dławica piersiowa
Wskazanie

Dławica piersiowa (angina pectoris) to zespół objawów charakteryzujących się bólem lub dyskomfortem w klatce piersiowej, zwykle wywołanym przez niedokrwienie mięśnia sercowego bez martwicy komórek. Ból najczęściej opisywany jest jako ucisk, ściskanie lub pieczenie zlokalizowane za mostkiem, z możliwym promieniowaniem do lewego ramienia, szyi, żuchwy lub pleców. Dławica typowo pojawia się podczas wysiłku fizycznego, stresu emocjonalnego, po obfitym posiłku lub ekspozycji na zimno, a ustępuje po odpoczynku lub zażyciu nitrogliceryny.

W zależności od patomechanizmu i obrazu klinicznego wyróżniamy dławicę stabilną (występującą przewidywalnie, przy podobnym poziomie wysiłku) oraz niestabilną (nasilającą się, pojawiającą się w spoczynku lub nowo powstałą), która stanowi stan zagrożenia życia. Przyczyną dławicy jest najczęściej miażdżyca tętnic wieńcowych, ale może być też spowodowana skurczem naczyń, niedokrwistością, zaburzeniami rytmu serca czy wadami zastawkowymi.

W farmakoterapii dławicy piersiowej stosuje się kilka grup leków. Podstawowe to azotany (np. Nitromint, Sustonit, Effox), beta-adrenolityki (np. Betaloc ZOK, Concor, Nebilet, Bisocard), antagoniści wapnia (np. Amlozek, Norvasc, Dilzem, Oxycardil) oraz leki przeciwpłytkowe (np. Acard, Polocard, Plavix, Brilique). W zależności od typu dławicy i chorób współistniejących mogą być też stosowane inne leki, jak trimetazydyna (Preductal MR, Setal MR), iwabradyna (Procoralan) czy ranolazyna (Ranexa).

Największe trudności w leczeniu dławicy piersiowej obejmują przypadki opornej na leczenie dławicy, gdzie mimo optymalnej farmakoterapii i zabiegów rewaskularyzacyjnych (angioplastyka, stentowanie, pomostowanie aortalno-wieńcowe) pacjent nadal odczuwa bóle dławicowe. Problematyczne jest również leczenie dławicy naczynioskurczowej (Prinzmetala), która nie zawsze dobrze odpowiada na standardową terapię. Dodatkowym wyzwaniem jest właściwe różnicowanie bólu w klatce piersiowej oraz indywidualizacja terapii u pacjentów z wieloma chorobami współistniejącymi, gdzie interakcje lekowe i przeciwwskazania mogą ograniczać możliwości terapeutyczne.

Istotnym elementem leczenia, często niedocenianym, jest edukacja pacjenta odnośnie modyfikacji stylu życia, w tym zaprzestania palenia tytoniu, regularnej aktywności fizycznej, kontroli masy ciała oraz radzenia sobie ze stresem, które mogą znacząco zmniejszyć częstość i nasilenie epizodów dławicowych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl