iniekcje anty-VEGF
Iniekcje anty-VEGF (anti-Vascular Endothelial Growth Factor) to metoda terapeutyczna polegająca na podawaniu do wnętrza gałki ocznej leków hamujących działanie czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF). Jest to kluczowa terapia w leczeniu chorób siatkówki związanych z patologiczną neowaskularyzacją i zwiększoną przepuszczalnością naczyń.
Najczęstsze wskazania do iniekcji anty-VEGF obejmują wysiękową postać zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD), cukrzycowy obrzęk plamki (DME), obrzęk plamki wtórny do niedrożności żył siatkówki oraz neowaskularną jaskrę. Leki stosowane w terapii to m.in. ranibizumab, aflibercept, bewacyzumab i najnowszy brolucizumab.
Procedura wykonywania iniekcji anty-VEGF wymaga ścisłego przestrzegania zasad aseptyki, ze względu na ryzyko zapalenia wnętrza gałki ocznej. Lek podawany jest do komory ciała szklistego przez część płaską ciała rzęskowego, najczęściej w odstępach miesięcznych, choć nowoczesne schematy leczenia uwzględniają również podejście treat-and-extend, pozwalające na indywidualizację terapii.
Skuteczność iniekcji anty-VEGF została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych. Terapia prowadzi do poprawy ostrości wzroku i redukcji grubości siatkówki centralnej u znacznej części pacjentów, przy czym najlepsze wyniki osiąga się przy wczesnym rozpoczęciu leczenia i regularnym podawaniu leków. Działania niepożądane obejmują głównie miejscowe powikłania związane z samą procedurą iniekcji, takie jak krwotok podspojówkowy, przejściowy wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego czy rzadko występujące zapalenie wnętrza gałki ocznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Mokra postać zwyrodnienia plamki żółtej – Epidemiologia
Mokra postać zwyrodnienia plamki żółtej (neowaskularne AMD) stanowi około 10-15% wszystkich przypadków AMD, ale odpowiada za 90% utraty widzenia w przebiegu tej choroby. Globalne rozpowszechnienie AMD w populacji w wieku 45-85 lat wynosi 8,7%, z zaawansowanym AMD na poziomie 0,4%. W USA w 2019 roku około 19,8 mln osób (12,6% populacji 40+) żyło z AMD, w tym 1,49 mln (0,94%) z formą zagrażającą widzeniu. Ryzyko rozwoju zaawansowanego AMD wzrasta z 2% w wieku 50-59 lat do niemal 30% powyżej 75. roku życia. Palenie tytoniu podwaja ryzyko rozwoju mokrej postaci AMD. Diagnostyka opiera się na badaniu dna oka, OCT i angiografii fluoresceinowej, a leczenie standardowo obejmuje doszklistkowe iniekcje anty-VEGF, które znacząco zmniejszyły wskaźniki ślepoty o 50-70%.
angiografia fluoresceinowa, angiopoetyna-2, badanie dna oka, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, elektroniczna dokumentacja medyczna, faricimab, funkcja poznawcza, iniekcje anty-VEGF, kod ICD, krwotok siatkówkowy, mokra postać zwyrodnienia plamki żółtej, neowaskularne zwyrodnienie plamki żółtej, neowaskularyzacja naczyniówkowa, optyczna koherentna tomografia, pegcetacoplan, ślepota prawna, upadek, upośledzenie widzenia, wysięk, wysiękowe zwyrodnienie plamki żółtej, zanik geograficzny, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Iluvien 190 mcg
ILUVIEN to implant do ciałka szklistego zawierający 190 mikrogramów fluocynolonu acetonidu, przeznaczony do leczenia przewlekłego cukrzycowego obrzęku plamki żółtej (DMO) oraz zapobiegania nawrotom nawracającego niezakaźnego zapalenia tylnego odcinka błony naczyniowej oka. Implant stosuje się u pacjentów, u których obrzęk plamki żółtej nie reaguje wystarczająco na standardowe terapie, takie jak iniekcje anty-VEGF, laseroterapia czy kortykosteroidy o krótszym czasie działania. Dzięki długotrwałemu uwalnianiu fluocynolonu acetonidu, ILUVIEN stanowi skuteczną opcję terapeutyczną, minimalizującą konieczność częstych interwencji i poprawiającą kontrolę choroby.
choroba zapalna oka, ciałko szkliste oka, cukrzycowy obrzęk plamki, cukrzycowy obrzęk plamki żółtej, fluocynolon acetonid, fotokoagulacja laserowa, implant do ciałka szklistego, iniekcja doszklistkowa, iniekcje anty-VEGF, niezakaźne zapalenie błony naczyniowej, terapia kortykosteroidowa, zaburzenia widzenia, zapalenie błony naczyniowej oka