Interakcje leku
Corsib 2,5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Bisoprolol fumaranu, jako selektywny beta-adrenolityk, wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, które muszą być uwzględnione podczas leczenia pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę interakcji leku Corsib z innymi produktami leczniczymi, z podziałem na kategorie ryzyka oraz specyfiką dla poszczególnych wskazań.¹

Leczenie skojarzone niezalecane

Istnieją kombinacje leków, których należy unikać ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych:

W przewlekłej niewydolności serca:

• Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dizopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) – jednoczesne stosowanie może skutkować nasileniem wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz nasileniem ujemnego działania inotropowego, co może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca i osłabienia kurczliwości mięśnia sercowego.²

We wszystkich wskazaniach:

• Antagoniści kanału wapniowego typu werapamil i w mniejszym stopniu typu diltiazem – powodują ujemny wpływ na kurczliwość mięśnia sercowego i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Szczególnie niebezpieczne jest dożylne podanie werapamilu u pacjentów przyjmujących bisoprolol, gdyż może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego oraz bloku przedsionkowo-komorowego.³
• Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) – mogą powodować pogorszenie niewydolności serca poprzez zmniejszenie napięcia układu współczulnego, co skutkuje zwolnieniem rytmu serca, zmniejszeniem pojemności minutowej oraz rozszerzeniem naczyń krwionośnych. Szczególnie niebezpieczne jest nagłe odstawienie tych leków przed zakończeniem podawania bisoprololu, co zwiększa ryzyko wystąpienia „nadciśnienia z odbicia”.⁴

Leczenie skojarzone wymagające ostrożności

Poniższe kombinacje leków można stosować, ale wymagają one ścisłego monitorowania pacjenta:

W nadciśnieniu tętniczym/dławicy piersiowej:

• Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dizopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) – mogą nasilać wpływ na przewodzenie przedsionkowo-komorowe i ujemne działanie inotropowe.⁵

We wszystkich wskazaniach:

• Antagoniści kanału wapniowego typu dihydropirydyny (np. felodypina, amlodypina) – jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z niewydolnością serca istnieje również ryzyko dalszego pogorszenia czynności komór serca.⁶
• Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) – mogą nasilać wpływ na przewodzenie przedsionkowo-komorowe.⁷
• Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu w leczeniu jaskry) – mogą nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu fumaranu.⁸
• Leki parasympatykomimetyczne – jednoczesne stosowanie może wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz zwiększać ryzyko wystąpienia bradykardii.⁹
• Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące tych leków. Dodatkowo, blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z cukrzycą.¹⁰
• Leki znieczulające – mogą osłabiać odruchową tachykardię oraz zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego. Należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu bisoprololu przed zabiegiem chirurgicznym.¹¹
• Glikozydy naparstnicy – jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwolnienia rytmu serca i wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego.¹²
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą zmniejszać działanie hipotensyjne bisoprololu fumaranu.¹³
• Beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina) – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może zmniejszać skuteczność obu leków.¹⁴
• Leki sympatykomimetyczne działające na receptory beta i alfa (np. noradrenalina, adrenalina) – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może ujawniać ich działanie zwężające naczynia (poprzez niezablokowane receptory alfa), co może prowadzić do wzrostu ciśnienia krwi oraz zaostrzenia chromania przestankowego. Interakcje te występują częściej w przypadku nieselektywnych beta-adrenolityków.¹⁵
• Inne leki przeciwnadciśnieniowe i leki obniżające ciśnienie krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) – jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego.¹⁶

Leczenie skojarzone do rozważenia

Kombinacje leków, które wymagają szczególnej uwagi podczas stosowania:

• Meflochina – jednoczesne stosowanie z bisoprololem zwiększa ryzyko wystąpienia bradykardii.¹⁷
• Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B) – mogą nasilać działanie hipotensyjne bisoprololu, ale jednocześnie stwarzają ryzyko wystąpienia przełomu nadciśnieniowego.¹⁸

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia bisoprololem nie jest zalecane, gdyż może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku. Alkohol ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne i w połączeniu z bisoprololem może wywoływać znaczne spadki ciśnienia tętniczego, co zwiększa ryzyko wystąpienia zawrotów głowy, omdleń i zaburzeń świadomości, szczególnie przy zmianie pozycji ciała (np. przy gwałtownym wstawaniu).¹⁹

Pacjenci z chorobą niedokrwienną serca, u których stosuje się bisoprolol, powinni całkowicie unikać spożywania alkoholu, gdyż może on nasilać działania niepożądane leku i pogarszać funkcję skurczową mięśnia sercowego.²⁰

Tabela interakcji bisoprololu z innymi substancjami