testy in vitro
Testy in vitro to procedury diagnostyczne i badawcze wykonywane w warunkach laboratoryjnych, poza organizmem żywym (łac. „in vitro” – w szkle). W kontekście medycznym, metody te pozwalają na przeprowadzanie eksperymentów na komórkach, tkankach lub narządach w kontrolowanym środowisku.
Testy in vitro mają szerokie zastosowanie w diagnostyce medycznej, badaniach toksykologicznych, farmakologii oraz rozwoju nowych leków. Umożliwiają ocenę reakcji komórek na różne substancje chemiczne, identyfikację potencjalnych mechanizmów chorobowych oraz badanie skuteczności i bezpieczeństwa nowych związków farmaceutycznych przed ich zastosowaniem w organizmie.
W diagnostyce laboratoryjnej testy in vitro obejmują szereg metod, takich jak badania biochemiczne, immunologiczne, mikrobiologiczne czy genetyczne, które pozwalają na wykrywanie patogenów, markerów nowotworowych, przeciwciał czy mutacji genetycznych. Współczesna medycyna diagnostyczna w znacznym stopniu opiera się na testach in vitro, które stanowią podstawę racjonalnej i zindywidualizowanej terapii.
Należy odróżnić testy in vitro od procedury zapłodnienia pozaustrojowego (IVF – in vitro fertilization), która jest metodą leczenia niepłodności poprzez połączenie komórki jajowej z plemnikiem w warunkach laboratoryjnych, a następnie transfer powstałego zarodka do macicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naxalgan 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące pregabaliny, substancji czynnej leku Naxalgan, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi (maksymalna dawka dobową 600 mg). Badania farmakologiczne wykazały dobrą tolerancję leku, natomiast toksyczność po wielokrotnym podaniu u szczurów i małp objawiała się głównie zaburzeniami OUN, takimi jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja, szczególnie przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny. U szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy dawkach ≥5-krotnie wyższych niż ekspozycja u ludzi, co ma ograniczone znaczenie kliniczne. Brak teratogenności potwierdzono u myszy, szczurów i królików, a toksyczność rozwojowa i wpływ na płodność występowały jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. Pregabalina nie wykazuje działania genotoksycznego, co potwierdzają testy in vitro i in vivo.
ataksja, badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, bruksizm, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, naczyniakomięsak krwionośny, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płytki krwi, potencjał karcynogenny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność prenatalna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crohnax 500 mg
Mesalazyna, substancja czynna leku Crohnax, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Nefrotoksyczność była obserwowana jedynie przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż stosowane terapeutycznie u ludzi, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa. Inne układy i narządy, takie jak przewód pokarmowy, wątroba oraz układ krwiotwórczy, nie wykazywały istotnych klinicznie działań toksycznych. Długoterminowe badania na szczurach nie potwierdziły potencjału kancerogennego mesalazyny, co dodatkowo wspiera jej bezpieczeństwo przy długotrwałym stosowaniu.
badania farmakologiczne, działanie nefrotoksyczne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kwas 5-aminosalicylowy, mesalazyna, mutagenność, nefrotoksyczność, nowotwór, płodność i rozwój płodu, potencjał kancerogenny, przewód pokarmowy, testy in vitro, toksyczność nerkowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ krwiotwórczy, wątroba, wpływ na reprodukcję, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Foradil 12 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa formoterolu fumaranu dwuwodnego wykazały brak działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, co eliminuje potencjał genotoksyczny substancji. Długoterminowe badania rakotwórczości na modelach gryzoni (myszy i szczury) ujawniły zwiększoną częstość występowania łagodnych nowotworów mięśni gładkich oraz guzów wątroby przy bardzo wysokich dawkach, co jest zgodne z dobrze znanym efektem β-adrenergicznych agonistów u tych gatunków. Występowanie guzów jajnika u szczurów, związane z długotrwałym podawaniem dużych dawek, jest prawdopodobnie specyficzne dla gryzoni i nie ma bezpośredniego przełożenia na ludzi. W badaniach z najniższymi dawkami, odpowiadającymi 10-krotnej ekspozycji klinicznej, nie stwierdzono istotnego wzrostu częstości nowotworów, co sugeruje brak działania rakotwórczego formoterolu w dawkach terapeutycznych u ludzi.
działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, enancjomer formoterolu, formoterol fumaran dwuwodny, guz warstwy ziarnistej pęcherzyka Graafa, guz wątroby, mięśniak gładkokomórkowy kręzki jajnika, nowotwór komórek podtorebkowych nadnerczy, receptor β-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność jąder, toksyczny wpływ na rozrodczość, torbiel jajnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symazide MR 60 mg 60 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Symazide MR 60 mg, opierała się na standardowych badaniach toksykologicznych zgodnych z wytycznymi dla nowych substancji leczniczych. Badania powtórzonej dawki nie wykazały istotnej toksyczności narządowej ani zagrożeń dla zdrowia ludzkiego w modelach zwierzęcych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego potencjału gliklazydu, eliminując ryzyko mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu leku.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, gliklazyd, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko karcynogenne, ryzyko mutagenne, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – HEVASCOL 480 mg I/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego HEVASCOL (480 mg I/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazały, że etiodowany olej zawarty w preparacie nie wywołuje istotnych zaburzeń funkcjonalnych w układzie sercowo-naczyniowym, oddechowym, nerwowym ani wydalniczym. Testy toksyczności ostrej, obejmujące podanie dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, nie wykazały objawów toksyczności, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły klinicznie istotnych efektów toksycznych, potwierdzając bezpieczeństwo długotrwałej ekspozycji na substancję czynną.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, dane niekliniczne, działanie genotoksyczne, etiodowany olej, HEVASCOL, kumulacja w organizmie, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, stosunek korzyści do ryzyka, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ wydalniczy, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranigast Max 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ranitydyny, substancji czynnej leku Ranigast MAX (150 mg, tabletki powlekane), wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa w warunkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku w dawkach znacznie przekraczających kliniczne nie powodowało niepokojących zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz testy mikrojądrowe, nie potwierdziły potencjału uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego ranitydyny.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, płodność, Ranigast MAX, ranitydyna, rozwój prenatalny i postnatalny, teratogenność, test mikrojądrowy, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prokit 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku itoprydu wykazały, że podawanie dawek wielokrotnie przekraczających terapeutyczne (np. 30 mg/kg mc./dobę u szczurów) indukuje u zwierząt efekty hormonalne, takie jak hiperprolaktynemia i wtórny rozrost błony śluzowej macicy. Efekty te nie występowały u psów (do 100 mg/kg mc./dobę) ani małp (do 300 mg/kg mc./dobę), co sugeruje gatunkową zmienność wrażliwości. W badaniach toksyczności u psów odnotowano zanik gruczołu krokowego przy dawce 30 mg/kg mc./dobę, jednak efekt ten nie pojawił się w dłuższych badaniach u szczurów i małp przy wyższych dawkach. Brak jest danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego, natomiast testy mutagenności i klastogenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego itoprydu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek itoprydu, działanie klastogenne, faza estrogenowa cyklu, hiperprolaktynemia, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, Prokit, rozrost błony śluzowej macicy, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność narządowa, wpływ na płodność, zanik gruczołu krokowego - Leksykon substancji czynnych
Inozyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Inozyna pranobeks, będąca kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molowym 1:3, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały do 1500 mg/kg masy ciała na dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg m.c./dobę). LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały działania karcynogennego, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak potencjału genotoksycznego substancji.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badania mutagenności, badania toksykologiczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przebieg ciąży, rozwój płodu, rozwój zarodka, teratogenność, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wada wrodzona, właściwość mutagenna, właściwości karcynogenne, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
Płucnica islandzka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Płucnica islandzka (Cetraria islandica) jest aktywnym składnikiem wyciągu gęstego w produkcie leczniczym Herbion na kaszel, gdzie 1 ml syropu zawiera 6 mg wyciągu, odpowiadającego 96–108 mg surowca roślinnego. Wyciąg charakteryzuje się współczynnikiem DER 16-18:1, a ekstrakcja odbywa się przy użyciu wody oczyszczonej. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone, jednak testy in vitro z kwasem protolichesterynowym, jednym z aktywnych składników, nie wykazały cytotoksyczności na hodowlach komórek piersi, co sugeruje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście toksyczności komórkowej.
badania in vitro, cytotoksyczność, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, karcynogenność, kwas protolichesterynowy, medycyna tradycyjna, ocena toksykologiczna, płucnica islandzka, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, testy in vitro, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, współczynnik DER, wyciąg gęsty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuvit C 100 mg/ml
Ocena bezpieczeństwa kwasu askorbinowego (witamina C) w produkcie Ibuvit C (100 mg/ml, krople doustne) opiera się na szerokich badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji w różnych dawkach nie spowodowało toksycznych efektów ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych czy parametrach biochemicznych, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności wykazały pozytywne wyniki jedynie in vitro, które nie zostały potwierdzone w modelach zwierzęcych ani w danych klinicznych, eliminując obawy o potencjalne działanie genotoksyczne u ludzi.
bezpieczeństwo stosowania leku, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kwas askorbowy, model zwierzęcy, parametry biochemiczne, rozwój potomstwa, ryzyko nowotworowe, substancja czynna, teratogenność, testy in vitro, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rozwojowe, zmiany nowotworowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Larus 20 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej leku Larus, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro oraz in vivo. Ocena karcynogenności ujawniła brak działania nowotworowego u szczurów, natomiast u myszy przy ekspozycji na lek o AUC0-24h 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani działania teratogennego, jednak przy wysokich dawkach atorwastatyny odnotowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów.
atorwastatyna, badanie in vivo, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacja genowa, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój zarodkowo-płodowy, testy in vitro, toksyczność płodowa, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie chromosomowe, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranigast Fast 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ranitydyny obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksyczności oraz karcynogenności, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Substancja nie wywoływała negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, nawet przy długotrwałej ekspozycji w dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału rakotwórczego ranitydyny.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, badania karcynogenności, badania toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, ranitydyna, rozwój zarodkowo-płodowy, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zdrowie reprodukcyjne