niepowikłana infekcja dróg moczowych

Niepowikłana infekcja dróg moczowych (uncomplicated urinary tract infection, uUTI) to ostre zakażenie układu moczowego występujące u osób bez strukturalnych lub funkcjonalnych nieprawidłowości w drogach moczowych, bez chorób nerek ani współistniejących schorzeń, które mogłyby zwiększać ryzyko powikłań lub niepowodzenia terapii.

Najczęściej występuje u kobiet w wieku rozrodczym, u których anatomiczna budowa cewki moczowej (krótsza niż u mężczyzn) sprzyja kolonizacji bakteriami. Głównym patogenem jest Escherichia coli (70-95% przypadków), rzadziej Staphylococcus saprophyticus, Klebsiella pneumoniae czy Proteus mirabilis. Objawy obejmują dyzurię, częstomocz, nagłe parcie na mocz, ból nadłonowy oraz czasem krwiomocz.

Diagnostyka opiera się na badaniu ogólnym moczu i posiewie. W przypadku niepowikłanej infekcji dolnych dróg moczowych u kobiet posiew nie zawsze jest konieczny przed włączeniem leczenia empirycznego. Leczeniem pierwszego rzutu są antybiotyki: fosfomycyna (jednorazowo), nitrofurantoina (5-7 dni), lub trimetoprim-sulfametoksazol (3 dni), zależnie od lokalnych wzorców lekooporności.

Nawroty niepowikłanych UTI definiuje się jako ≥2 epizody w ciągu 6 miesięcy lub ≥3 epizody w ciągu roku. W przypadku częstych nawrotów można rozważyć profilaktykę antybiotykową, immunoprofilaktykę lub postępowanie niefarmakologiczne. Istotne znaczenie mają również działania prewencyjne, jak odpowiednie nawodnienie i higiena okolic intymnych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl