kifoza wrodzona
Kifoza wrodzona (łac. kyphosis congenita) to deformacja kręgosłupa charakteryzująca się nadmiernym wygięciem kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej do tyłu, obecna już w momencie urodzenia. Jest to schorzenie powstające w okresie rozwoju płodowego, najczęściej w wyniku zaburzeń formowania się kręgów.
Przyczyny kifozy wrodzonej mogą obejmować wady rozwojowe kręgów (np. kręgi klinowate, półkręgi), zaburzenia segmentacji kręgosłupa, czy dysplazje kostne. Kifoza wrodzona może występować jako izolowana wada lub współistnieć z innymi anomaliami rozwojowymi, takimi jak rozszczep kręgosłupa czy zespoły genetyczne (np. zespół Marfana, zespół Scheuermanna).
Diagnostyka kifozy wrodzonej obejmuje badanie fizykalne oraz obrazowanie radiologiczne (RTG, TK, MRI), które pozwalają określić dokładną lokalizację i stopień deformacji. Ocena neurologiczna jest niezbędna do wykluczenia ucisku na rdzeń kręgowy i korzenie nerwowe, co może prowadzić do deficytów neurologicznych.
Leczenie kifozy wrodzonej zależy od stopnia deformacji, wieku pacjenta oraz obecności objawów neurologicznych. W przypadkach łagodnych stosuje się metody zachowawcze, takie jak fizjoterapia i gorsety ortopedyczne. Ciężkie przypadki, szczególnie z progresją deformacji lub objawami neurologicznymi, wymagają interwencji chirurgicznej – korekcji deformacji i stabilizacji kręgosłupa.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Kyfoza – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kyfoza to patologiczne nadmierne wygięcie kręgosłupa piersiowego przekraczające 50 stopni na zdjęciu rentgenowskim, prowadzące do charakterystycznej postawy z zaokrąglonymi plecami. Wyróżnia się kilka typów kyfozy, m.in. posturalną, Scheuermanna, wrodzoną oraz związaną z wiekiem, często powiązaną z osteoporozą. Objawy obejmują ból pleców, sztywność, zmęczenie mięśni oraz zaburzenia funkcji oddechowych w zaawansowanych przypadkach. Diagnostyka i ocena pielęgniarska powinna uwzględniać badanie postawy, ocenę bólu, funkcji ruchowych, stanu skóry oraz aspektów psychicznych, takich jak obraz ciała i samoocena. Kluczowe diagnozy pielęgniarskie to m.in. ból przewlekły, upośledzenie mobilności, ryzyko upadku, zaburzenia integralności skóry oraz nieefektywny wzorzec oddychania.
ból przewlekły, choroba Scheuermanna, deformacja kręgosłupa, diagnostyka obrazowa, funkcja oddechowa, gorset ortopedyczny, kifoza piersiowa, kifoza wrodzona, lek przeciwzapalny, nieefektywny wzorzec oddychania, ocena bólu, osteoporoza, osteotomia korekcyjna, profilaktyka przeciwodleżynowa, rana operacyjna, spondylodeza, stan neurologiczny, technika relaksacyjna, upośledzenie mobilności, zaburzenie integralności skóry, zaburzony obraz ciała, zakrzepica, zespół interdyscyplinarny - Leksykon chorób i schorzeń
Kyfoza – Diagnostyka i diagnoza
Kyfoza to patologiczne nadmierne wygięcie kręgosłupa piersiowego do przodu, przekraczające 50 stopni kąta Cobba, co skutkuje charakterystyczną kifotyczną postawą. Diagnostyka rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego, w tym testu Adamsa oraz oceny neurologicznej. Podstawowym badaniem obrazowym jest RTG boczne kręgosłupa w pozycji stojącej, umożliwiające pomiar kąta kyfozy i identyfikację zmian strukturalnych, takich jak klinowate zniekształcenia trzonów kręgów (≥5° w co najmniej trzech sąsiadujących kręgach) charakterystyczne dla kyfozy Scheuermanna. Wskazane są także MRI i TK w celu oceny tkanek miękkich, złamań kompresyjnych, ucisku na rdzeń oraz planowania leczenia chirurgicznego. Dodatkowo, w zależności od podejrzeń, wykonuje się badania gęstości kości, testy czynności płuc, badania elektrodiagnostyczne oraz scyntygrafię kości.
badanie elektrodiagnostyczne, badanie neurologiczne, badanie podmiotowe, badanie przedmiotowe, czynność płuc, deficyt neurologiczny, gęstość kości, guzek Schmorla, hiperkyfoza, kąt Cobba, kifoza szyjna, kifoza wrodzona, krążek międzykręgowy, kyfoza, kyfoza piersiowa, kyfoza Scheuermanna, lordoza lędźwiowa, mielografia, nachylenie miednicy, osteoporoza, płytka graniczna kręgu, potencjały wywołane, radiografia, rdzeń kręgowy, rezonans magnetyczny, ruchomość kręgosłupa, scyntygrafia kości, test Adamsa, tomografia komputerowa, trzon kręgowy, worek oponowy, wywiad medyczny, zaburzenia tkanki łącznej, zaburzenie oddychania, zdjęcie rentgenowskie, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, złamanie kompresyjne