chrząstka powiekowa
Chrząstka powiekowa, znana także jako chrząstka tarsalna (tarsus), to gęsta płytka tkanki łącznej zbitej, która nadaje kształt i zapewnia strukturalne wsparcie górnej i dolnej powiece. Mimo nazwy sugerującej tkankę chrzęstną, w rzeczywistości jest to zmodyfikowana tkanka łączna włóknista, pozbawiona komórek chrzęstnych.
W górnej powiece chrząstka tarsalna ma wymiary około 10-12 mm wysokości w części środkowej, zwężając się ku skroniom, podczas gdy w dolnej powiece jest znacznie mniejsza, osiągając wysokość około 4-5 mm. Na wewnętrznej powierzchni chrząstki powiekowej znajdują się gruczoły tarsalne (Meiboma), które produkują lipidową wydzielinę stanowiącą ważny komponent filmu łzowego.
Chrząstka powiekowa odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu prawidłowej funkcji powieki, zapewniając odpowiednie przyleganie powieki do gałki ocznej, co jest niezbędne dla ochrony oka i właściwego rozprowadzania filmu łzowego. Zaburzenia struktury chrząstki powiekowej mogą prowadzić do różnych patologii, takich jak entropion, ektropion czy zespół wiotkiej powieki.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Entropion – Leczenie
Entropion to patologiczne odwrócenie krawędzi powieki, najczęściej dolnej, prowadzące do tarcia rzęs o rogówkę, co skutkuje podrażnieniem, dyskomfortem i ryzykiem uszkodzenia powierzchni oka. Leczenie zachowawcze, obejmujące stosowanie sztucznych łez, maści nawilżających, taśmowanie powieki, miękkie soczewki kontaktowe, iniekcje toksyny botulinowej (Botox) oraz szwy Quickerta, ma charakter tymczasowy i służy głównie łagodzeniu objawów lub przygotowaniu do zabiegu chirurgicznego. Botox działa poprzez blokadę uwalniania acetylocholiny, osłabiając mięsień okrężny oka, z efektem utrzymującym się do 6 miesięcy. Procedury te nie eliminują przyczyny anatomicznej entropion i nie zapewniają trwałego wyleczenia.
5-fluorouracyl, acetylocholina, blepharoplastyka, błona owodniowa, chirurgia okuloplastyczna, chrząstka powiekowa, entropion, entropion bliznowaty, entropion inwolucyjny, fałd skórny, kwas hialuronowy, lateral tarsal strip, mięsień okrężny oka, przeszczep błony śluzowej, resekcja klinowa, retraktor powieki, rogówka, sztuczne łzy, taśmowanie powieki, toksyna botulinowa, znieczulenie miejscowe - Leksykon chorób i schorzeń
Entropion – Diagnostyka i diagnoza
Entropion to patologiczne odwrócenie brzegu powieki, najczęściej dolnej, prowadzące do kontaktu rzęs i skóry powieki z powierzchnią rogówki, co może skutkować jej uszkodzeniem. Diagnostyka opiera się na badaniu okulistycznym, w tym testach takich jak snap-back, dystrakcji powieki (odległość >6 mm wskazuje na patologię), cyfrowej ewersji oraz orbicularis override test, a także badaniu w lampie szczelinowej z użyciem fluoresceiny w celu oceny uszkodzeń rogówki. W przypadku entropion okresowego stosuje się test wywołujący entropion (TIE test) oraz test wymuszanego mrugnięcia. Kluczowe jest różnicowanie entropion od trichiasis oraz innych schorzeń powiek, takich jak epibleparon, ectropion czy dystichiasis, ze względu na odmienne strategie terapeutyczne. Wyróżnia się cztery typy entropion: inwolucyjny, spastyczny, bliznowaty i wrodzony, z których każdy wymaga specyficznego podejścia diagnostycznego i terapeutycznego.
abrazja rogówki, blaszka tylna powieki, bliznowacenie rogówki, brzeg powieki, chrząstka powiekowa, entropion, entropion bliznowaty, entropion inwolucyjny, entropion spastyczny, entropion wrodzony, lampa szczelinowa, neowaskularyzacja rogówki, owrzodzenie rogówki, retraktor powieki, ścieńczenie rogówki, test cyfrowej ewersji, test dystrakcji powieki, test snap-back, więzadło powiekowe