łagodne zaburzenie układu moczowego

Łagodne zaburzenia układu moczowego (ang. mild urinary tract disorders) obejmują szereg nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu moczowego, które nie powodują bezpośredniego zagrożenia życia, ale mogą istotnie wpływać na jakość życia pacjenta. Do tej kategorii zalicza się przede wszystkim łagodny przerost prostaty (BPH) u mężczyzn, łagodne przypadki nietrzymania moczu, nawracające infekcje dróg moczowych o łagodnym przebiegu oraz zaburzenia czynnościowe pęcherza moczowego.

Diagnostyka łagodnych zaburzeń układu moczowego obejmuje wywiad lekarski, badanie fizykalne, badanie ogólne moczu, posiew moczu, USG układu moczowego oraz w wybranych przypadkach badania urodynamiczne. U mężczyzn po 50. roku życia wskazane jest również oznaczenie poziomu PSA w celu wykluczenia raka prostaty, który może dawać podobne objawy jak łagodny przerost prostaty.

Leczenie łagodnych zaburzeń układu moczowego zależy od konkretnego rozpoznania. W przypadku BPH stosuje się alfa-blokery (tamsulosyna, alfuzosyna), inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd, dutasteryd) lub leki o działaniu skojarzonym. W leczeniu nietrzymania moczu kluczowe znaczenie mają ćwiczenia mięśni dna miednicy, farmakoterapia oraz w wybranych przypadkach interwencje chirurgiczne. Infekcje dróg moczowych wymagają zazwyczaj antybiotykoterapii, natomiast zaburzenia czynnościowe pęcherza leczy się m.in. lekami antycholinergicznymi, beta-3-agonistami oraz terapią behawioralną.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl