lek przeciwobsesyjny
Lek przeciwobsesyjny to substancja farmakologiczna stosowana w leczeniu objawów zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). Leki te pomagają pacjentom w kontrolowaniu natrętnych myśli (obsesji) oraz przymusowych zachowań (kompulsji), które znacząco utrudniają codzienne funkcjonowanie.
Pierwszą linię leczenia farmakologicznego OCD stanowią selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takie jak fluwoksamina, fluoksetyna, sertralina, paroksetyna i escitalopram. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się klomipraminę z grupy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (TLPD), która wykazuje silne działanie serotoninergiczne.
Skuteczność leków przeciwobsesyjnych rozwija się stopniowo, a pełen efekt terapeutyczny może być widoczny dopiero po 8-12 tygodniach stosowania. Dawki stosowane w leczeniu OCD są zazwyczaj wyższe niż w przypadku leczenia zaburzeń depresyjnych, a terapia powinna być kontynuowana przez co najmniej 12 miesięcy po osiągnięciu remisji objawów.
W terapii zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych opornych na standardowe leczenie stosuje się także augmentację poprzez dodanie atypowych leków przeciwpsychotycznych (risperidon, aripiprazol), a także innych substancji jak memantyna czy N-acetylocysteina. Leczenie farmakologiczne powinno być zawsze połączone z odpowiednią psychoterapią, szczególnie terapią poznawczo-behawioralną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sertranorm
Sertralina, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak zespół serotoninowy (ZS) i złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN), zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych (np. amfetaminy, tryptanów, inhibitorów MAO, opioidów). Zaleca się ścisłą obserwację pacjentów pod kątem objawów tych zespołów oraz ostrożność przy zmianie terapii, szczególnie odstawianiu leków o długim okresie półtrwania, jak fluoksetyna. Ponadto, sertralina może powodować wydłużenie odstępu QTc i ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia), bradykardią lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QTc. U pacjentów z historią manii, hipomanii, schizofrenii lub padaczki konieczny jest ścisły nadzór, a w przypadku napadów padaczkowych lek należy odstawić.
Depresja i inne zaburzenia psychiczne leczone sertraliną wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli i zachowań samobójczych, szczególnie u osób poniżej 25. roku życia, co wymaga intensywnej obserwacji zwłaszcza na początku terapii i przy zmianie dawki. SSRI mogą także wywoływać długotrwałe zaburzenia funkcji seksualnych. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) sertralina jest wskazana jedynie w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, z koniecznością monitorowania objawów samobójczych i rozwoju fizycznego. Ponadto, stosowanie sertraliny wiąże się z ryzykiem nieprawidłowych krwawień (np. wybroczyny, krwawienia z przewodu pokarmowego), zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na funkcję płytek krwi (antykoagulanty, NLPZ, kwas acetylosalicylowy). Wskazana jest ostrożność u pacjentów z historią krwawień oraz podczas terapii skojarzonej.
agonista receptora 5-HT, antykoagulant, atypowy lek przeciwpsychotyczny, błękit metylenowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, depresja, dziurawiec zwyczajny, hipomania, inhibitor monoaminooksydazy, krwawienie ginekologiczne, krwawienie skórne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwobsesyjny, mania, myśl samobójcza, napad padaczkowy, neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne, nieprawidłowe krwawienie, niestabilna padaczka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna fenotiazyny, schizofrenia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczyna i plamica, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zachowanie samobójcze, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apiolin 50 mg
Sertralina, będąca selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB06, wykazuje wysoką selektywność wobec układu serotoninergicznego, z minimalnym wpływem na noradrenalinę i dopaminę. W dawkach terapeutycznych skutecznie blokuje wychwyt serotoniny w płytkach krwi, nie wykazując działania sedatywnego, stymulującego, cholinolitycznego ani kardiotoksycznego. Nie ma powinowactwa do receptorów muskarynowych, serotoninowych, dopaminergicznych, adrenergicznych, histaminergicznych, GABA-ergicznych ani benzodiazepinowych, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i ograniczoną liczbę działań niepożądanych. Badania kliniczne potwierdziły brak potencjału uzależniającego oraz brak negatywnego wpływu na sprawność psychomotoryczną. W badaniu oceniającym wpływ na odstęp QTc u zdrowych ochotników stosowano dawkę 400 mg/dobę (dwukrotność maksymalnej zalecanej dawki 200 mg/dobę), wykazując nieznaczne wydłużenie QTcF o 11,666 ms, jednak przy stężeniu sertraliny w osoczu znacznie przekraczającym przeciętną Cmax 86 ng/mL.
