bakteriemia Staphylococcus aureus

Bakteriemia Staphylococcus aureus to obecność bakterii Staphylococcus aureus we krwi pacjenta, co stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. S. aureus jest Gram-dodatnim ziarnikowcem, który może powodować zakażenia o różnym nasileniu – od łagodnych infekcji skóry po zagrażające życiu infekcje inwazyjne.

Bakteriemia S. aureus może być pierwotna (bez uchwytnego źródła) lub wtórna (z identyfikowalnym ogniskiem zakażenia). Najczęstsze źródła obejmują zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia związane z obecnością cewników naczyniowych, infekcje ran pooperacyjnych, zapalenie wsierdzia oraz zakażenia kości i stawów. Szczególnie niebezpieczne są szczepy MRSA (methicillin-resistant Staphylococcus aureus), oporne na antybiotyki beta-laktamowe.

Objawy bakteriemii S. aureus obejmują gorączkę, dreszcze, hipotonię, tachykardię i zaburzenia świadomości. Powikłania mogą być liczne i poważne, w tym zapalenie wsierdzia, ropnie narządowe, zapalenie kości i szpiku, zapalenie stawów oraz zespół wstrząsu septycznego. Śmiertelność w przypadku bakteriemii S. aureus wynosi 15-50%, zależnie od czynników ryzyka pacjenta i skuteczności leczenia.

Diagnostyka obejmuje posiewy krwi (zaleca się pobranie 2-3 próbek przed włączeniem antybiotykoterapii), badania obrazowe w poszukiwaniu ognisk zakażenia oraz monitorowanie markerów stanu zapalnego. Leczenie wymaga agresywnej antybiotykoterapii dożylnej (dla MSSA najczęściej oksacylina lub kloksacylina, dla MRSA – wankomycyna, daptomycyna lub linezolid) przez minimum 14 dni, a w przypadku powikłań nawet 4-6 tygodni. Kluczowe jest również usunięcie potencjalnego źródła zakażenia, jak cewniki naczyniowe czy ropnie wymagające drenażu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl