megestroluoctan
Megestrolu octan to syntetyczny progestagen, stosowany głównie jako lek hormonalny w leczeniu nowotworów hormonozależnych, szczególnie raka piersi i endometrium. Działa poprzez hamowanie wzrostu komórek nowotworowych wrażliwych na hormony.
W praktyce klinicznej megestrolu octan znajduje również zastosowanie w leczeniu kacheksji i wyniszczenia nowotworowego. Lek stymuluje apetyt i prowadzi do przyrostu masy ciała u pacjentów onkologicznych, co jest istotne w poprawie jakości życia pacjentów z zaawansowaną chorobą nowotworową.
Wśród działań niepożądanych megestrolu octanu wymienia się: retencję płynów, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia miesiączkowania oraz zwiększone ryzyko zakrzepicy. Ze względu na profil bezpieczeństwa, przed wdrożeniem terapii konieczna jest staranna ocena stosunku korzyści do ryzyka, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Megace 40 mg/ml
Megace to doustna zawiesina o stężeniu 40 mg/ml, zawierająca zmikronizowany megestroluoctan jako substancję czynną. Preparat ma postać białej do kremowej, mlecznej zawiesiny, którą należy dokładnie wymieszać przed podaniem. Każdy mililitr zawiesiny zawiera 40 mg megestroluoctanu, 50 mg sacharozy, 2 mg sodu benzoesanu (E211) oraz 0,49 mg etanolu jako składnika esencji zapachowej. Produkt jest dostępny w butelce HDPE o pojemności 240 ml, wyposażonej w zakrętkę z zabezpieczeniem przed dziećmi oraz miarkę dozującą o pojemności 35 ml z podziałką co 2,5 ml.
esencja zapachowa, glikol polietylenowy, guma ksantan, kwas cytrynowy, megestroluoctan, miarka dozująca, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, polietylen HDPE, polipropylen, polisorbat, regulator kwasowości, sodu benzoesan, sodu cytrynian, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunki przechowywania, zawiesina doustna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Megace 40 mg/ml
Megestroluoctan, substancja czynna zawiesiny doustnej Megace (40 mg/ml), charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką, w której kluczową rolę odgrywają procesy wchłaniania, metabolizmu i eliminacji. Wchłanianie leku jest modulowane przez motorykę przewodu pokarmowego, florę bakteryjną, stosowanie antybiotyków, masę ciała, dietę oraz czynność wątroby. Metabolizm megestroluoctanu jest ograniczony – tylko 5-8% dawki ulega biotransformacji, co sugeruje długi okres półtrwania i przedłużone działanie terapeutyczne. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (około 66% dawki), uzupełniona wydalaniem z kałem (około 20%) oraz innymi drogami, takimi jak układ oddechowy i odkładanie w tkance tłuszczowej (około 14%). W praktyce klinicznej istotne jest, że nie stwierdzono klinicznie znaczących różnic w biodostępności między preparatami oryginalnymi a generycznymi.
antybiotyk, biodostępność, biotransformacja, czynność wątroby, flora bakteryjna jelit, gruźlica, HIV/AIDS, inaktywacja jelitowa i wątrobowa, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwprątkowy, lek przeciwretrowirusowy, megestroluoctan, mikronizacja, motoryka przewodu pokarmowego, okres półtrwania, równoważność biologiczna, ryfabutyna, wydalanie nerkowe, zaburzenie funkcji nerek, zawiesina doustna, zydowudyna