dojrzewanie emocjonalne, dojrzewanie płciowe, duże zaburzenie depresyjne, funkcja poznawcza, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwobsesyjny, noradrenalina i dopamina, odstęp QTc, odstęp QTcF, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał uzależniający, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor GABA-ergiczny, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, regulacja emocjonalno-behawioralna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala CGI Improvement, skala CGI Severity, skala NIMH, skala Yale-Brown, stadium Tannera, substancja psychoaktywna, układ serotoninergiczny, wskaźnik masy ciała, wychwyt serotoniny, wychwyt zwrotny neuroprzekaźników, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sertralina Krka 50 mg
Sertralina Krka, będąca selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, kod ATC: N06AB06), wykazuje wysoką selektywność wobec transportera serotoniny, bez istotnego wpływu na wychwyt noradrenaliny i dopaminy. W dawkach terapeutycznych skutecznie blokuje wychwyt serotoniny w płytkach krwi, nie wykazując działania sedatywnego, stymulującego ani kardiotoksycznego. Badania farmakodynamiczne potwierdzają brak powinowactwa do receptorów muskarynowych, dopaminergicznych, adrenergicznych, histaminergicznych, GABA oraz benzodiazepinowych. W badaniu QTc u zdrowych ochotników przy dawce 400 mg/dobę (dwukrotność maksymalnej zalecanej dawki 200 mg/dobę) odnotowano wydłużenie odstępu QTcF o 11,666 ms (90% CI), przekraczające próg 10 ms, jednak wartość progowa dla klinicznie istotnego wydłużenia jest co najmniej 2,6-krotnie wyższa niż przeciętne Cmax (86 ng/ml) po dawce 200 mg/dobę.
działanie cholinolityczne, działanie sedatywne, działanie stymulujące, elektrofizjologia serca, epizod dużej depresji, inhibitor wychwytu serotoniny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwobsesyjny, odstęp QTc, odstęp QTcF, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor GABA, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor noradrenergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, skala CGI, skala NIMH, skala Yale-Brown, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół stresu pourazowego - Leksykon substancji czynnych
Sertralina – Właściwości farmakodynamiczne
Sertralina, klasyfikowana jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, ATC: N06AB06), wykazuje silne i swoiste hamowanie wychwytu 5-HT w neuronach oraz płytkach krwi, bez istotnego wpływu na wychwyt noradrenaliny i dopaminy. W dawkach terapeutycznych nie powoduje sedacji ani zaburzeń psychomotorycznych, nie wykazuje powinowactwa do receptorów muskarynowych, dopaminergicznych, adrenergicznych, histaminergicznych, GABA czy benzodiazepinowych, co podkreśla jej korzystny profil farmakodynamiczny. Badania elektrofizjologiczne wykazały, że przy dawce 400 mg/dobę (dwukrotność maksymalnej zalecanej dawki 200 mg/dobę) obserwuje się nieznaczne wydłużenie odstępu QTcF (maksymalna różnica 11,666 ms), jednak klinicznie istotne wydłużenie QTcF występuje przy stężeniach co najmniej 2,6-krotnie wyższych niż osiągane po dawce 200 mg/dobę. W badaniach klinicznych sertralina wykazała skuteczność w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego, znacząco zmniejszając częstość nawrotów (odsetek bez nawrotu 83,4% vs. 60,8% placebo) przy średniej dawce 70 mg/dobę.
duże zaburzenie depresyjne, elektrofizjologia serca, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwobsesyjny, nadużywanie substancji, NIMH Global Obsessive Compulsive Scale, odstęp QTc, odstęp QTcF, profil farmakodynamiczny, przekaźnictwo katecholaminergiczne, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor GABA, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, sedacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, skala CGI Improvement, skala CGI Severity, skala Children’s Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale, sprawność psychomotoryczna, stadium Tannera, stan stacjonarny, wskaźnik masy ciała, wychwyt serotoniny, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apiolin 100 mg
Sertralina, substancja czynna Apiolinu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB06, wykazującym silne i swoiste działanie na wychwyt 5-HT, przy minimalnym wpływie na noradrenalinę i dopaminę. W dawkach terapeutycznych skutecznie blokuje wychwyt serotoniny w płytkach krwi, nie wykazując działania stymulującego, sedatywnego, cholinolitycznego ani kardiotoksycznego. Badania kliniczne potwierdzają brak potencjału nadużywania sertraliny, co odróżnia ją od alprazolamu i d-amfetaminy. W leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego dawki 50-200 mg/dobę wykazały istotne zmniejszenie częstości nawrotów (odsetek odpowiedzi 83,4% vs. 60,8% placebo), a średnia dawka u pacjentów wynosiła 70 mg/dobę. W badaniach dotyczących PTSD obserwowano nieco mniejszą skuteczność u mężczyzn, co mogło być związane z czynnikami współistniejącymi, takimi jak nadużywanie substancji czy czas trwania choroby. W badaniu wpływu sertraliny na odstęp QTc u zdrowych ochotników przy dawce 400 mg/dobę (dwukrotność maksymalnej zalecanej) wykazano nieznaczne wydłużenie QTcF (11,666 ms), jednak wartość progowa dla klinicznie istotnego wydłużenia była co najmniej 2,6-krotnie wyższa niż przeciętne stężenie maksymalne (Cmax 86 ng/mL) po dawce 200 mg/dobę.
dojrzewanie płciowe, duże zaburzenie depresyjne, działanie cholinolityczne, działanie kardiotoksyczne, działanie sedatywne, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwobsesyjny, nadużywanie substancji, odstęp QTc, przekaźnictwo katecholaminergiczne, receptor muskarynowy, receptor noradrenergiczny, regulacja emocjonalno-behawioralna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala CGI, skala CY-BOCS, skala NIMH, stadium Tannera, substancja czynna, wskaźnik masy ciała, wychwyt serotoniny, wychwyt zwrotny noradrenaliny, wydłużenie odstępu QTcF, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Setaloft 100 mg 100 mg
Sertralina, klasyfikowana jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, ATC: N06AB06), wykazuje silne i specyficzne działanie hamujące wychwyt 5-HT w neuronach, przy minimalnym wpływie na noradrenalinę i dopaminę. W dawkach terapeutycznych skutecznie blokuje wychwyt serotoniny w płytkach krwi, nie wykazując działania sedatywnego, stymulującego, cholinolitycznego ani kardiotoksycznego, co potwierdzają badania in vitro i kliniczne. Brak powinowactwa do receptorów muskarynowych, serotoninowych, dopaminergicznych, adrenergicznych, histaminergicznych, GABA i benzodiazepinowych przekłada się na korzystny profil działań niepożądanych w porównaniu z nieselektywnymi lekami przeciwdepresyjnymi. Długotrwałe stosowanie prowadzi do zmniejszenia liczby i wrażliwości receptorów noradrenergicznych, co może tłumaczyć opóźnione efekty terapeutyczne.
badanie podwójnie zaślepione, bodziec dyskryminujący, chlorowodorek sertraliny, D-amfetamina, działanie cholinolityczne, działanie niepożądane, działanie sedatywne, działanie subiektywne, farmakoterapia zaburzeń psychicznych, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwobsesyjny, lek psychotropowy, potencjał uzależniający, przekaźnictwo katecholaminergiczne, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor GABA, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor noradrenergiczny, receptor serotoninowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sprawność psychomotoryczna, substancja psychostymulująca, tabletka powlekana, wychwyt serotoniny, wychwyt zwrotny neuroprzekaźników, zaburzenie psychoruchowe