuberkulinowa, reakcja poszczepienna, szczep Wistar RA 27/3, szczepionka DTP, szczepionka Hib, szczepionka IPV, szczepionka MenB, szczepionka meningokokowa skoniugowana, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka OPV, szczepionka pneumokokowa skoniugowana, szczepionka przeciw ospie wietrznej, test tuberkulinowy, transfuzja krwi, układ odpornościowy, wirus różyczki, wynik fałszywie ujemny, WZW typu A, WZW typu B, zespół Reye’a - Leksykon substancji czynnych
Wirus polio – Właściwości farmakodynamiczne
Wirus poliomyelitis (polio) występuje w szczepionkach skojarzonych ADACEL POLIO i TETRAXIM w formie inaktywowanej (IPV), zawierających trzy serotypy: typ 1 (Mahoney), typ 2 (MEF-1) oraz typ 3 (Saukett). W jednej dawce (0,5 ml) obu preparatów znajdują się odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D dla poszczególnych typów wirusa. Szczepionki te indukują produkcję neutralizujących przeciwciał, które zapobiegają infekcji neuronów i rozwojowi paraliżu. Badania kliniczne potwierdzają wysoką immunogenność i bezpieczeństwo, wykazując 100% seroprotekcję (miano ≥1:8 lub ≥5 w teście seroneutralizacji) u dzieci, młodzieży i dorosłych po podaniu dawek przypominających lub pierwotnych. Ochrona utrzymuje się nawet do 10 lat po szczepieniu, a powtórne szczepienie wywołuje odpowiedź immunologiczną u ≥98,5% osób. Szczepionka ADACEL POLIO może zastąpić szczepionki dT lub dT-IPV w schematach przypominających.
antygen D, dawka przypominająca, dawka uzupełniająca, inaktywowany wirus polio, indukcja przeciwciał, jednostka antygenu D, komórki Vero, poliomyelitis, przeciwciała neutralizujące, seroprotekcja, serotypy wirusa polio, szczepienie pierwotne, szczepionka atenuowana, szczepionka IPV, szczepionka OPV, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, VAPP, wirus polio typ 1, wirus polio typ 2, wirus polio typ 3