grzybica układowa
Grzybica układowa to rodzaj zakażenia grzybiczego, które rozprzestrzenia się w organizmie człowieka, atakując narządy wewnętrzne. W przeciwieństwie do grzybic powierzchownych, które dotyczą skóry, włosów czy paznokci, grzybice układowe są znacznie poważniejszymi infekcjami, często zagrażającymi życiu.
Najczęstsze patogeny wywołujące grzybice układowe to Candida spp. (kandydoza układowa), Aspergillus spp. (aspergiloza), Cryptococcus neoformans (kryptokokoza), a także grzyby z rodzajów Histoplasma, Blastomyces i Coccidioides. Zakażenia te występują głównie u osób z upośledzoną odpornością, np. po przeszczepach narządów, z AIDS, w trakcie chemioterapii, czy z wrodzonymi niedoborami odporności.
Objawy grzybicy układowej są zróżnicowane i zależą od zajętego narządu – mogą obejmować gorączkę, osłabienie, utratę masy ciała, zaburzenia oddychania, zmiany neurologiczne czy zaburzenia funkcji wątroby. Diagnostyka opiera się na badaniach mikrobiologicznych, serologicznych, obrazowych oraz histopatologicznych pobranych tkanek.
Leczenie grzybic układowych wymaga długotrwałej terapii przeciwgrzybiczej z zastosowaniem leków systemowych takich jak amfoterycyna B, azole (flukonazol, worykonazol, itrakonazol), echinokandyny czy flucytozyna. Wybór leku zależy od rodzaju patogenu, lokalizacji zakażenia oraz stanu immunologicznego pacjenta. Ze względu na poważny charakter tych infekcji oraz rosnącą oporność na leki przeciwgrzybicze, grzybice układowe stanowią istotne wyzwanie we współczesnej medycynie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Orungal 100 mg
Orungal, zawierający itrakonazol w dawce 100 mg w postaci kapsułek, jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, stosowanym w leczeniu zarówno powierzchownych, jak i układowych zakażeń grzybiczych. Wskazania obejmują grzybicę narządów płciowych (pochwa, srom), rozległe lub oporne na leczenie miejscowe grzybice skóry, łupież pstry, kandydozę jamy ustnej, grzybicze zakażenia rogówki oraz onychomikozę wywołaną dermatofitami i drożdżakami. W zakresie grzybic układowych Orungal jest stosowany m.in. w aspergilozie, kandydozie, kryptokokozie (zwłaszcza po nieskutecznym leczeniu pierwszego rzutu), histoplazmozie, blastomikozie, sporotrychozie, parakokcydioidomikozie i chromomikozie. Terapia wymaga potwierdzenia etiologii grzybiczej, oceny rozległości infekcji oraz uwzględnienia stanu immunologicznego pacjenta, a także potencjalnych interakcji lekowych itrakonazolu.
aspergiloza układowa, badanie mykologiczne, blastomikoza, chromomikoza, grzybica paznokci, grzybica pochwy i sromu, grzybica skóry, grzybica układowa, grzybicze zakażenie rogówki, histoplazmoza, inwazyjne zakażenie grzybicze, itrakonazol, kandydoza jamy ustnej, kandydoza układowa, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kryptokokoza, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, onychomykoza, parakokcydioidomikoza, pityriasis versicolor, sporotrychoza, terapia przeciwgrzybicza, zakażenie grzybicze narządów płciowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Abelcet 5 mg/ml
Abelcet, zawierający amfoterycynę B w kompleksach lipidowych o stężeniu 5 mg/ml, jest stosowany w leczeniu ciężkich grzybic układowych w dawce 5 mg/kg masy ciała na dobę, podawanej w formie infuzji dożylnej przez co najmniej 14 dni. Terapia może być kontynuowana nawet do 28 miesięcy, z dawką skumulowaną do 73,6 g bez istotnej toksyczności. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z cukrzycą, chorobami nerek, wątroby, w podeszłym wieku oraz u pacjentów z neutropenią. U dzieci i młodzieży (1 miesiąc–16 lat) dawki są proporcjonalne do masy ciała, jednak brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u niemowląt poniżej 1 miesiąca życia oraz wcześniaków z aspergilozą.
amfoterycyna B w kompleksach lipidowych, aspergiloza, cukrzyca, dawka testowa, działanie niepożądane, grzybica układowa, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania zawiesiny, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, neutropenia, nowotwór układu krwiotwórczego, reakcja rzekomoanafilaktyczna, toksyczność - Leksykon substancji czynnych
Itrakonazol – Wskazania do stosowania
Itrakonazol, dostępny w kapsułkach twardych o dawce 100 mg, jest szerokospektralnym lekiem przeciwgrzybiczym z grupy azoli, wykazującym skuteczność w leczeniu zarówno powierzchownych, jak i układowych zakażeń grzybiczych. Wskazania obejmują m.in. kandydozę pochwy i sromu, grzybice skóry (tinea pedis, tinea manuum, tinea corporis, tinea cruris), łupież pstry, kandydozę jamy ustnej i gardła, grzybicze zakażenia rogówki oraz onychomikozę. Preparaty takie jak Ipozumax, ItraGen, Itrax, Orungal i Trioxal są stosowane w zależności od rodzaju zakażenia i jego ciężkości. Itrakonazol jest także efektywny w leczeniu ciężkich grzybic układowych, w tym aspergilozy, kandydozy układowej, kryptokokozy (jako terapia drugiego rzutu), histoplazmozy, blastomikozy, sporotrychozy, parakokcydioidomikozy oraz chromomikozy. W terapii onychomikozy konieczne jest dłuższe leczenie ze względu na ograniczoną penetrację leku do struktur paznokci.
AIDS, amfoterycyna B, Aspergillus, aspergiloza układowa, blastomikoza, Blastomyces dermatitidis, Candida, chromomikoza, drożdżaki, Epidermophyton, grzybica goleni, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica rąk, grzybica skóry, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, grzybica tułowia, grzybica układowa, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, inwazyjna aspergiloza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza sromu, kandydoza układowa, kryptokokoza, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, Malassezia, Microsporum, neutropenia, onychomykoza, Paracoccidioides brasiliensis, parakokcydioidomikoza, pityriasis versicolor, pleśniawki, Sporothrix schenckii, sporotrychoza, tinea corporis, tinea cruris, tinea manuum, tinea pedis, Trichophyton, zakażenie grzybicze, zakażenie rogówki, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Corhydron 100 100 mg
Lek Corhydron 100 zawiera 100 mg hydrokortyzonu w postaci buforowanego hydrokortyzonu sodu bursztynianu (140,4 mg) i posiada istotne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić dla bezpieczeństwa pacjenta. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na hydrokortyzon lub inne kortykosteroidy, nadwrażliwość na substancje pomocnicze oraz obecność układowych zakażeń grzybiczych, które mogą ulec zaostrzeniu wskutek działania immunosupresyjnego leku. W wyjątkowych, zagrażających życiu sytuacjach klinicznych, takich jak wstrząs anafilaktyczny, ciężkie zaostrzenia astmy, wstrząs septyczny, obrzęk mózgu czy ciężkie reakcje autoimmunologiczne, dopuszcza się krótkotrwałe (24-36 godzin) zastosowanie Corhydronu 100 pomimo przeciwwskazań, jeśli korzyści przewyższają ryzyko.
astma oskrzelowa, charakterystyka produktu leczniczego, Corhydron, działanie immunosupresyjne, glikokortykosteroid, grzybica układowa, hydrokortyzon, hydrokortyzon sodu bursztynianu, infekcja grzybicza, infuzja, kortykosteroid, leczenie przeciwgrzybicze, obrzęk mózgu, proszek i rozpuszczalnik, reakcja alergiczna, reakcja autoimmunologiczna, reakcja krzyżowa, roztwór do wstrzykiwań, stan astmatyczny, stan zagrożenia życia, substancja czynna, substancja pomocnicza, terapia uzupełniająca, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Itrax 100 mg
Itrakonazol w postaci kapsułek twardych 100 mg wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju i lokalizacji zakażenia oraz stanu klinicznego pacjenta. W leczeniu kandydozy sromu i pochwy stosuje się dawkę 200 mg dwa razy na dobę lub 200 mg raz na dobę przez 1 lub 3 dni. W przypadku grzybicy skóry zalecane jest 200 mg raz na dobę przez 7 dni lub 100 mg raz na dobę przez 15 dni, natomiast w zakażeniach okolic o zwiększonej keratynizacji (np. grzybica podeszw stóp i dłoni) dawka wynosi 200 mg dwa razy na dobę lub 100 mg raz na dobę przez 7 do 30 dni. W leczeniu grzybicy paznokci stosuje się schematy cykliczne (200 mg dwa razy na dobę przez tydzień, z przerwą trwającą 3 tygodnie) lub ciągłe (200 mg raz na dobę przez 3 miesiące), z różnicą w liczbie cykli zależnie od lokalizacji zakażenia. Długość terapii grzybicy paznokci wynosi od 6 do 9 miesięcy, a eliminacja leku ze skóry i paznokci jest wolniejsza niż z osocza.
aspergiloza, blastomikoza, chromomikoza, dermatofity, drożdżak, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica układowa, grzybicze zapalenie rogówki, histoplazmoza, itrakonazol, Itrax, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza sromu i pochwy, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kryptokokoza, leczenie cykliczne, łupież pstry, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obniżona odporność, parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, zakażenie narządów płciowych, zwiększona keratynizacja - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Trioxal 100 mg
Trioxal, zawierający itrakonazol w dawce 100 mg w postaci kapsułek twardych, jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, stosowanym w terapii różnorodnych infekcji grzybiczych, zarówno powierzchniowych, jak i układowych. Wskazania obejmują mikologicznie potwierdzone zakażenia układu moczowo-płciowego u kobiet (grzybica pochwy i sromu), dermatologiczne infekcje grzybicze (rozległa grzybica skóry, łupież pstry, łojotokowe zapalenie skóry, kandydoza jamy ustnej, grzybicze zakażenie rogówki), onychomikozę oraz ciężkie grzybice układowe, takie jak aspergiloza, kandydoza, kryptokokoza, histoplazmoza, blastomikoza, sporotrychoza i parakokcydioidomikoza. Terapia systemowa itrakonazolem jest zalecana szczególnie w przypadkach opornych na leczenie miejscowe, nawrotowych lub zaawansowanych infekcji, po potwierdzeniu etiologii grzybiczej badaniami mikologicznymi i diagnostyką specjalistyczną.
aspergiloza układowa, badanie mikologiczne, blastomikoza, diagnostyka mikrobiologiczna, diagnostyka mykologiczna, etiologia grzybicza, grzybica paznokci, grzybica pochwy i sromu, grzybica skóry, grzybica układowa, grzybicze zakażenie rogówki, histoplazmoza, infekcja dermatofitowa, infekcja inwazyjna, itrakonazol, kandydoza jamy ustnej, kandydoza układowa, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kryptokokoza, lek przeciwgrzybiczy, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, Malassezia furfur, niedobór odporności, onychomikoza, parakokcydioidomikoza, sporotrychoza, terapia miejscowa, zakażenie powierzchniowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Predasol
Produkt leczniczy Predasol, zawierający glikokortykosteroid, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych, takich jak niewydolność krążenia, zatrzymanie pracy serca, skurcz oskrzeli oraz wahania ciśnienia tętniczego. Działanie immunosupresyjne Predasolu zwiększa podatność na zakażenia bakteryjne, wirusowe, pasożytnicze i grzybicze, a objawy infekcji mogą być maskowane, co utrudnia diagnostykę. Konieczne jest monitorowanie pacjentów z chorobami takimi jak gruźlica, wirusowe zapalenie wątroby typu B, strongyloidoza czy inne zakażenia oportunistyczne, a także ostrożne stosowanie u osób z wrzodami żołądka, osteoporozą, niewydolnością serca, nadciśnieniem, cukrzycą, chorobami psychicznymi, jaskrą i uszkodzeniami rogówki. W przypadku stosowania dużych dawek zaleca się kontrolę poziomu potasu i ograniczenie sodu, a także dostosowanie dawki w sytuacjach zwiększonego obciążenia fizycznego.
bradykardia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, działanie diabetogenne, fluorochinolon, glikokortykosteroid, gruźlica, grzybica układowa, guz chromochłonny, immunosupresja, jaskra, miastenia, mineralokortykosteroid, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność krążenia, niewydolność serca, opryszczka, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, półpasiec, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, WZW typu B, zaćma, zakażenie oportunistyczne, zapalenie otrzewnej, zapalenie ścięgna, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie węzłów chłonnych, zespół odstawienia kortyzonu, żywa szczepionka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ketokonazol 200 mg
Ketokonazol, pochodna imidazolu z grupy leków przeciwgrzybiczych (kod ATC: J02AB02), dostępny w tabletkach po 200 mg, działa poprzez hamowanie syntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. Mechanizm ten polega na specyficznym wiązaniu z lanosterolo-14-alfademetylazą, enzymem cytochromu P450, co prowadzi do utraty integralności błony i śmierci komórki grzybiczej. Dodatkowo, w przypadku Candida spp., ketokonazol zaburza przejście patogenu w formę micelarną, ograniczając jego patogenność. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciw dermatofitom (Microsporum, Epidermatophyton, Trichophyton), drożdżakom (Candida albicans, Cryptococcus neoformans, Pityrosporum), grzybom dimorficznym (Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum, Paracoccidioides brasiliensis) oraz innym patogenom (Sporotrichum schenckii, Phialophora spp., Blastomyces dermatiditis).
Candida, chromomikoza, cytochrom P450, dermatofity, drożdżaki, ergosterol, grzyb dimorficzny, grzybica paznokci, grzybica powierzchniowa, grzybica układowa, histoplazmoza, kandydoza błony śluzowej, kandydoza pochwy, ketokonazol, kokcydioidomikoza, lanosterolo-14-alfademetylaza, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, parakokcydioidomikoza, pochodna imidazolu, postać micelarna, spektrum przeciwgrzybicze - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Predasol
Prednizolon (Predasol) wykazuje silne działanie immunosupresyjne, co zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych i oportunistycznych, jednocześnie maskując ich objawy kliniczne, co utrudnia diagnostykę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z utajonymi zakażeniami, takimi jak gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B, a także w trakcie szczepień żywymi szczepionkami (od około 8 tygodni przed do 2 tygodni po szczepieniu). Prednizolon jest przeciwwskazany lub wymaga ścisłego nadzoru w przypadku chorób wrzodowych, osteoporozy, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, jaskry, zaburzeń psychicznych oraz u pacjentów z ryzykiem perforacji jelita (np. ciężkie wrzodziejące zapalenie jelita grubego). W trakcie terapii konieczne są regularne kontrole ciśnienia tętniczego, stężenia potasu w surowicy oraz okulistyczne co 3 miesiące, a także monitorowanie stanu klinicznego u chorych z niewydolnością serca i miastenią.
