ekspozycja na kortykosteroid

Ekspozycja na kortykosteroidy odnosi się do sytuacji, w której organizm zostaje poddany działaniu leków z grupy kortykosteroidów, stosowanych ze względu na ich silne działanie przeciwzapalne, immunosupresyjne oraz przeciwalergiczne. Kortykosteroidy mogą być aplikowane różnymi drogami: doustnie, wziewnie, dożylnie, domięśniowo, dostawowo oraz miejscowo na skórę lub błony śluzowe.

Długotrwała ekspozycja na kortykosteroidy wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, w tym: osteoporozy, nadciśnienia tętniczego, hiperglikemii, wzrostu masy ciała, zaćmy, jaskry, zaburzeń psychicznych oraz zwiększonej podatności na infekcje. Ryzyko powikłań wzrasta wraz z dawką i czasem trwania terapii, dlatego zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy okres.

W praktyce klinicznej należy zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przy planowaniu leczenia kortykosteroidami. W przypadku terapii przewlekłej konieczne jest regularne monitorowanie pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych oraz wdrożenie odpowiednich działań profilaktycznych, takich jak suplementacja wapnia i witaminy D przy długotrwałym stosowaniu.