rektosigmoidoskopia
Rektosigmoidoskopia to procedura diagnostyczna polegająca na endoskopowym badaniu dystalnego odcinka jelita grubego – odbytnicy oraz esicy. Badanie wykonuje się przy użyciu giętkiego lub sztywnego endoskopu, wprowadzanego przez odbyt, umożliwiającego ocenę błony śluzowej oraz światła jelita na długości około 25-30 cm (sigmoidoskopia sztywna) lub do 60 cm (sigmoidoskopia giętka).
Wskazania do przeprowadzenia rektosigmoidoskopii obejmują diagnostykę krwawień z dolnego odcinka przewodu pokarmowego, przewlekłych biegunek, zaparć, bólów brzucha, monitorowanie przebiegu nieswoistych chorób zapalnych jelit, a także skryning w kierunku raka jelita grubego. Podczas procedury możliwe jest pobranie wycinków do badania histopatologicznego oraz przeprowadzenie drobnych zabiegów terapeutycznych, takich jak polipektomia.
Przygotowanie do badania wymaga oczyszczenia jelita za pomocą lewatyw lub doustnych preparatów przeczyszczających. Procedura zazwyczaj nie wymaga znieczulenia ogólnego, choć może być wykonywana w premedykacji. Do najczęstszych powikłań, choć występujących rzadko, należą perforacja jelita i krwawienie. Rektosigmoidoskopia stanowi cenne narzędzie diagnostyczne, szczególnie w przypadkach, gdy pełna kolonoskopia nie jest konieczna lub możliwa do przeprowadzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Tyłopochylenie pochwy (rektokela) – Diagnostyka i diagnoza
Tyłopochylenie pochwy (rektokela) to wypadanie tylnej ściany pochwy spowodowane osłabieniem tkanek dna miednicy, prowadzące do przemieszczenia odbytnicy ku ścianie pochwy. Diagnostyka opiera się na szczegółowym badaniu ginekologicznym i rektalnym, w tym próbie parcia i ocenie napięcia mięśni dna miednicy. Stopień wypadania klasyfikuje się najczęściej za pomocą systemu POP-Q, gdzie stadia 0-4 określają zakres uwypuklenia względem błony dziewiczej. Objawy obejmują uczucie pełności, trudności defekacyjne oraz widoczne uwypuklenie, a w diagnostyce różnicowej należy uwzględnić anizm, cystocele, enterocele oraz zaburzenia motoryki jelita grubego. Wskazane jest stosowanie kwestionariuszy oceniających wpływ dolegliwości na jakość życia pacjentki.
anizm, anoskopia, badanie dwuręczne, badanie ginekologiczne, badanie per rectum, badanie urodynamiczne, ćwiczenia Kegla, cystocele, defekografia, defekografia MR, enterocele, fluoroskopowa defekografia, mięśnie dna miednicy, nietrzymanie stolca, pessarium pochwowe, rektokela, rektosigmoidoskopia, system POP-Q, test wydalania balonu, tyłopochylenie pochwy, USG przezpochwowe, wypadanie narządów miednicy, wypadanie tylnej ściany pochwy, zaburzenia defekacji