oksocyprofloksacyna
Oksocyprofloksacyna jest metabolitem cyprofloksacyny, antybiotyku należącego do grupy fluorochinolonów. Powstaje w wyniku przemian metabolicznych cyprofloksacyny w organizmie, głównie w wątrobie.
W przeciwieństwie do macierzystego związku, oksocyprofloksacyna charakteryzuje się niższą aktywnością przeciwbakteryjną. Wykazuje działanie wobec bakterii Gram-ujemnych, jednak o mniejszym spektrum i sile działania niż cyprofloksacyna. W organizmie stanowi jeden z głównych metabolitów, który podlega wydalaniu przez nerki.
Monitorowanie stężenia oksocyprofloksacyny może mieć znaczenie w badaniach farmakokinetycznych oraz w diagnostyce zaburzeń metabolizmu leków. W praktyce klinicznej oznaczanie tego metabolitu nie jest rutynowo wykonywane, jednak może mieć znaczenie w badaniach nad bezpieczeństwem stosowania cyprofloksacyny u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cipronex 250 mg
Cyprofloksacyna charakteryzuje się szybkim i znacznym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 100-1000 mg, z Cmax od 0,56 do 3,7 mg/l dla dawek 100-750 mg. Biodostępność doustna wynosi 70-80%, a ekspozycja (AUC) po podaniu 500 mg doustnie co 12 godzin jest porównywalna do 400 mg dożylnie w 60-minutowym wlewie co 12 godzin. Cyprofloksacyna wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (20-30%) i dużą objętość dystrybucji (2-3 l/kg), co umożliwia wysokie stężenia w tkankach, zwłaszcza w płucach, zatokach, układzie moczowo-płciowym oraz w miejscach zapalnych, przekraczające stężenia osoczowe. Metabolizm jest ograniczony, z czterema głównymi metabolitami (M1-M4), które mają słabsze działanie przeciwbakteryjne niż lek macierzysty. Cyprofloksacyna umiarkowanie hamuje izoenzym 1A2 cytochromu P450, co może wpływać na interakcje lekowe.
AUC, biodostępność, Cmax, cyprofloksacyna, deetylenocyprofloksacyna, endometrium, formylocyprofloksacyna, gruczoł krokowy, izoenzym 1A2 cytochromu P450, klirens całkowity, klirens nerkowy, klirens pozanerkowy, makrofagi pęcherzykowe, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksocyprofloksacyna, płyn nabłonkowy, posocznica, przesączanie kłębuszkowe, sulfocyprofloksacyna, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanałkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ciprinol 10 mg/ml
Cyprofloksacyna, podawana dożylnie w dawkach do 400 mg, wykazuje liniową farmakokinetykę z Cmax osiąganym pod koniec 60-minutowej infuzji. Porównanie biodostępności form dożylnych i doustnych wykazało, że infuzja 200 mg co 12 godzin odpowiada AUC dawki doustnej 250 mg, natomiast infuzja 400 mg co 12 godzin odpowiada AUC dawce doustnej 500 mg, a podanie co 8 godzin AUC dawce doustnej 750 mg. Cyprofloksacyna wiąże się z białkami osocza w 20-30%, ma dużą objętość dystrybucji (2-3 l/kg) i osiąga stężenia w tkankach (płuca, zatoki, układ moczowo-płciowy) przewyższające stężenia w osoczu, co jest istotne terapeutycznie. Metabolizowana jest do czterech aktywnych metabolitów (M1-M4), a jej działanie może być modulowane przez umiarkowaną inhibicję CYP450 1A2.
biodostępność, cyprofloksacyna, deetylenocyprofloksacyna, farmakokinetyka leku, faza eliminacji, formylocyprofloksacyna, infuzja dożylna, klirens całkowity, klirens nerkowy, makrofagi pęcherzykowe, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksocyprofloksacyna, płyny ustrojowe, pole pod krzywą stężenia, posocznica, przesączanie kłębuszkowe, stężenie w surowicy, sulfocyprofloksacyna, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml roztwór do infuzji 400 mg/200 ml
Cyprofloksacyna w postaci roztworu do infuzji (2 mg/ml) wykazuje liniową farmakokinetykę do dawek 400 mg i osiąga maksymalne stężenie (Cmax) pod koniec 60-minutowej infuzji. Równoważność biologiczna pomiędzy podaniem dożylnym a doustnym została potwierdzona: infuzja 200 mg co 12 godzin odpowiada doustnej dawce 250 mg, a infuzja 400 mg co 12 godzin jest równoważna doustnej dawce 500 mg podawanej co 12 godzin. Cmax po infuzji 400 mg co 12 godzin jest zbliżone do wartości po doustnym podaniu 750 mg. Cyprofloksacyna charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza (20-30%) oraz wysoką objętością dystrybucji (2-3 l/kg), co umożliwia skuteczną penetrację do tkanek, w tym płuc, zatok, układu moczowo-płciowego oraz miejsc zapalnych, gdzie stężenia leku przekraczają poziomy w osoczu. Metabolity (M1-M4) wykazują słabszą aktywność przeciwbakteryjną, a lek umiarkowanie hamuje CYP1A2, co może wpływać na interakcje lekowe.
analiza farmakokinetyczna, całkowity klirens, deetylenocyprofloksacyna, działanie przeciwbakteryjne, formylocyprofloksacyna, izoenzym 1A2 cytochromu P450, kinetyka leku, klirens nerkowy, klirens pozanerkowy, makrofag pęcherzykowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksocyprofloksacyna, pole pod krzywą stężenia, posocznica, przesączanie kłębuszkowe, stężenie maksymalne, sulfocyprofloksacyna, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydzielanie kanałkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Proxacin 500 500 mg
Cyprofloksacyna, substancja czynna Proxacin 500, charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną na poziomie 70-80%, z szybkim osiąganiem maksymalnych stężeń w osoczu (Cmax) w zakresie 0,56-3,7 mg/l po dawkach 100-750 mg, z czasem do osiągnięcia Cmax wynoszącym 1-2 godziny. Objętość dystrybucji wynosi 2-3 l/kg, co wskazuje na szeroką penetrację do tkanek, w tym płuc, zatok, układu moczowo-płciowego oraz miejsc zapalnych, gdzie stężenia leku często przewyższają stężenia w osoczu. Cyprofloksacyna wiąże się z białkami osocza w 20-30%, pozostając głównie w formie niezjonizowanej. Metabolizm jest ograniczony, z czterema głównymi metabolitami (M1-M4) o mniejszej aktywności przeciwbakteryjnej, a lek wykazuje umiarkowane hamowanie CYP1A2, co może wpływać na interakcje lekowe.
AUC, białko osocza, biodostępność całkowita, biodostępność cyprofloksacyny, Cmax, cytochrom P450, deetylenocyprofloksacyna, endometrium, formylocyprofloksacyna, gruczoł krokowy, infuzja dożylna, jelito cienkie, klirens całkowity, klirens nerkowy, klirens pozanerkowy, makrofag pęcherzykowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksocyprofloksacyna, płyn nabłonkowy, pole pod krzywą stężenia, posocznica, proces farmakokinetyczny, przesączanie kłębuszkowe, stężenie w osoczu, sulfocyprofloksacyna, układ moczowo-płciowy, właściwości farmakokinetyczne, wydzielanie jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cyprofloksacyna – Właściwości farmakokinetyczne
Cyprofloksacyna, fluorochinolonowy antybiotyk, wykazuje zróżnicowany profil farmakokinetyczny zależny od drogi podania i postaci farmaceutycznej. Po podaniu doustnym dawek 250-750 mg, maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) osiągane są w ciągu 1-2 godzin i mieszczą się w zakresie 0,56-3,7 mg/l, z dostępnością biologiczną około 70-80%. Porównywalne wartości AUC uzyskuje się po dożylnym podaniu 400 mg co 12 godzin (60-minutowa infuzja) oraz po doustnym podaniu 500 mg co 12 godzin. Cyprofloksacyna wiąże się z białkami osocza w 20-30%, ma objętość dystrybucji 2-3 l/kg i osiąga wysokie stężenia w tkankach takich jak płuca, zatoki, układ moczowo-płciowy oraz oko, gdzie stężenia miejscowe przewyższają MIC90 dla większości patogenów. Metabolizowana jest do czterech głównych metabolitów (M1-M4) o słabszym działaniu przeciwbakteryjnym, a jej eliminacja odbywa się głównie przez nerki (44,7-61,5% dawki w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu przez kał i metabolity.
analiza farmakokinetyczna, biorównoważność, deetylenocyprofloksacyna, dostępność biologiczna, droga podania, dystrybucja cyprofloksacyny, działanie przeciwbakteryjne, faza eliminacji, fluorochinolon, formylocyprofloksacyna, izoenzym cytochromu P450, klirens nerkowy, klirens pozanerkowy, krzywa stężenia w osoczu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksocyprofloksacyna, parametr farmakokinetyczny, posocznica, postać farmaceutyczna, profil farmakokinetyczny, przesączanie kłębuszkowe, schemat dawkowania, stężenie w osoczu, substancja aktywna, sulfocyprofloksacyna, wchłanianie cyprofloksacyny, wiązanie z białkami, właściwość farmakokinetyczna, wydzielanie jelitowe, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cipronex 500 mg
Cyprofloksacyna po podaniu doustnym w dawkach 100-750 mg wykazuje szybkie wchłanianie w jelicie cienkim, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w zakresie 0,56-3,7 mg/l po 1-2 godzinach. Dostępność biologiczna wynosi około 70-80%, a Cmax rośnie proporcjonalnie do dawki do 1000 mg. Doustne podawanie 500 mg co 12 godzin zapewnia AUC porównywalne do dożylnego podania 400 mg co 12 godzin. Cyprofloksacyna charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza (20-30%) oraz dużą objętością dystrybucji (2-3 l/kg), co umożliwia wysoką penetrację do tkanek, w tym płuc, zatok, układu moczowo-płciowego oraz miejsc zapalnych, gdzie stężenia leku często przewyższają te w osoczu. Metabolizm jest ograniczony, z czterema głównymi metabolitami (M1-M4) o mniejszej aktywności przeciwbakteryjnej, a lek umiarkowanie hamuje izoenzymy CYP1A2, co należy uwzględnić przy politerapii.
cyprofloksacyna, cytochrom P450, deetylenocyprofloksacyna, dostępność biologiczna, formylocyprofloksacyna, klirens całkowity, klirens nerkowy, klirens pozanerkowy, maksymalne stężenie w osoczu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksocyprofloksacyna, posocznica, przesączanie kłębuszkowe, sulfocyprofloksacyna, układ moczowo-płciowy, układ oddechowy, wydzielanie kanalikowe, zmiany zapalne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Proxacin 1% 10 mg/ml
Cyprofloksacyna w preparacie Proxacin 1% (10 mg/ml) wykazuje liniową farmakokinetykę przy dawkach do 400 mg dożylnie, z maksymalnym stężeniem (Cmax) osiąganym pod koniec 60-minutowej infuzji. Porównanie dawek dożylnych i doustnych wskazuje, że 200 mg i.v. co 12 h odpowiada AUC dawce doustnej 250 mg co 12 h, natomiast 400 mg i.v. co 12 h odpowiada AUC dawce doustnej 500 mg co 12 h, z Cmax zbliżonym do dawki doustnej 750 mg. Cyprofloksacyna wiąże się z białkami osocza w 20-30%, ma dużą objętość dystrybucji (2-3 l/kg), co umożliwia wysoką penetrację do tkanek, zwłaszcza płuc, zatok, układu moczowo-płciowego oraz miejsc zapalnych. Metabolizowana jest do czterech głównych metabolitów (M1-M4), które wykazują słabszą aktywność przeciwbakteryjną, a lek wykazuje umiarkowaną inhibicję CYP1A2, co należy uwzględnić przy politerapii.
AUC, cyprofloksacyna, cytochrom P450, deetylenocyprofloksacyna, dostępność biologiczna, formylocyprofloksacyna, infuzja dożylna, izoenzym 1A2, klirens całkowity, klirens nerkowy, klirens pozanerkowy, liniowość farmakokinetyczna, makrofagi pęcherzykowe, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksocyprofloksacyna, płyn nabłonkowy, posocznica, przesączanie kłębuszkowe, stężenie leku w surowicy, sulfocyprofloksacyna, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie jelitowe, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ciprofloxacin Kabi 100 mg/50 ml roztwór do infuzji 100 mg/50 ml
Cyprofloksacyna, podawana dożylnie w dawkach do 400 mg, wykazuje liniową farmakokinetykę z maksymalnym stężeniem osiąganym na końcu infuzji. Brak kumulacji przy podawaniu 2-3 razy na dobę potwierdza bezpieczeństwo terapii wielokrotnej. Biorównoważność między podaniem dożylnym a doustnym została wykazana dla różnych schematów dawkowania, np. infuzja 200 mg/60 min odpowiada doustnej dawce 250 mg co 12 godzin, a infuzja 400 mg co 12 godzin jest biorównoważna z dawką doustną 500 mg co 12 godzin pod względem AUC. Cyprofloksacyna wiąże się z białkami osocza w 20-30%, ma dużą objętość dystrybucji (2-3 l/kg), co umożliwia wysokie stężenia w tkankach takich jak płuca, zatoki, układ moczowo-płciowy oraz zmiany zapalne, często przekraczające stężenia w osoczu. Metabolizm jest ograniczony, z czterema głównymi metabolitami (M1-M4) o słabszej aktywności przeciwbakteryjnej, a lek umiarkowanie hamuje izoenzym 1A2 CYP450, co może wpływać na interakcje lekowe.
cytochrom P450, deetylenocyprofloksacyna, dostępność biologiczna, dystrybucja cyprofloksacyny, farmakokinetyka cyprofloksacyny, formylocyprofloksacyna, klirens całkowity, klirens nerkowy, liniowa farmakokinetyka, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, oksocyprofloksacyna, posocznica, przesączanie kłębuszkowe, sulfocyprofloksacyna, wchłanianie cyprofloksacyny, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie jelitowe, wydzielanie kanalikowe