lek Crusia
Crusia to lek przeciwpłytkowy zawierający jako substancję czynną prasugrel, który jest stosowany w zapobieganiu zdarzeniom sercowo-naczyniowym u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI). Prasugrel działa poprzez hamowanie agregacji płytek krwi, co zapobiega tworzeniu się zakrzepów w tętnicach.
Lek Crusia jest wskazany do stosowania w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI), z zawałem bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) lub z niestabilną dławicą piersiową. Wykazuje silniejsze działanie przeciwpłytkowe w porównaniu z klopidogrelem, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowych.
Standardowa dawka początkowa leku Crusia to 60 mg (dawka nasycająca), a następnie stosuje się dawkę podtrzymującą 10 mg raz na dobę. U pacjentów o masie ciała poniżej 60 kg lub w wieku powyżej 75 lat należy rozważyć zmniejszenie dawki podtrzymującej do 5 mg na dobę ze względu na zwiększone ryzyko krwawień. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynnym krwawieniem, przebytym udarem mózgu lub przemijającym atakiem niedokrwiennym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crusia 20 mg/0,2 ml (2000 j.m.)
Lek Crusia zawiera enoksaparynę sodową i jest dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań podskórnych w ampułko-strzykawkach o dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Dawkowanie jest uzależnione od indywidualnego ryzyka zakrzepowo-zatorowego pacjenta, ocenianego za pomocą zwalidowanego modelu stratyfikacji ryzyka. U pacjentów z umiarkowanym ryzykiem zaleca się podanie 2000 j.m. (20 mg) enoksaparyny raz na dobę, rozpoczynając 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym, z kontynuacją profilaktyki przez co najmniej 7-10 dni lub do momentu przywrócenia mobilności. W przypadku wysokiego ryzyka stosuje się dawkę 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę, rozpoczynając terapię optymalnie 12 godzin przed zabiegiem, z dalszym podawaniem do ustąpienia ryzyka zakrzepowo-zatorowego.
ampułko-strzykawka, chirurgia ortopedyczna, enoksaparyna sodowa, lek Crusia, model stratyfikacji ryzyka, profilaktyka, roztwór do wstrzykiwań, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, umiarkowane ryzyko, wskazanie kliniczne, wstrzyknięcie podskórne, wysokie ryzyko, zabieg chirurgiczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Crusia 100 mg/ml (10 000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa, będąca heparyną drobnocząsteczkową, jest skutecznym lekiem w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych, jednak jej stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na enoksaparynę, heparyny lub substancje pomocnicze preparatu Crusia (dawki: 2000 j.m. do 10 000 j.m.). Przeciwwskazania obejmują także historię immunologicznej małopłytkowości poheparynowej (HIT) w ciągu ostatnich 100 dni lub obecność przeciwciał krążących, aktywne krwawienia oraz stany kliniczne zwiększające ryzyko krwawienia, takie jak niedawny udar krwotoczny, owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne operacje mózgu, rdzenia kręgowego lub oka, a także nieprawidłowości naczyniowe i tętniaki. Ponadto, stosowanie enoksaparyny jest przeciwwskazane w przypadku znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego, jeśli lek był podawany w ciągu ostatnich 24 godzin, ze względu na ryzyko krwiaka okołordzeniowego i poważnych powikłań neurologicznych.
choroba zakrzepowo-zatorowa, działanie niepożądane, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, krwawienie, krwiak okołordzeniowy, leczenie przeciwzakrzepowe, lek Crusia, małopłytkowość poheparynowa, nadwrażliwość, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametry krzepnięcia, przeciwciała krążące, substancja czynna, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylaki przełyku