wszczepienie pomostów aortalno-wieńcowych
Wszczepienie pomostów aortalno-wieńcowych (CABG, Coronary Artery Bypass Grafting) to zabieg kardiochirurgiczny wykonywany w celu przywrócenia prawidłowego przepływu krwi przez mięsień sercowy u pacjentów z chorobą wieńcową. Operacja polega na wszczepieniu pomostów (najczęściej z wykorzystaniem tętnicy piersiowej wewnętrznej lub żyły odpiszczelowej), które omijają zwężone lub niedrożne fragmenty tętnic wieńcowych.
Wskazaniami do CABG są: choroba wielonaczyniowa, zwężenie pnia lewej tętnicy wieńcowej, nieskuteczna angioplastyka wieńcowa oraz znaczące zwężenia naczyń wieńcowych niepoddające się leczeniu przezskórnemu. Operacja może być wykonywana w krążeniu pozaustrojowym (on-pump) lub bez użycia krążenia pozaustrojowego (off-pump, OPCAB).
Efektywność zabiegu CABG jest wysoka – u większości pacjentów obserwuje się ustąpienie dolegliwości dławicowych, poprawę jakości życia oraz wydłużenie przeżycia. Ryzyko śmiertelności okołooperacyjnej wynosi 1-3%, jednak zależy od stanu klinicznego pacjenta, chorób współistniejących oraz typu zabiegu. Potencjalne powikłania obejmują: infekcje, zaburzenia rytmu serca, udar mózgu, niewydolność nerek oraz krwawienia.
W okresie pooperacyjnym kluczowa jest rehabilitacja kardiologiczna oraz modyfikacja czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Pacjenci po CABG wymagają długotrwałej farmakoterapii, obejmującej leki przeciwpłytkowe, statyny, beta-blokery oraz inhibitory ACE. Drożność pomostów w perspektywie długoterminowej zależy od typu wykorzystanego naczynia – pomosty tętnicze charakteryzują się lepszą drożnością (80-90% po 10 latach) niż pomosty żylne (50-60% po 10 latach).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Orabloc (40 mg + 0,01 mg)/ml
Lek Orabloc, zawierający artykainę (40 mg/ml) oraz adrenalinę (0,01 mg/ml) w roztworze do wstrzykiwań, posiada liczne przeciwwskazania wymagające szczegółowej oceny przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki leku, w tym na pirosiarczyn sodu (0,5 mg/ml), który może wywoływać reakcje alergiczne, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową i nadwrażliwością na siarczyny. Podawanie dożylne jest zakazane ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego. Artykaina jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na amidowe środki znieczulające, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca (blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, znaczna bradykardia), ostrą niewyrównaną niewydolnością serca, ciężkim niedociśnieniem oraz u dzieci poniżej 4 roku życia z powodu braku danych bezpieczeństwa.
adrenalina, anafilaksja, artykaina, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka bradykardia, ciężkie nadciśnienie, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, działanie chronotropowe, działanie kardiotoksyczne, guz chromochłonny, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, jaskra z wąskim kątem przesączania, martwica, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na siarczyny, nadwrażliwość na substancję czynną, napadowy częstoskurcz, niedokrwienie tkanek, nieselektywny beta-adrenolityk, niewyrównana niewydolność serca, perfuzja tkankowa, pirosiarczyn sodu, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenicy, skurcz oskrzeli, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyreotoksykoza, układ sercowo-naczyniowy, wszczepienie pomostów aortalno-wieńcowych, zaburzenie czynności węzła zatokowego, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie zakończeń nerwowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Biwalirudyna Accord 250 mg
Biwalirudyna Accord, stosowana w leczeniu ostrych incydentów wieńcowych oraz podczas zabiegów rewaskularyzacji, wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do rodzaju procedury i stanu klinicznego pacjenta. W przypadku PCI, w tym pPCI, zaleca się bolus dożylny 0,75 mg/kg mc., następnie wlew 1,75 mg/kg mc./h przez czas trwania zabiegu oraz kontynuację wlewu do 4 godzin po PCI (u STEMI obowiązkowo), z możliwością zmniejszenia dawki do 0,25 mg/kg mc./h przez kolejne 4-12 godzin. W leczeniu farmakologicznym ACS stosuje się bolus 0,1 mg/kg mc. i wlew 0,25 mg/kg mc./h do 72 godzin, z możliwością zwiększenia dawki i bolusa przed PCI. U pacjentów przygotowywanych do CABG bez krążenia pozaustrojowego podaje się bolus 0,5 mg/kg mc. i wlew 1,75 mg/kg mc./h podczas zabiegu, natomiast przy CABG z krążeniem pozaustrojowym wlew biwalirudyny przerywa się na godzinę przed zabiegiem i stosuje UFH. Monitorowanie efektu przeciwkrzepliwego odbywa się za pomocą ACT, z docelową wartością powyżej 225 sekund po 5 minutach od bolusa; w razie potrzeby podaje się dodatkowy bolus 0,3 mg/kg mc.
biwalirudyna, bolus dożylny, CABG bez krążenia pozaustrojowego, ciężka niewydolność nerek, czas krzepnięcia po aktywacji, dawka 0, dawka 1, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor GP IIb/IIIa, klirens biwalirudyny, klopidogrel, krążenie pozaustrojowe, niedokrwienie mięśnia sercowego, niefrakcjonowana heparyna, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, pierwotna przezskórna interwencja wieńcowa, przezskórna interwencja wieńcowa, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, wlew dożylny, wszczepienie pomostów aortalno-wieńcowych, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST