angiografia rdzenia kręgowego
Angiografia rdzenia kręgowego to specjalistyczna procedura diagnostyczna wykorzystywana do obrazowania naczyń krwionośnych zaopatrujących rdzeń kręgowy. Badanie polega na podaniu środka kontrastowego do naczyń krwionośnych i wykonaniu serii zdjęć rentgenowskich, które uwidaczniają układ naczyniowy rdzenia kręgowego.
Procedura ta umożliwia dokładną ocenę anatomii i patologii naczyń, w tym malformacji naczyniowych, tętniaków, zwężeń, niedrożności oraz unaczynienia guzów rdzenia kręgowego. Angiografia rdzenia kręgowego jest szczególnie wartościowa w diagnostyce przetok tętniczo-żylnych rdzenia, które mogą prowadzić do niedokrwienia i uszkodzenia tkanki nerwowej.
W dobie nowoczesnych technik obrazowania, angiografia rdzenia kręgowego jest często uzupełniana lub zastępowana przez mniej inwazyjne metody, takie jak angio-MR czy angio-TK. Jednak w niektórych przypadkach pozostaje złotym standardem diagnostycznym, zwłaszcza gdy planowane jest leczenie wewnątrznaczyniowe. Procedura wymaga doświadczonego zespołu radiologów interwencyjnych ze względu na ryzyko powikłań, w tym uszkodzenia naczyń czy reakcji na środek kontrastowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego – Leczenie
Malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego (Spinal AVM) to rzadkie, ale poważne zaburzenie naczyniowe, charakteryzujące się nieprawidłowymi połączeniami między tętnicami a żyłami w obrębie lub w pobliżu rdzenia kręgowego, co prowadzi do zaburzeń przepływu krwi i ryzyka niedotlenienia oraz krwawienia. Klasyfikacja Ansona i Spetzlera wyróżnia cztery typy malformacji (I-IV), z których leczenie różni się w zależności od typu i lokalizacji. Typ I (dural AVF) i IV (perimedullary AVF) wymagają całkowitego zamknięcia przetoki, natomiast typy II (glomus) i III (juvenile) skupiają się na zachowaniu funkcji neurologicznych poprzez redukcję przepływu. Leczenie obejmuje chirurgię konwencjonalną (np. laminektomię i mikroskopową resekcję), embolizację wewnątrznaczyniową oraz radiochirurgię stereotaktyczną, często stosowane w kombinacji. Embolizacja jest szczególnie preferowana w typie II, gdzie operacja wiąże się z wysokim ryzykiem. Wskaźniki powodzenia leczenia chirurgicznego sięgają 98% w przypadku przetok opony twardej, a embolizacja i chirurgia oferują porównywalne wskaźniki obliteracji (odpowiednio 74% i 88%).
angiografia rdzenia kręgowego, CyberKnife, embolizacja wewnątrznaczyniowa, gamma knife, glikokortykosteroid, laminektomia, malformacja tętniczo-żylna rdzenia kręgowego, materiał embolizacyjny, neuroradiologia interwencyjna, obrzęk naczyniopochodny, przetoka okołordzeniowa, przetoka tętniczo-żylna opony twardej, radiochirurgia stereotaktyczna, spinal AVM, wewnątrzrdzeniowa malformacja tętniczo-żylna, zieleń indocyjaninowa