Lactobacillus bulgaricus

Lactobacillus bulgaricus (obecnie klasyfikowany jako Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus) to Gram-dodatnia bakteria z rodzaju Lactobacillus, będąca jednym z kluczowych mikroorganizmów stosowanych w przemyśle mleczarskim. Jest podstawowym składnikiem kultur starterowych wykorzystywanych do produkcji jogurtu, gdzie działa synergistycznie ze Streptococcus thermophilus.

Ta bakteria mlekowa produkuje kwas mlekowy poprzez fermentację laktozy, co prowadzi do obniżenia pH produktu i nadania charakterystycznego smaku oraz tekstury jogurtom. Lactobacillus bulgaricus wytwarza również związki aromatyczne, głównie aldehyd octowy, odpowiedzialne za typowy aromat jogurtu. Bakteria ta charakteryzuje się termotolerancją, z optymalnym wzrostem w temperaturze 40-44°C.

W kontekście klinicznym, Lactobacillus bulgaricus jest klasyfikowany jako probiotyk o potencjalnie korzystnym wpływie na mikrobiotę jelitową, choć jego zdolność do kolonizacji przewodu pokarmowego człowieka jest ograniczona. Badania sugerują, że może przyczyniać się do wzmacniania odporności, poprawy trawienia laktozy oraz wykazywać działanie przeciwbakteryjne wobec patogenów przewodu pokarmowego poprzez produkcję bakteriocyn i kwasu mlekowego.

Znaczenie medyczne Lactobacillus bulgaricus wiąże się również z jego rolą w modulowaniu odpowiedzi immunologicznej, potencjalnym działaniem przeciwnowotworowym oraz zdolnością do redukcji stężenia cholesterolu. Zastosowanie kliniczne tej bakterii koncentruje się głównie na profilaktyce i wspomaganiu leczenia zaburzeń przewodu pokarmowego, choć skuteczność terapeutyczna wymaga dalszych badań klinicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl