grzybica błon śluzowych

Grzybica błon śluzowych to infekcja wywoływana przez grzyby, najczęściej z rodzaju Candida, które kolonizują wilgotne powierzchnie błon śluzowych jamy ustnej, gardła, przewodu pokarmowego, dróg oddechowych oraz narządów płciowych. Najbardziej powszechną postacią jest kandydoza jamy ustnej (pleśniawki), objawiająca się białymi, serowatymi nalotami na błonie śluzowej.

Czynnikami predysponującymi do rozwoju grzybic błon śluzowych są: obniżona odporność, cukrzyca, długotrwała antybiotykoterapia, stosowanie glikokortykosteroidów i leków immunosupresyjnych, niedożywienie, ciąża oraz HIV/AIDS. Szczególnie narażone są niemowlęta oraz osoby starsze z protezami dentystycznymi.

Diagnostyka grzybicy błon śluzowych obejmuje badanie mikroskopowe bezpośrednie, hodowlę mykologiczną oraz metody molekularne. Leczenie polega na stosowaniu miejscowych lub ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych (nystatyna, klotrimazol, flukonazol), w zależności od lokalizacji i nasilenia infekcji oraz stanu immunologicznego pacjenta.

Profilaktyka grzybicy błon śluzowych polega na utrzymywaniu prawidłowej higieny, unikaniu nadużywania antybiotyków, kontroli glikemii u chorych na cukrzycę oraz odpowiedniej pielęgnacji protez dentystycznych. W przypadku nawracających infekcji konieczne jest poszukiwanie chorób podstawowych mogących osłabiać odporność organizmu.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl