choroba Parkinsona idiopatyczna
Choroba Parkinsona idiopatyczna, nazywana również pierwotną chorobą Parkinsona, stanowi najczęstszą postać parkinsonizmu, obejmującą około 85% wszystkich przypadków. Jest to postępujące schorzenie neurodegeneracyjne, charakteryzujące się utratą neuronów dopaminergicznych w istocie czarnej śródmózgowia, co prowadzi do niedoboru dopaminy w układzie nigrostriatalnym.
Klinicznie choroba Parkinsona idiopatyczna objawia się klasyczną triadą objawów: drżeniem spoczynkowym, sztywnością mięśniową oraz spowolnieniem ruchowym (bradykinezją). Z czasem dołączają się zaburzenia postawy i chodu, a także szereg objawów pozaruchowych, takich jak zaburzenia poznawcze, depresja, zaburzenia snu, dysfunkcje autonomiczne czy zaburzenia węchu.
Diagnoza choroby Parkinsona idiopatycznej opiera się głównie na kryteriach klinicznych, przy czym określenie „idiopatyczna” wskazuje, że przyczyna schorzenia pozostaje nieznana. W odróżnieniu od parkinsonizmu wtórnego, nie jest ona wywołana przez czynniki zewnętrzne, takie jak leki, toksyny, infekcje czy urazy. Leczenie obejmuje farmakoterapię (preparaty lewodopy, agoniści dopaminy, inhibitory MAO-B i COMT), a w wybranych przypadkach zaawansowanej choroby – głęboką stymulację mózgu (DBS).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dopamar 200 mg + 50 mg
Dopamar to preparat w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 200 mg lewodopy oraz 50 mg karbidopy, stosowany w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona. Lek jest wskazany głównie u pacjentów z fluktuacjami ruchowymi, dyskinezą oraz okresami „off” podczas dotychczasowego leczenia lewodopą, zwłaszcza u tych, którzy wcześniej przyjmowali lewodopę z inhibitorem dopa-dekarboksylazy w formie o natychmiastowym uwalnianiu lub samą lewodopę bez inhibitora. Formuła o przedłużonym uwalnianiu umożliwia stabilizację stężenia lewodopy w osoczu, co przekłada się na bardziej efektywną kontrolę objawów parkinsonizmu i redukcję fluktuacji motorycznych w ciągu dnia.
choroba Parkinsona idiopatyczna, dyskineza, farmakoterapia choroby Parkinsona, fluktuacja ruchowa, formulacja o przedłużonym uwalnianiu, inhibitor dopa-dekarboksylazy, karbidopa, lewodopa, objawy motoryczne, okres off, okres wyłączenia, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm, receptor dopaminergiczny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie ruchowe