badanie okulistyczne, bradykardia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, choroba wrzodowa, cukrzyca, fluorochinolony, gruźlica, grzybica układowa, guz chromochłonny nadnerczy, immunosupresja, jaskra, leki przeciwdrobnoustrojowe, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, perforacja jelita, profilaktyka przeciwgruźlicza, reakcja anafilaktyczna, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, uszkodzenie rogówki, węgorek jelitowy, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaćma, zakażenia grzybicze, zakażenia oportunistyczne, zakażenia pasożytnicze, zapalenie otrzewnej, zapalenie ścięgna, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie węzłów chłonnych, zespół odstawienia kortyzonu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Predasol
Predasol, zawierający prednizolon, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych (niewydolność krążenia, zatrzymanie pracy serca, arytmie, skurcz oskrzeli, zmiany ciśnienia tętniczego) oraz immunosupresję zwiększającą podatność na zakażenia bakteryjne, wirusowe, pasożytnicze i grzybicze. Leczenie powinno być prowadzone po ocenie stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z ostrymi i przewlekłymi zakażeniami (np. wirusowe zapalenie wątroby typu B, gruźlica, strongyloidoza) oraz w okresie szczepień żywymi szczepionkami. Konieczne jest monitorowanie potencjalnych powikłań, takich jak perforacja jelita w ciężkim wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, ryzyko zapalenia i zerwania ścięgien przy jednoczesnym stosowaniu fluorochinolonów, a także nasilenie przebiegu chorób wirusowych (ospy wietrznej, odry) u pacjentów z osłabioną odpornością. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii, konieczność suplementacji potasu oraz możliwość bradykardii po dożylnym podaniu dużych dawek prednizolonu.
arytmia, bradykardia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, cukrzyca, grzybica układowa, guz chromochłonny nadnerczy, hipokaliemia, immunosupresja, jaskra, miastenia, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność krążenia, niewydolność serca, opryszczka, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, perforacja jelita, półpasiec, profilaktyka przeciwgruźlicza, przełom guza chromochłonnego, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, węgorek jelitowy, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaćma, zakażenie bakteryjne, zapalenie otrzewnej, zapalenie ścięgna, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie węzłów chłonnych, zerwanie ścięgna, zespół odstawienia kortyzonu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Abelcet 5 mg/ml
Amfoterycyna B w kompleksach lipidowych (Abelcet) jest stosowana w leczeniu grzybic układowych, jednak jej użycie u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. Dotychczasowe dane kliniczne dotyczące konwencjonalnej amfoterycyny B nie wykazały istotnych działań teratogennych ani embriotoksycznych, jednak liczba przypadków jest ograniczona, co nie pozwala na pełną ocenę bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne na szczurach i królikach nie wykazały negatywnego wpływu na rozrodczość, embriotoksyczność ani fetotoksyczność. Mimo to, stosowanie Abelcetu w ciąży powinno być zarezerwowane dla sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja o terapii powinna być oparta na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meprelon
Meprelon (metyloprednizolon) wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza w przypadku ciężkich zakażeń, gruźlicy, chorób przewlekłych (np. osteoporozy, cukrzycy, nadciśnienia tętniczego) oraz schorzeń okulistycznych i psychicznych. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem perforacji jelit, a także monitorować pod kątem rozedmy pęcherzykowej jelit, szczególnie przy podawaniu dożylnym. W trakcie terapii konieczne jest regularne monitorowanie parametrów metabolicznych, ciśnienia tętniczego oraz stężenia potasu w surowicy. Wysokie dawki (>500 mg dożylnie) mogą powodować zaburzenia rytmu serca, zapaść krążeniową i wymagają ścisłej kontroli. U pacjentów z nowotworami układu krwiotwórczego istnieje ryzyko zespołu rozpadu guza (TLS), a u osób z guzem chromochłonnym nadnerczy – przełomu guza, co wymaga szczególnej ostrożności.
amebioza, bradykardia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, choroba psychiczna, cukrzyca, glikokortykosteroid, gruźlica, grzybica układowa, guz chromochłonny nadnerczy, HBsAg, hepatotoksyczność, immunosupresja, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, lek przeciwgruźliczy, marskość wątroby, martwicze zapalenie jelit, metyloprednizolon, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nieostre widzenie, niewydolność serca, odpowiedź immunologiczna, opryszczka, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie rogówki, owrzodzenie żołądka, patogen oportunistyczny, perforacja jelit, półpasiec, przełom miasteniczny, przetoka jelitowa, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, rozedma pęcherzykowa jelit, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, uszkodzenie rogówki, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zajęcie węzłów chłonnych, zakażenie bakteryjne, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zaostrzenie stwardnienia rozsianego, zapalenie otrzewnej, zapalenie uchyłków jelita, zapaść krążeniowa, zarażenie nicieniami, zarażenie pasożytnicze, zatrzymanie akcji serca, zespół rozpadu guza, zespół z odstawienia, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Corhydron 25 25 mg
Preparat Corhydron, zawierający hydrokortyzon w postaci buforowanego hydrokortyzonu sodu bursztynianu (dawki 25 mg i 100 mg, odpowiednio 35,10 mg i 140,4 mg substancji czynnej), posiada ograniczone przeciwwskazania do stosowania. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na hydrokortyzon lub inne kortykosteroidy oraz substancje pomocnicze, a także obecność układowych zakażeń grzybiczych, ze względu na ryzyko immunosupresji i progresji infekcji. W przypadku podejrzenia alergii na składniki preparatu konieczne jest odstąpienie od podania leku i rozważenie alternatywnych kortykosteroidów, a w razie konieczności – przeprowadzenie próby uczuleniowej pod kontrolą alergologa.
alergolog, grzybica układowa, hydrokortyzon, hydrokortyzon sodu bursztynian, immunosupresja, kortykosteroid, nadwrażliwość na hydrokortyzon, obniżona odporność, próba uczuleniowa, proszek do sporządzania roztworu, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, stan zagrożenia życia, substancja pomocnicza, terapia kortykosteroidowa, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meprelon
Produkt leczniczy Meprelon (metyloprednizolon) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak ciężkie zakażenia (w tym wirusowe, bakteryjne, grzybicze i pasożytnicze), choroby przewodu pokarmowego (owrzodzenia, zapalenia jelit z ryzykiem perforacji), cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, osteoporoza, choroby psychiczne, jaskra oraz u osób z historią gruźlicy czy nowotworów układu krwiotwórczego. Wskazane jest monitorowanie parametrów metabolicznych, ciśnienia tętniczego, czynności nerek i wątroby oraz stężenia potasu w surowicy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rozedmy pęcherzykowej jelit, zespołu rozpadu guza (TLS), przełomu guza chromochłonnego nadnerczy oraz zaostrzenia miastenii. W trakcie terapii glikokortykosteroidami może dochodzić do maskowania objawów zakażeń i innych powikłań, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej. Szczepienia żywymi szczepionkami są przeciwwskazane w okresie około 8 tygodni przed i 2 tygodni po terapii, a szczepienia inaktywowanymi mogą mieć obniżoną skuteczność przy dużych dawkach leku.
bradykardia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, cukrzyca, działanie immunosupresyjne, glikokortykosteroid, grzybica układowa, guz chromochłonny nadnerczy, immunosupresja, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, kortykosteroid, marskość wątroby, martwicze zapalenie jelit, metyloprednizolon, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, opryszczkowe zapalenie rogówki, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie rogówki, owrzodzenie żołądka, patogen oportunistyczny, perforacja jelita, przełom miasteniczny, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, rozedma pęcherzykowa jelit, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, węzeł chłonny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica, zapalenie otrzewnej, zapalenie uchyłków jelita, zapaść krążeniowa, zarażenie pasożytnicze, zespół rozpadu guza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Grzybica (candidiasis), wywoływana głównie przez Candida albicans, manifestuje się najczęściej jako miejscowa infekcja skóry i błon śluzowych, w tym grzybica pochwy u kobiet i zapalenie żołędzi u mężczyzn. Standardowe leczenie przeciwgrzybicze, obejmujące preparaty miejscowe (kremy, czopki dopochwowe) oraz leki doustne, przynosi zazwyczaj całkowite wyleczenie i dobre rokowanie. Nawracająca grzybica pochwy, definiowana jako ≥4 epizody w ciągu roku, wymaga dłuższej terapii i dokładnej diagnostyki. Wczesne wdrożenie leczenia jest kluczowe, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji i potencjalnemu rozwojowi kandydozy układowej, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością.
błona śluzowa, Candida, Candida albicans, chemioterapia, czopek dopochwowy, czynnik predysponujący, czynnik wirulencji, drożdżyca, grzybica, grzybica pochwy, grzybica układowa, HIV, infekcja grzybicza, infekcja ogólnoustrojowa, kandydemia, kandydoza pochwy, kandydoza układowa, leczenie przeciwgrzybicze, lek doustny, nawracająca grzybica pochwy, obniżona odporność, przeszczep narządu, układ odpornościowy, wstrząs septyczny, zapalenie żołędzi - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nyscandin
Zawiesina doustna Nyscandin zawierająca nystatynę w stężeniu 100 000 IU/mL jest wskazana wyłącznie do leczenia powierzchownych zakażeń grzybiczych jamy ustnej, gardła oraz przewodu pokarmowego, natomiast nie jest zalecana w terapii grzybic układowych. U pacjentów z niewydolnością nerek istnieje ryzyko pojawienia się nystatyny w osoczu, co wymaga ścisłego monitorowania. Lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (2,72 mg/ml) i propylu parahydroksybenzoesan (0,24 mg/ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne, dlatego u osób z nadwrażliwością na te związki należy zachować ostrożność lub rozważyć alternatywne leczenie.
cukrzyca, dehydrogenaza alkoholowa, działanie ogólnoustrojowe, glikol propylenowy, grzybica układowa, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, metylu parahydroksybenzoesan, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na parahydroksybenzoesany, niedobór enzymu sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, nystatyna, powierzchniowe zakażenie grzybicze, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, rzadkie dziedziczne zaburzenie, substancja pomocnicza, terapia przeciwgrzybicza, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nystatyna Teva
Produkt leczniczy Nystatyna Teva (100 000 j.m./ml, granulat do sporządzenia zawiesiny doustnej i stosowania w jamie ustnej) nie jest wskazany do leczenia grzybic układowych. U pacjentów z niewydolnością nerek może dojść do pojawienia się nystatyny w niewielkich stężeniach we krwi, co wymaga zachowania ostrożności. Lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (155 mg/ml), kwas benzoesowy (4,17 mg/ml), parahydroksybenzoesan metylu (1,98 mg/ml) oraz propylu (0,49 mg/ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub inne działania niepożądane, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi lub rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi (np. nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedobór sacharazy-izomaltazy).
bilirubina niesprzężona, bilirubinemia, błona śluzowa, grzybica układowa, kwas benzoesowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, nystatyna, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, reakcja alergiczna, terapia przeciwgrzybicza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka jąder podkorowych, żółtaczka noworodków - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meprelon
Produkt leczniczy Meprelon (metyloprednizolon) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z aktywnymi zakażeniami wirusowymi (np. półpasiec, opryszczka, ospa wietrzna), przewlekłym zapaleniem wątroby z obecnością HBsAg, gruźlicą (wymaga jednoczesnego leczenia przeciwgruźliczego) oraz u osób po szczepieniach żywymi szczepionkami. Przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza w leczeniu zaostrzeń stwardnienia rozsianego, konieczne jest wykluczenie zakażeń i ocena stosunku korzyści do ryzyka, a pierwsza dawka powinna być podana w warunkach szpitalnych. Wskazane jest monitorowanie metaboliczne u pacjentów z cukrzycą (może być konieczne zwiększenie dawek insuliny lub leków doustnych) oraz kontrola ciśnienia tętniczego u osób z nadciśnieniem. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko twardzinowego przełomu nerkowego przy dawkach ≥ 12 mg/dobę, wymagającego monitorowania ciśnienia i funkcji nerek (stężenie kreatyniny). Wysokie dawki (> 500 mg dożylnie) mogą powodować poważne zaburzenia rytmu serca, w tym zapaść krążeniową i zatrzymanie akcji serca, nawet u pacjentów bez chorób serca.
amebioza, bradykardia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, cukrzyca, gruźlica, grzybica układowa, guz chromochłonny nadnerczy, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, marskość wątroby, martwicze zapalenie jelit, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, opryszczka, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie rogówki, owrzodzenie żołądka, perforacja jelit, polekowe uszkodzenie wątroby, półpasiec, przełom guza chromochłonnego, przełom miasteniczny, przetoka jelitowa, przewlekłe zapalenie wątroby, rozedma pęcherzykowa jelit, stwardnienie rozsiane, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaćma, zakrzepica, zapalenie uchyłków jelita, zapaść krążeniowa, zarażenie nicieniami, zarażenie pasożytnicze, zatrzymanie akcji serca, zespół odstawienia steroidów, zespół rozpadu guza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żywa szczepionka - Leksykon chorób i schorzeń
Kandydoza jamy ustnej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kandydoza jamy ustnej to infekcja grzybicza wywołana najczęściej przez Candida albicans, manifestująca się kremowo-białymi nalotami na błonie śluzowej jamy ustnej, które nie dają się łatwo usunąć i mogą powodować krwawienie. Szczególnie narażone na rozwój infekcji są niemowlęta do 6. miesiąca życia, osoby starsze z protezami dentystycznymi, pacjenci z obniżoną odpornością (np. HIV/AIDS, chemioterapia), osoby stosujące antybiotyki o szerokim spektrum, kortykosteroidy wziewne, cukrzycy z niewyrównanym poziomem glukozy oraz pacjenci z kserostomią. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, a w trudnych przypadkach na badaniach mikrobiologicznych. Leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwgrzybiczych, takich jak nystatyna (w postaci zawiesiny, tabletek do ssania lub proszku), mikonazol (żel doustny), flukonazol (tabletki lub zawiesina doustna), itrakonazol, klotrymazol oraz amfoterycyna B w ciężkich przypadkach. Terapia trwa zwykle 10-14 dni, z kontynuacją 2-3 dni po ustąpieniu objawów, a leki miejscowe należy utrzymywać w jamie ustnej jak najdłużej przed połknięciem.
amfoterycyna B, badanie mikroskopowe, Candida, Candida albicans, chemioterapia, cukrzyca, dysfagia, flukonazol, grzybica układowa, higiena jamy ustnej, HIV/AIDS, infekcja grzybicza, itrakonazol, kandydoza jamy ustnej, klotrymazol, kortykosteroid wziewny, kserostomia, leczenie onkologiczne, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, mikonazol, nystatyna, obniżona odporność, oporność na leki, proteza dentystyczna, sól fizjologiczna, spejser, układ odpornościowy, wymaz z jamy ustnej, zapalenie kącików ust - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Orungal 100 mg
Dawkowanie itrakonazolu (Orungal) powinno być indywidualnie dostosowane do wskazań klinicznych, lokalizacji zakażenia oraz stanu pacjenta. W leczeniu kandydozy sromu i pochwy stosuje się 200 mg dwa razy na dobę przez 1 dzień lub 200 mg raz na dobę przez 3 dni, natomiast w kandydozie jamy ustnej 100 mg raz na dobę przez 15 dni. U pacjentów z obniżoną odpornością może być konieczne podwojenie dawki z powodu zmniejszonej biodostępności. W grzybicy skóry dawki wahają się od 100 mg do 200 mg raz lub dwa razy na dobę, a czas leczenia od 7 do 30 dni, zależnie od rozległości zmian. W grzybicy paznokci stosuje się leczenie cykliczne (200 mg dwa razy na dobę przez tydzień, 2-3 cykle z przerwami) lub ciągłe (200 mg raz na dobę przez 3 miesiące), z uwzględnieniem wolniejszej eliminacji leku z tkanek. W grzybiczym zapaleniu rogówki zalecana dawka to 200 mg raz na dobę przez 21 dni, a długość terapii powinna być dostosowana do odpowiedzi klinicznej.
AIDS, aspergiloza, badanie mikologiczne, biodostępność itrakonazolu, blastomikoza, chromomikoza, dermatofity, drożdżaki, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica układowa, grzybicze zapalenie rogówki, histoplazmoza, itrakonazol, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza sromu i pochwy, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kryptokokoza, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parakokcydioidomikoza, przeszczepienie narządów, sporotrychoza limfatyczno-skórna, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nystapol
Preparat Nystapol w postaci zawiesiny doustnej o stężeniu 100 000 j.m./ml jest wskazany do leczenia miejscowych zakażeń grzybiczych jamy ustnej, przełyku oraz przewodu pokarmowego, nie zaś do terapii grzybic układowych. U pacjentów z niewydolnością nerek zaleca się ostrożność i monitorowanie pod kątem ewentualnych działań niepożądanych, gdyż nystatyna może pojawiać się we krwi w niewielkich stężeniach. Preparat zawiera substancje pomocnicze, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub być przeciwwskazaniem do stosowania, w tym sacharozę (400 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (E 218, 1 mg/ml) oraz propylu parahydroksybenzoesan (E 216, 0,2 mg/ml).
choroba sercowo-naczyniowa, deficyt enzymatyczny, grzybica układowa, lek przeciwgrzybiczny, metylu parahydroksybenzoesan, nadciśnienie tętnicze, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, nystatyna, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, sacharoza, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zakażenie grzybicze przełyku, zakażenie grzybicze przewodu pokarmowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydrocortisonum Aflofarm 5 mg/g
Hydrocortisonum Aflofarm w kremie o stężeniu 5 mg/g zawiera hydrokortyzonu octan i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, glikol propylenowy oraz parabeny (metylu i propylu parahydroksybenzoesanu), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Preparat nie powinien być stosowany w przypadku zakażeń skórnych bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, gdyż glikokortykosteroidy miejscowe mogą maskować objawy infekcji, nasilać ich przebieg oraz spowalniać gojenie. Ponadto, krem jest przeciwwskazany w chorobach dermatologicznych takich jak trądzik zwykły i różowaty, dermatitis perioralis, atrofia skóry, zmiany gruźlicze oraz w obecności zmian nowotworowych i przednowotworowych skóry, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów, progresji choroby i maskowania symptomów.
acne vulgaris, atrofia skóry, dermatitis perioralis, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, grzybica układowa, hydrokortyzon octan, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na hydrokortyzon, nowotwór skóry, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, rosacea, stan przednowotworowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe, zanik skóry, zapalenie okołoustne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ItraGen 100 mg
Itragen, zawierający 100 mg itrakonazolu w kapsułkach twardych, jest szeroko stosowanym lekiem przeciwgrzybiczym o udokumentowanej skuteczności w leczeniu zakażeń wywołanych przez grzyby z rodzaju Candida, dermatofity oraz drożdżaki. Wskazania obejmują kandydozy sromu i pochwy, kandydozy jamy ustnej, różne postaci grzybic skórnych (tinea corporis, tinea cruris, tinea pedis, tinea manus), a także onychomikozę charakteryzującą się zmianami w obrębie płytki paznokciowej. Ponadto, lek jest efektywny w terapii łupieżu pstrego (pityriasis versicolor) oraz głębokich, układowych zakażeń grzybiczych, takich jak sporotrychoza limfatyczno-skórna, parakokcydioidomikoza, blastomikoza i histoplazmoza. Itrakonazol jest również wskazany w leczeniu inwazyjnej aspergilozy u pacjentów z opornością lub nietolerancją na amfoterycynę B.
amfoterycyna B, badanie mykologiczne, blastomikoza, Candida, grzybica dłoni, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, grzybica układowa, histoplazmoza, inwazyjna aspergiloza, itrakonazol, kandydoza jamy ustnej, kandydoza sromu i pochwy, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, Malassezia, onychomykoza, parakokcydioidomikoza, pityriasis versicolor, sporotrychoza limfatyczno-skórna, stopa atlety, tinea corporis, tinea cruris, tinea manus, tinea pedis, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Trioxal
Itrakonazol (Trioxal 100 mg) wykazuje działanie inotropowe ujemne, co może prowadzić do obniżenia frakcji wyrzutowej lewej komory i zwiększać ryzyko zastoinowej niewydolności serca (ZNS), zwłaszcza przy dawkach ≥400 mg/dobę. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną lub przebyłą ZNS, a decyzja o jego zastosowaniu wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, uwzględniającej chorobę podstawową, dawkę oraz czynniki ryzyka takie jak choroba niedokrwienna serca, wady zastawkowe, POChP czy niewydolność nerek. Konieczna jest ścisła obserwacja kliniczna pod kątem objawów niewydolności serca i natychmiastowe odstawienie leku w przypadku ich wystąpienia. Ponadto, itrakonazol może powodować neuropatię oraz przemijającą lub trwałą utratę słuchu, szczególnie w kojarzeniu z chinidyną, której stosowanie z itrakonazolem jest przeciwwskazane.
achlorhydria, blastomikoza, choroba niedokrwienna serca, drożdżyca układowa, działanie inotropowe ujemne, grzybica układowa, hepatotoksyczność, histoplazmoza, kryptokokoza, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, nadwrażliwość krzyżowa, neuropatia, neutropenia, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, ostra niewydolność wątroby, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sporotrychoza, utrata słuchu, wada zastawkowa, zajęcie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmniejszona odporność - Leksykon substancji czynnych
Itrakonazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Itrakonazol, lek przeciwgrzybiczy z grupy azoli, wykazuje działanie inotropowe ujemne, co może prowadzić do przemijającego zmniejszenia frakcji wyrzutowej lewej komory serca oraz zwiększa ryzyko zastoinowej niewydolności serca, szczególnie przy dawce 400 mg/dobę. Stosowanie u pacjentów z istniejącą lub przeszłą niewydolnością serca jest przeciwwskazane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Należy uwzględnić czynniki ryzyka, takie jak choroba niedokrwienna serca, wady zastawkowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, niewydolność nerek oraz inne schorzenia predysponujące do obrzęków. Monitorowanie pacjentów pod kątem objawów niewydolności serca jest obligatoryjne, a w przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Dodatkowo, itrakonazol może nasilać działanie inotropowe ujemne antagonistów kanałów wapniowych poprzez hamowanie ich metabolizmu, co wymaga ostrożności w terapii skojarzonej.
achlorhydria, AIDS, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora H2, blastomykoza, choroba niedokrwienna serca, cytochrom CYP3A4, drożdżyca układowa, działanie inotropowe ujemne, frakcja wyrzutowa lewej komory, grzybica układowa, hepatotoksyczność, histoplazmoza, inhibitor pompy protonowej, kryptokokoza, lek przeciwgrzybiczny, marskość wątroby, nadwrażliwość krzyżowa, neuropatia, neutropenia, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, osłabiona odporność, ostra niewydolność wątroby, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sporotrychoza, utrata słuchu, wada zastawkowa serca, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kwetaplex XR 150 mg
Lek Kwetaplex XR, zawierający 150 mg kwetiapiny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na kwetapinę lub substancje pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów enzymu CYP3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV (ritonawir, atazanawir, indynawir), leki przeciwgrzybicze z grupy azoli (ketokonazol, itrakonazol, flukonazol, worykonazol), makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna) oraz nefazodon. Hamowanie metabolizmu kwetiapiny przez te leki prowadzi do kumulacji substancji czynnej, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym nadmiernej sedacji, wydłużenia odstępu QT oraz hipotensji ortostatycznej.
antybiotyki makrolidowe, azole przeciwgrzybicze, azolowe leki przeciwgrzybicze, cytochrom P450 3A4, grzybica układowa, hipotensja ortostatyczna, infekcja bakteryjna, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, kwetiapina, makrolidy, nefazodon, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, sedacja, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Amfoterycyna B – Wskazania do stosowania
Amfoterycyna B jest antybiotykiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, dostępnym w trzech głównych formulacjach: Abelcet (kompleks lipidowy), AmBisome (postać liposomalna) oraz Fungizone (postać konwencjonalna). Abelcet jest wskazany przede wszystkim w leczeniu ciężkiej inwazyjnej kandydozy oraz jako lek drugiego rzutu w ciężkich grzybicach układowych, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub nietolerancją konwencjonalnej amfoterycyny B. AmBisome stosuje się w ciężkich zakażeniach grzybiczych, w tym empirycznie u pacjentów z gorączką neutropeniczną, oraz w zakażeniach OUN ze względu na lepszą penetrację do płynu mózgowo-rdzeniowego. Fungizone jest zarezerwowany do zagrażających życiu zakażeń grzybiczych, w tym wywołanych przez Aspergillus, Candida, Cryptococcus i inne patogeny, oraz jako opcja w leczeniu amerykańskiej leiszmaniozy śluzówkowo-skórnej.
amfoterycyna B konwencjonalna, amfoterycyna B lipidowa, amfoterycyna B liposomalna, antybiotyk przeciwgrzybiczy, Aspergillus, aspergiloza, aspergiloza inwazyjna, blastomikoza, Blastomyces, Candida, coccidioides, Cryptococcus, działanie niepożądane, fuzarioza, gorączka neutropeniczna, grzybica układowa, Histoplasma, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie empiryczne, leiszmanioza śluzówkowo-skórna, mukormikoza, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, obniżona odporność, płyn mózgowo-rdzeniowy, rozsiana kandydoza, rozsiana kryptokokoza, uszkodzenie nerek, zakażenie grzybicze, zakażenie OUN, zygomikoza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dermocort 1,372 mg/g
Dermocort, zawierający 1,372 mg hydrokortyzonu w 1 g zawiesiny, jest miejscowym kortykosteroidem stosowanym w dermatologii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na hydrokortyzon, inne kortykosteroidy lub substancje pomocnicze. Nie powinien być stosowany w przypadku zakażeń skóry (bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych), trądziku zwykłego i różowatego, atrofii skóry, nowotworów i stanów przednowotworowych skóry, zapalenia skóry wokół ust, a także na otwarte rany i uszkodzoną skórę ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania systemowego i nasilenia działań niepożądanych. Ponadto, Dermocort jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat, po szczepieniach ochronnych, przy współistniejącej grzybicy układowej oraz zmianach gruźliczych skóry.
aerozol na skórę, atrofia skóry, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, grzybica układowa, hydrokortyzon, kortykosteroid, nadwrażliwość, odpowiedź immunologiczna, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, otwarta rana, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, stan przednowotworowy, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, wchłanianie systemowe, wywiad alergologiczny, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie skóry, zakażenie wirusowe, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust, zmiana gruźlicza skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Trioxal 100 mg
Trioxal (itrakonazol) w dawce 100 mg w kapsułkach twardych powinien być podawany bezpośrednio po pełnym posiłku, kapsułki należy połykać w całości. W leczeniu kandydozy pochwy i sromu stosuje się 200 mg dwa razy na dobę przez 1 dzień lub 200 mg raz na dobę przez 3 dni. W grzybicy skóry zalecane dawkowanie to 200 mg raz na dobę przez 7 dni lub 100 mg raz na dobę przez 15 dni, natomiast w grzybicy podeszwystóp i dłoni 200 mg dwa razy na dobę przez 7 dni lub 100 mg raz na dobę przez 30 dni. W łupieżu pstrym i ciężkim łojotokowym zapaleniu skóry stosuje się 200 mg raz na dobę przez 7 dni. Kandydoza jamy ustnej wymaga 100 mg raz na dobę przez 15 dni, z możliwością podwojenia dawki u pacjentów z osłabioną odpornością. W grzybiczym zapaleniu rogówki zaleca się 200 mg raz na dobę przez 21 dni, a długość terapii powinna być dostosowana do odpowiedzi klinicznej.
AIDS, aspergiloza, blastomikoza, chromomikoza, dermatofity, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica układowa, grzybicze zapalenie rogówki, histoplazmoza, itrakonazol, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy i sromu, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kryptokokoza, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, osłabiona odporność, parakokcydioidomikoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terapia cykliczna, zaburzenie czynności wątroby, zwiększona keratynizacja - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nystatyna Teva
Preparat Nystatyna Teva 500 000 j.m. w formie tabletek dojelitowych jest wskazany wyłącznie do leczenia grzybic powierzchownych przewodu pokarmowego i nie powinien być stosowany w terapii grzybic układowych. U pacjentów z niewydolnością nerek istnieje, choć rzadko, ryzyko pojawienia się nystatyny w osoczu, co wymaga ostrożności podczas kwalifikacji do leczenia. Każda tabletka zawiera 500 000 j.m. nystatyny, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maxicortan 10 mg/g
Maxicortan krem zawiera 10 mg/g hydrokortyzonu octanu, będącego glikokortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na hydrokortyzon lub składniki pomocnicze (np. alkohol cetylowy, stearylowy, glikol propylenowy, parabeny). Nie należy stosować Maxicortanu w przypadku infekcji skórnych bakteryjnych, wirusowych (w tym opryszczki, półpaśca) i grzybiczych, zwłaszcza grzybicy układowej, ze względu na ryzyko zaostrzenia i rozsiewu zakażenia. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany w dermatozach takich jak trądzik zwykły i różowaty, dermatitis perioralis oraz zmiany gruźlicze skóry, gdzie może pogarszać stan kliniczny. Nie stosuje się go także na skórę z atrofią, nowotworami, otwartymi ranami oraz na skórę twarzy, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych miejscowych, takich jak teleangiektazje czy atrofia.
acne vulgaris, atrofia skóry, brodawka wirusowa, dermatitis perioralis, dermatoza, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, efekt z odbicia, glikokortykosteroid, gruźlica skóry, grzybica układowa, hydrokortyzon octan, jaskra, maceracja, nadwrażliwość, nowotwór skóry, obkurczanie naczyń krwionośnych, opatrunek okluzyjny, półpasiec, rosacea, stan przednowotworowy skóry, tachyfilaksja, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, wirus opryszczki, zaćma, zakażenie skórne, zapalenie skóry wokół ust - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nystatin TZF
Produkt leczniczy Nystatin TZF w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniu 100 000 IU nystatyny/ml jest wskazany wyłącznie do leczenia miejscowych infekcji grzybiczych jamy ustnej i przewodu pokarmowego. Nie należy stosować go w zakażeniach o charakterze układowym. U pacjentów z niewydolnością nerek zaleca się ostrożność, gdyż nystatyna może pojawiać się we krwi, co jest istotne przy planowaniu długotrwałej terapii. Dawkowanie powinno uwzględniać stężenie substancji czynnej, gdzie każde 5 g proszku zawiera 2 400 000 IU nystatyny, a po przygotowaniu zawiesiny uzyskuje się 100 000 IU/ml.
grzybica jamy ustnej, grzybica układowa, infekcja grzybicza, krew, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, nystatyna, przewód pokarmowy, skuteczność terapeutyczna, stężenie leku, terapia przeciwgrzybicza, zaburzenie funkcji nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Itrax 100 mg
Itrax, zawierający 100 mg itrakonazolu w kapsułce, jest szerokospektralnym lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym w leczeniu różnorodnych zakażeń grzybiczych, zarówno powierzchownych, jak i układowych. Wskazania obejmują grzybicę narządów płciowych u kobiet (Candida albicans), grzybicę skóry wywołaną przez dermatofity i drożdżaki, łupież pstry (Malassezia), kandydozę jamy ustnej, grzybicze zakażenia rogówki oraz onychomikozę paznokci rąk i stóp. W terapii zakażeń układowych lek jest skuteczny w aspergilozie, kandydozie, kryptokokozie (w tym kryptokokowym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych jako terapia drugiego rzutu), a także w rzadziej występujących infekcjach takich jak histoplazmoza, blastomikoza, sporotrychoza i parakokcydioidomikoza. Preparat charakteryzuje się dobrą penetracją do tkanek i płynów ustrojowych, co jest kluczowe w leczeniu ciężkich, zagrażających życiu zakażeń.
Aspergillus, aspergiloza układowa, blastomikoza, Blastomyces dermatitidis, Candida albicans, Cryptococcus neoformans, dermatofit, diagnostyka mikologiczna, grzybica paznokci, grzybica pochwy i sromu, grzybica skóry, grzybica układowa, grzybicze zakażenie rogówki, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, itrakonazol, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza układowa, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kryptokokoza, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, Malassezia, onychomykoza, Paracoccidioides brasiliensis, parakokcydioidomikoza, Sporothrix schenckii, sporotrychoza - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flukonazol Actavis
Flukonazol Actavis, zawierający substancję czynną flukonazol, wykazuje ograniczoną skuteczność w leczeniu niektórych zakażeń grzybiczych, takich jak grzybica skóry owłosionej głowy u dzieci (odsetek wyleczeń <20%), kryptokokoza pozauśrodkowonaczyniowa oraz głębokie grzybice endemiczne (parakokcydioidomykoza, sporotrychoza, histoplazmoza). Szczególną uwagę należy zwrócić na wzrost zakażeń Candida innych niż C. albicans, w tym szczepów naturalnie opornych (C. krusei, C. auris) lub o zmniejszonej wrażliwości (C. glabrata), co wymaga monitorowania lokalnej oporności i rozważenia alternatywnej terapii. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania, a u chorych z niewydolnością wątroby istnieje ryzyko ciężkiego, potencjalnie śmiertelnego uszkodzenia wątroby, które może wystąpić niezależnie od dawki czy czasu terapii. W przypadku nieprawidłowości w badaniach czynności wątroby należy monitorować pacjenta i przerwać leczenie przy objawach takich jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty czy żółtaczka.
astenia, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, flukonazol, grzybica endemiczna, grzybica powierzchowna, grzybica skóry owłosionej głowy, grzybica układowa, hepatotoksyczność, hipokaliemia, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, jadłowstręt, kandydoza, kryptokokoza płuc, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, parakokcydioidomykoza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, torsade de pointes, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Micafungin Viatris 100 mg
Mykafungina, należąca do grupy echinokandyn (kod ATC: J02AX05), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, szczególnie wobec Candida spp. i Aspergillus spp. Mechanizm działania polega na niekompetycyjnym hamowaniu syntezy 1,3-β-D-glukanu, kluczowego składnika ściany komórkowej grzybów, co zapewnia selektywność wobec patogenów grzybiczych. W badaniach przedklinicznych wykazano korelację ekspozycji (AUC/MIC) z efektywnością terapeutyczną, z wartościami około 2400 dla C. albicans i 1300 dla C. glabrata. Według EUCAST, stężenia graniczne MIC dla mykafunginy wynoszą m.in. 0,016 mg/l dla C. albicans i 0,03 mg/l dla C. glabrata, przy czym oporność wiąże się z mutacjami w genach FKS1 i FKS2. W badaniach klinicznych mykafungina (100 mg/dobę lub 2 mg/kg mc./dobę) wykazała równoważną skuteczność wobec liposomalnej amfoterycyny B (3 mg/kg mc.) w leczeniu kandydemii i inwazyjnej kandydozy, z lepszym profilem tolerancji i mniejszym wpływem na funkcję nerek (p<0,001).
3-β-D-glukan, Aspergillus, Candida, Candida albicans, Candida glabrata, Candida guilliermondii, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, działanie grzybobójcze, echinokandyna, flukonazol, Fusarium, gen Fks1, gen Fks2, grzybica układowa, HSCT, infekcja Aspergillus, infekcja Candida, inwazyjne zakażenie grzybicze, kandydemia, kandydoza przełyku, lek przeciwgrzybiczny, liposomalna amfoterycyna B, mechanizm działania leku, minimalne stężenie hamujące, mykafungina, neutropenia, oporność krzyżowa, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, ściana komórkowa grzyba, zakażenie oportunistyczne, Zygomycetes - Leksykon substancji czynnych
Amfoterycyna B – Dawkowanie i sposób podawania
Amfoterycyna B, dostępna w formach Abelcet (kompleksy lipidowe), AmBisome (liposomy) oraz Fungizone (konwencjonalna), wykazuje zróżnicowane dawkowanie i profil farmakokinetyczny zależnie od preparatu, wskazania klinicznego oraz cech pacjenta. Abelcet stosuje się w dawce 5 mg/kg mc./dobę przez co najmniej 14 dni, podając infuzję dożylną z szybkością 2,5 mg/kg mc./godzinę, także u dzieci od 1 miesiąca życia. AmBisome dawkowany jest od 1,0 do 3,0 mg/kg mc./dobę (w mukormikozie 5 mg/kg mc./dobę), z czasem leczenia do 56 dni lub dłużej, podawany w infuzji 30-60 minut (lub 2 godziny przy dawkach >5 mg/kg). Fungizone rozpoczyna się od 0,25 mg/kg mc./dobę, zwiększając do 0,5-1 mg/kg mc./dobę, z maksymalną dawką dobową 1,5 mg/kg mc., podawaną w infuzji trwającej 2-6 godzin. Dawkowanie dostosowuje się do rodzaju zakażenia grzybiczego, np. kandydoza wymaga 0,4-0,6 mg/kg mc./dobę przez ≥4 tygodnie, kryptokokoza 0,3-0,8 mg/kg mc./dobę przez 4-12 tygodni, a mukormikoza nosowo-mózgowa 0,7-1,5 mg/kg mc./dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania Abelcet i AmBisome, natomiast brak jest danych dla niewydolności wątroby w przypadku AmBisome.
AmBisome, amfoterycyna B, amfoterycyna B w kompleksach lipidowych, amfoterycyna B w liposomach, aspergiloza, blastomikoza, ciężka neutropenia, dysfunkcja nerek, działanie niepożądane, grzybica układowa, histoplazmoza, infuzja dożylna, kandydoza, kokcydioidomikoza, konwencjonalna amfoterycyna B, kryptokokoza, kwasica ketonowa, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, mukormikoza, mukormikoza nosowo-mózgowa, neutropenia, niewydolność wątroby, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, roztwór glukozy, substancja przeciwgrzybicza, terapia przeciwgrzybicza, zakażenie inwazyjne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Predasol
Prednizolon (Predasol) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, w tym immunosupresję zwiększającą ryzyko infekcji, w tym aktywację zakażeń utajonych (gruźlica, wirusowe zapalenie wątroby typu B) oraz infekcji oportunistycznych. Stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ostrymi i przewlekłymi zakażeniami wirusowymi, bakteryjnymi, grzybiczymi i pasożytniczymi, a także u osób z chorobami przewodu pokarmowego (wrzody, zapalenie uchyłków, ryzyko perforacji jelita). W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu, oraz kontrola ciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem i niewydolnością serca. Dawkowanie i czas leczenia powinny być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem ryzyka osteoporozy, cukrzycy, jaskry, zaburzeń psychicznych i ryzyka zaostrzenia chorób podstawowych.
bradykardia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, cukrzyca, drobnoustroje oportunistyczne, gruźlica, grzybica układowa, guz chromochłonny nadnerczy, jaskra, miastenia, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, opryszczkowe zapalenie rogówki, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, perforacja jelita, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, strongyloidoza, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia ścięgien, zahamowanie wzrostu, zakażenie bakteryjne, zakażenie pasożytnicze, zapalenie otrzewnej, zapalenie ścięgna, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie węzłów chłonnych, zerwanie ścięgna, zespół odstawienia kortyzonu, żywe szczepionki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – BILARGENA
Produkt leczniczy BILARGENA zawiera bilastynę jednowodną w dawce 20 mg i jest dostępny w postaci okrągłych, białych tabletek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, u których jednoczesne stosowanie bilastyny z inhibitorami P-glikoproteiny (P-gp) może prowadzić do istotnego wzrostu stężenia bilastyny w osoczu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Do inhibitorów P-gp, których należy unikać w tej grupie pacjentów, należą ketokonazol, erytromycyna, cyklosporyna, rytonawir oraz diltiazem. Wskazane jest zatem unikanie kojarzenia bilastyny z tymi lekami u chorych z zaburzeniami nerek w celu minimalizacji ryzyka toksyczności.
antybiotyki makrolidowe, bilastyna, blokery kanałów wapniowych, choroba wieńcowa, cyklosporyna, diltiazem, erytromycyna, grzybica układowa, infekcja bakteryjna, inhibitory P-glikoproteiny, inhibitory P-gp, ketokonazol, leki immunosupresyjne, leki przeciwgrzybicze, leki przeciwwirusowe, nadciśnienie tętnicze, populacja pediatryczna, przeszczep narządów, rytonawir, zaburzenia czynności nerek, zakażenie HIV - Leksykon substancji czynnych
Ketokonazol – Właściwości farmakodynamiczne
Ketokonazol, syntetyczna pochodna imidazolu, jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, stosowanym zarówno ogólnie (ATC: J02AB02), jak i miejscowo (ATC: D01AC08). Jego mechanizm polega na hamowaniu syntezy ergosterolu poprzez blokadę lanosterolo-14-alfademetylazy, enzymu cytochromu P450, co prowadzi do utraty integralności błony komórkowej grzybów i ich obumarcia. W przypadku Candida spp. ketokonazol zaburza transformację w formę micelarną, ograniczając zdolność fagocytarną komórek. W badaniach in vitro wykazuje działanie grzybobójcze przy stężeniu 1 mg/ml oraz grzybostatyczne już przy 1 ng/ml, z utrzymaniem efektu grzybostatycznego przez co najmniej 14 dni. Spektrum działania obejmuje dermatofity (Microsporum spp., Epidermophyton floccosum, Trichophyton spp.), drożdżaki (Candida spp., Cryptococcus neoformans, Malassezia spp.), grzyby dimorficzne (Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum, Paracoccidioides brasiliensis) oraz inne patogeny (Sporothrix schenckii, Phialophora spp., Blastomyces dermatiditis).
Blastomyces dermatitidis, Candida, Candida albicans, chromomikoza, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans, cytochrom P450, dermatofity, drożdżaki, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton floccosum, grzybica paznokci, grzybica powierzchniowa, grzybica układowa, grzyby dimorficzne, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, kandydoza błony śluzowej, kandydoza pochwy, kandydoza układowa, kokcydioidomikoza, lanosterolo-14-alfademetylaza, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież pstry, łupież skóry głowy, Malassezia, Microsporum, Paracoccidioides brasiliensis, parakokcydioidomikoza, Pityrosporum, pochodna imidazolu, postać micelarna, synteza ergosterolu, Trichophyton - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dexamethasone Krka
Leczenie deksametazonem wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedoczynności kory nadnerczy utrzymującej się nawet ponad rok po zakończeniu terapii, zwłaszcza w sytuacjach stresu fizycznego, gdzie może być konieczne zwiększenie dawki. Monitorowanie poziomu kortyzolu jest wskazane u pacjentów poddawanych długotrwałej terapii. Ze względu na immunosupresyjne działanie deksametazonu, istnieje zwiększone ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych i grzybiczych, a objawy zakażeń mogą być maskowane. Leczenie należy stosować wyłącznie przy bezwzględnych wskazaniach, z uwzględnieniem profilaktyki przeciwinfekcyjnej w przypadku gruźlicy, wirusowego zapalenia wątroby typu B, układowych grzybic, strongyloidozy oraz innych poważnych infekcji. Dawkowanie powinno być stopniowo zmniejszane, aby zminimalizować ryzyko ostrej niewydolności nadnerczy.
bradykardia, centralna retinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, cukrzyca, działanie immunosupresyjne, elektrolit, glikokortykosteroid, grzybica układowa, guz chromochłonny, infekcja wirusowa, jaskra, miastenia gravis, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedoczynność kory nadnerczy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, opryszczkowe zapalenie rogówki, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, perforacja jelita, perforacja żołądkowo-jelitowa, podrażnienie otrzewnej, przewlekła choroba płuc, przewlekłe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, strongyloidoza, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakażenie oportunistyczne, zapalenie ścięgna, zapalenie uchyłków, zapalenie węzłów chłonnych, zerwanie ścięgna, zespół rozpadu guza, zespolenie jelitowe, żywa szczepionka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ItraGen
Itrakonazol (Itragen, 100 mg kapsułki twarde) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym inotropowego ujemnego wpływu na serce oraz potencjalnej hepatotoksyczności. U pacjentów z ciężkimi zakażeniami grzybiczymi i zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego zaleca się kontrolę stężeń terapeutycznych. Lek jest przeciwwskazany u chorych z zastoinową niewydolnością serca lub jej historią, zwłaszcza przy dawkach ≥400 mg/dobę, ze względu na ryzyko zaostrzenia niewydolności. Należy uwzględnić współistniejące choroby serca, płuc (np. POChP), niewydolność nerek oraz inne stany obrzękowe. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie objawów niewydolności serca i natychmiastowe przerwanie leczenia w przypadku ich wystąpienia. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie antagonistów kanałów wapniowych ze względu na sumujące się działanie inotropowe ujemne i ryzyko interakcji farmakokinetycznych.
achlorhydria, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora H2, biodostępność leku, blastomikoza, Candida, choroba niedokrwienna, choroba zastawkowa serca, działanie inotropowe ujemne, grzybica układowa, hipochlorhydria, histoplazmoza, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, itrakonazol, kryptokokoza, marskość wątroby, neuropatia, neutropenia, niedobór sacharozy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, przewlekła obturacyjna choroba płuc, utrata słuchu, wodorotlenek glinu, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zakażenie grzybicze, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydrocortisonum AFP 10 mg/g
Hydrocortisonum AFP w kremie o stężeniu 10 mg/g hydrokortyzonu octanu posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na hydrokortyzon lub składniki pomocnicze (alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, glikol propylenowy, metylu i propylu parahydroksybenzoesan). Nie powinien być stosowany w przypadku zakażeń skórnych bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych oraz współistniejącej grzybicy układowej ze względu na ryzyko maskowania objawów, nasilenia infekcji i immunosupresji. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany w schorzeniach dermatologicznych takich jak trądzik zwykły, trądzik różowaty, dermatitis perioralis oraz przy obecności atrofii skóry, gdyż może pogarszać przebieg tych chorób i nasilać zmiany skórne.
acne vulgaris, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, atrofia skóry, dermatitis perioralis, działanie immunosupresyjne, glikol propylenowy, gruźlica skóry, grzybica układowa, Hydrocortisonum AFP, hydrokortyzon octan, miejscowy kortykosteroid, nadwrażliwość na hydrokortyzon, nowotwór skóry, otwarta rana, rosacea, stan przednowotworowy skóry, trądzik różowaty, trądzik zwykły, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie skórne, zakażenie wirusowe skóry, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydrokortyzon Allefin Max 10 mg/g
Przed zastosowaniem kremu Hydrokortyzon Allefin Max zawierającego 10 mg/g hydrokortyzonu octanu, konieczna jest szczegółowa weryfikacja przeciwwskazań, które mogą znacząco ograniczyć terapię miejscową. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na hydrokortyzon lub substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetylowy (42 mg/g), alkohol stearylowy (42 mg/g), glikol propylenowy (30 mg/g), metylu parahydroksybenzoesan (2,6 mg/g) oraz propylu parahydroksybenzoesan (1,3 mg/g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Preparat jest przeciwwskazany w przypadku infekcji skórnych bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec) oraz grzybiczych, a także w obecności nowotworów skóry, stanów przednowotworowych, zmian gruźliczych oraz na otwarte rany i uszkodzoną skórę, ze względu na ryzyko maskowania objawów i pogorszenia przebiegu choroby.
alergen kontaktowy, atrofia skóry, dermatitis perioralis, dermatoza zapalna, glikol propylenowy, gruźlica skóry, grzybica układowa, hydrokortyzonu octan, infekcja skórna, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, nowotwór skóry, opatrunek okluzyjny, opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec, stan przednowotworowy, steroid miejscowy, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, trądzik zwykły, zaćma, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie okołoustne