wtórne nadciśnienie płucne

Wtórne nadciśnienie płucne to stan patologiczny, w którym dochodzi do podwyższenia ciśnienia w tętnicy płucnej (powyżej 25 mmHg w spoczynku) w wyniku innych chorób lub zaburzeń, w przeciwieństwie do nadciśnienia płucnego idiopatycznego. Najczęstszymi przyczynami są choroby lewego serca, przewlekłe choroby płuc, przewlekła choroba zakrzepowo-zatorowa oraz różne schorzenia systemowe.

Mechanizmy prowadzące do rozwoju wtórnego nadciśnienia płucnego obejmują wzrost oporu naczyniowego, przebudowę naczyń płucnych, zwiększone ciśnienie napełniania lewego serca oraz hipoksyczną wazokonstrykcję. Klinicznie pacjenci prezentują postępującą duszność wysiłkową, zmęczenie, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, a w zaawansowanych stadiach objawy prawokomorowej niewydolności serca.

Diagnostyka wtórnego nadciśnienia płucnego opiera się na badaniach obrazowych (echokardiografia, tomografia komputerowa), testach czynnościowych płuc, badaniach laboratoryjnych oraz cewnikowaniu prawego serca, które jest złotym standardem potwierdzającym rozpoznanie. Leczenie koncentruje się przede wszystkim na terapii choroby podstawowej, jednak w wybranych przypadkach stosuje się również leki swoiste dla nadciśnienia płucnego, tlenoterapię oraz rehabilitację oddechową.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl