erytrocyty znakowane

Erytrocyty znakowane to czerwone krwinki poddane procesowi znakowania radioizotopem, najczęściej technetem-99m (99mTc), używane w medycynie nuklearnej do celów diagnostycznych. Procedura znakowania polega na inkubacji erytrocytów pacjenta z reduktorem (najczęściej chlorkiem cyny), a następnie z izotopem promieniotwórczym, który wiąże się z hemoglobiną.

Badania z wykorzystaniem znakowanych erytrocytów znajdują zastosowanie przede wszystkim w diagnostyce kardiologicznej (ocena frakcji wyrzutowej serca, analizie kurczliwości mięśnia sercowego), w rozpoznawaniu krwawień z przewodu pokarmowego oraz w diagnostyce śledziony (wykrywanie śledziony dodatkowej czy ocenie funkcji śledziony). Metoda ta jest szczególnie wartościowa przy wykrywaniu krwawień o niewielkim nasileniu, które są trudne do zidentyfikowania innymi technikami obrazowymi.

Znakowanie erytrocytów może być przeprowadzone metodą in vivo (podanie reduktora i radioizotopu bezpośrednio do organizmu pacjenta), metodą in vitro (znakowanie pobranej próbki krwi pacjenta poza organizmem) lub metodą mieszaną in vivo/in vitro. Wybór metody zależy od wskazań klinicznych, dostępności sprzętu oraz doświadczenia personelu. Badanie z użyciem znakowanych erytrocytów charakteryzuje się wysoką czułością i swoistością, przy stosunkowo niskiej dawce promieniowania dla pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl