lewomepromazyny chlorowodorek
Lewomepromazyny chlorowodorek to pochodna fenotiazyny, stosowana jako lek przeciwpsychotyczny (neuroleptyk) pierwszej generacji o silnym działaniu uspokajającym. Związek ten wykazuje działanie antagonistyczne wobec receptorów dopaminowych (głównie D2), serotoninowych, adrenergicznych, histaminowych oraz cholinergicznych, co jest podstawą jego wielokierunkowego działania klinicznego.
W praktyce medycznej lewomepromazyna stosowana jest przede wszystkim w leczeniu psychoz, zwłaszcza przebiegających z silnym pobudzeniem psychoruchowym. Ze względu na wyraźne działanie sedatywne znajduje zastosowanie w stanach silnego niepokoju i bezsenności towarzyszących zaburzeniom psychicznym. Dodatkowo, lek wykazuje działanie przeciwwymiotne oraz potencjalizuje działanie analgetyków, co sprawia, że jest wykorzystywany w leczeniu bólu przewlekłego, szczególnie w medycynie paliatywnej.
Profil działań niepożądanych lewomepromazyny obejmuje efekty pozapiramidowe (choć słabiej wyrażone niż w przypadku innych klasycznych neuroleptyków), sedację, hipotonię ortostatyczną, efekty antycholinergiczne oraz wydłużenie odstępu QT. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami układu krążenia, padaczką oraz zaburzeniami czynności wątroby. Ze względu na znaczną sedację, lewomepromazyna jest często podawana w godzinach wieczornych.