funkcja skurczowa mięśnia sercowego
Funkcja skurczowa mięśnia sercowego to zdolność mięśnia sercowego do kurczenia się i wyrzucania krwi z komór serca do naczyń krwionośnych. Jest to kluczowy aspekt pracy serca, który zapewnia prawidłowe krążenie krwi w organizmie.
Ocena funkcji skurczowej stanowi istotny element diagnostyki kardiologicznej, najczęściej wykonywany za pomocą echokardiografii. Najważniejszym parametrem jest frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF), która określa procent krwi wyrzucanej z lewej komory podczas skurczu w stosunku do całkowitej objętości komory. Za prawidłową uznaje się wartość LVEF powyżej 55%.
Upośledzenie funkcji skurczowej może występować w przebiegu wielu chorób serca, takich jak kardiomiopatia, choroba niedokrwienna serca, wady zastawkowe czy zawał mięśnia sercowego. Obniżona funkcja skurczowa prowadzi do niewydolności serca, początkowo z zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF), a następnie z obniżoną frakcją wyrzutową (HFrEF).
W ocenie funkcji skurczowej, oprócz LVEF, stosuje się również inne parametry, takie jak kurczliwość poszczególnych segmentów mięśnia sercowego, indeks kurczliwości (WMSI), wskaźnik pracy serca (cardiac work index) oraz nowoczesne techniki obrazowania, jak strain i strain rate w echokardiografii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neo-Cardiol 124,8 mg
Neo-Cardiol, zawierający wyciąg gęsty z kwiatostanu głogu (kod ATC: C01EB04), wykazuje wielokierunkowe działanie na układ sercowo-naczyniowy potwierdzone badaniami in vitro i in vivo. Wyciąg zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego (dodatnie działanie inotropowe), co w modelu Langendorffa przy stężeniu 3 µg/ml flawonoidów podnosi kurczliwość o 9,5%, a w badaniach na psach dożylnie podawany w dawkach 7,5-30 mg/kg zwiększa dp/dt max o 16,8-31,1%. Ponadto, wyciąg wywołuje istotny efekt wazodylatacyjny w naczyniach wieńcowych, zwiększając perfuzję wieńcową o 64,3% przy 3 µg/ml flawonoidów in vitro oraz o 46,7-89,4% w badaniach na psach. Działanie batmotropowe ujemne objawia się wydłużeniem refrakcji komorowej o 3,8-9,9% (stężenia 500 ng/ml do 10 µg/ml), co może przeciwdziałać arytmiom, a doustne podawanie wyciągu w dawce 12,5 mg/kg obniża częstość akcji serca z 504 do 450 uderzeń/min. Wyciąg wykazuje także działanie kardioprotekcyjne, chroniąc mięsień sercowy przed uszkodzeniami niedokrwienno-reperfuzyjnymi, co potwierdzono m.in. redukcją migotania komór i tachykardii u szczurów oraz poprawą funkcji mechanicznej serca in vitro.
arytmia, ciśnienie tętnicze, częstość skurczów serca, dodatnie działanie inotropowe, działanie hipotensyjne, działanie wazodylatacyjne, efekt kardioprotekcyjny, efekt wazodylatacyjny, funkcja skurczowa mięśnia sercowego, kryzys hipotensyjny, kurczliwość serca, kwiatostan głogu, mięsień brodawkowy, migotanie komór, model sercowy Langendorffa, nadciśnienie, obwodowy opór naczyniowy, oligomeryczne procyjanidyny, perfuzja wieńcowa, przepływ krwi, przepływ wieńcowy, refrakcja komorowa, skurcz mięśnia sercowego, tachykardia, tachykardia komorowa, układ sercowo-naczyniowy, ukrwienie mięśnia sercowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – NebivoLek 5 mg
Przedawkowanie nebiwololu, podobnie jak innych beta-adrenolityków, prowadzi do charakterystycznych objawów klinicznych wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli oraz ostra niewydolność serca. Bradykardia wynika z blokady receptorów beta-1 w mięśniu sercowym, natomiast niedociśnienie może prowadzić do wstrząsu. Skurcz oskrzeli jest efektem blokady receptorów beta-2, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych. Ostra niewydolność serca manifestuje się upośledzeniem funkcji skurczowej mięśnia sercowego, co może skutkować zastoju krwi w krążeniu płucnym i obwodowym. Diagnostyka i leczenie powinny być prowadzone w warunkach intensywnej opieki medycznej z monitorowaniem parametrów życiowych, EKG oraz stężenia glukozy, ze względu na ryzyko maskowania hipoglikemii przez beta-adrenolityki.
atropina, beta-adrenolityk, beta-mimetyk, bradykardia, czynność serca, dobutamina, dopamina, duszność, funkcja skurczowa mięśnia sercowego, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, katecholamina, metyloatropina, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, oddychanie wspomagane, oddział intensywnej opieki medycznej, osocze, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, przedawkowanie nebiwololu, receptor beta-1, receptor beta-2, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, środek przeczyszczający, stężenie glukozy we krwi, stymulator serca, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Eferox 75 mcg
Lewotyroksyna sodowa zawarta w preparacie Eferox jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także w stanach endokrynologicznych takich jak nieleczona nadczynność tarczycy (w tym subkliniczna i jawna tyreotoksykoza), nieleczona niedoczynność nadnerczy i przysadki, gdzie podanie lewotyroksyny bez uprzedniej odpowiedniej substytucji hormonalnej (zwłaszcza glikokortykosteroidami) może prowadzić do poważnych powikłań, w tym przełomu nadnerczowego. Ponadto, terapia jest przeciwwskazana w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak ostry zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego oraz pancarditis, ze względu na ryzyko nasilenia niedokrwienia i pogorszenia funkcji mięśnia sercowego. W przypadku pacjentów już leczonych lewotyroksyną, którzy doznali ostrego incydentu kardiologicznego, decyzje terapeutyczne powinny być indywidualizowane z uwzględnieniem stanu klinicznego.
dysfagia, funkcja skurczowa mięśnia sercowego, jawna tyreotoksykoza, leczenie skojarzone, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, pancarditis, przełom nadnerczowy, przełom tarczycowy, reakcja anafilaktyczna, stężenie T3 i T4, stężenie TSH, subkliniczna tyreotoksykoza, tyreotoksykoza, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wszystkich warstw serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Corsib 2,5 mg
Bisoprolol fumaranu, selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca oraz nadciśnieniem tętniczym. Wskazane jest unikanie jednoczesnego stosowania bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dizopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) oraz antagonistami kanału wapniowego typu werapamil i diltiazem ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nasilonego ujemnego działania inotropowego. Leki ośrodkowo działające przeciwnadciśnieniowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą pogarszać niewydolność serca i wywoływać „nadciśnienie z odbicia” przy nagłym odstawieniu. Warto podkreślić, że dożylne podanie werapamilu u pacjentów przyjmujących bisoprolol może prowadzić do krytycznych stanów hemodynamicznych.
antagonista kanału wapniowego, antagonista kanału wapniowego dihydropirydynowy, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenolityk nieselektywny, beta-adrenolityk selektywny, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, działanie niepożądane, funkcja skurczowa mięśnia sercowego, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rytm serca, znieczulenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Casaro 32 mg
Lek Casaro, zawierający kandesartan cyleksetylu, jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat, a także niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (≤ 40%) u dorosłych. Preparat dostępny jest w dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg, z możliwością podziału tabletek, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. W leczeniu nadciśnienia Casaro jest szczególnie zalecany u pacjentów z nietolerancją inhibitorów ACE lub gdy inne grupy leków okazały się nieskuteczne. W populacji pediatrycznej stosowanie leku jest uzasadnione po potwierdzeniu nadciśnienia wymagającego farmakoterapii i nieskuteczności metod niefarmakologicznych.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykosteroidowego, ciśnienie tętnicze, czynność skurczowa lewej komory, elektrolity w surowicy krwi, frakcja wyrzutowa lewej komory, funkcja nerek, funkcja skurczowa mięśnia sercowego, HFrEF, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze u dzieci, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową, obrzęk naczynioruchowy