stentowanie zatoki żylnej
Stentowanie zatoki żylnej to małoinwazyjna procedura interwencyjna stosowana w leczeniu zwężeń lub niedrożności zatok żylnych, najczęściej zatoki poprzecznej lub esowatej. Zabieg polega na umieszczeniu metalowego stentu w obrębie zwężonej zatoki w celu przywrócenia prawidłowego przepływu krwi żylnej.
Procedura ta jest szczególnie istotna w leczeniu idiopatycznego nadciśnienia śródczaszkowego (IIH) oraz zakrzepicy zatok żylnych mózgu. Wykonywana jest pod kontrolą angiograficzną, a stent implantowany jest przezskórnie poprzez dostęp przez żyłę udową lub szyjną, a następnie prowadzony do miejsca zwężenia w obrębie zatoki żylnej.
Kwalifikacja do zabiegu opiera się na obrazowaniu naczyniowym (wenografia MR, angiografia CT) potwierdzającym istotne hemodynamicznie zwężenie oraz korelacji z objawami klinicznymi. Skuteczność stentowania zatok żylnych w przypadku IIH sięga 80-90%, z istotnym zmniejszeniem ciśnienia śródczaszkowego, ustąpieniem bólu głowy i poprawą zaburzeń widzenia.
Powikłania zabiegu obejmują migrację stentu, zakrzepicę w stencie, perforację naczynia oraz krwawienie śródczaszkowe. Istotnym elementem postępowania jest odpowiednie leczenie przeciwpłytkowe przed i po zabiegu, aby zapobiec zakrzepicy w stencie.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rzekomy guz mózgu (idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe (IIH), znane również jako rzekomy guz mózgu, charakteryzuje się podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym (ICP > 250 mm H₂O) bez obecności guza, wodogłowia czy obrzęku mózgu. Schorzenie dotyka głównie kobiety w wieku rozrodczym z nadwagą (około 95% przypadków), manifestując się bólami głowy, zaburzeniami widzenia (w tym tarczą zastoinową), szumami usznymi oraz nudnościami. Diagnostyka opiera się na kryteriach Dandy’ego, uwzględniających objawy podwyższonego ICP, prawidłowe badania neuroobrazowe (z wyjątkiem pustego siodła w MRI T1), brak ogniskowych deficytów neurologicznych oraz prawidłowy skład płynu mózgowo-rdzeniowego. Kluczowe jest monitorowanie funkcji wzrokowej, gdyż 5-15% pacjentów jest zagrożonych trwałą utratą wzroku, szczególnie przy ciężkiej tarczy zastoinowej (stopień 3-5 w skali Friséna) oraz u mężczyzn z niską wyjściową ostrością wzroku i częstymi epizodami przemijających zaciemnień.
acetazolamid, ciśnienie śródczaszkowe, dieta niskosodowa, fenestracja osłonki nerwu wzrokowego, funkcja wzrokowa, idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe, inhibitor anhydrazy węglanowej, kryteria Dandy’ego, nakłucie lędźwiowe, neurochirurg, obrzęk mózgu, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, optyczna koherentna tomografia, płyn mózgowo-rdzeniowy, podwójne widzenie, pole widzenia, pulsujący szum uszny, rzekomy guz mózgu, stentowanie zatoki żylnej, szumy uszne, tarcza zastoinowa, topiramat, wodogłowie, zaburzenia widzenia, zanik nerwu wzrokowego, zastawka komorowo-otrzewnowa, zastawka lędźwiowo-otrzewnowa, zwężenie zatoki żylnej