zakażenie dolnych dróg moczowych

Zakażenie dolnych dróg moczowych (ZDDUM) to stan zapalny obejmujący pęcherz moczowy (zapalenie pęcherza) oraz cewkę moczową (zapalenie cewki moczowej). Charakteryzuje się obecnością patogenów w układzie moczowym z towarzyszącymi objawami klinicznymi, takimi jak dysuria, częstomocz, parcia naglące, ból nadłonowy oraz niekiedy krwiomocz.

Najczęstszym czynnikiem etiologicznym ZDDUM jest Escherichia coli, odpowiedzialna za 75-95% przypadków niepowikłanych zakażeń. Inne patogeny to m.in. Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Enterococcus faecalis oraz Staphylococcus saprophyticus. Zakażenia częściej dotykają kobiet ze względu na anatomiczną bliskość odbytu i krótsza cewkę moczową.

Diagnostyka ZDDUM obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz badanie ogólne moczu z posiewem i antybiogramem. W niepowikłanych zakażeniach u kobiet często wystarcza samo badanie ogólne moczu. Rozpoznanie potwierdzają: obecność leukocyturii (>10 leukocytów/mm³), bakteriuria (≥10³ CFU/ml w niepowikłanych zapaleniach pęcherza) oraz objawy kliniczne.

Leczenie ZDDUM opiera się na antybiotykoterapii empirycznej, którą w razie potrzeby modyfikuje się po uzyskaniu wyników antybiogramu. W niepowikłanych zakażeniach stosuje się krótkie kursy antybiotyków (3-5 dni): fosfomycynę, nitrofurantoinę, kotrimoksazol lub fluorochinolony. W przypadkach powikłanych lub nawracających terapia może być dłuższa i wymaga identyfikacji czynników predysponujących.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl